Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος για την υπόθεση Βατοπαιδίου

Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος για την υπόθεση Βατοπαιδίου

Μια σημαντική ομιλία πραγματοποίησε πριν λίγες μέρες ο Μητροπολίτης Μεσογαίας κ. Νικόλαος, στην αίθουσα της Αρχαιολογικής Εταιρείας, όπου μίλησε με θέμα «Το Άγιον Όρος πέραν από τα σκάνδαλα».
Στην ομιλία του ο Μητροπολίτης Μεσογαίας κ. Νικόλαος, μεταξύ άλλων αναφέρθηκε και στο θέμα της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου τονίζοντας τα κάτωθι:
«Και στις μέρες μας, εδώ και δεκαπέντε μήνες, συγκλονίζεται η πατρίδα μας από έντονο σκανδαλισμό που προκλήθηκε από συναλλαγές της Μονής Βατοπαιδίου με το Δημόσιο.

Εξ αιτίας αυτών των σκανδάλων, αμφισβητήθηκε η ισχύς των ιστορικών προνομίων και ιδιοκτησιακών τίτλων του Όρους, επανήλθε η δυσοσμία της δημόσιας και γενικευμένης διαστροφής των θεσμών, έχασαν τις θέσεις τους κορυφαίοι υπουργοί και συμπαρέσυραν σε ελεύθερη πτώση μία καθ’ όλα σταθερή κυβερνητική πορεία, άλλαξε απρόβλεπτα το πολιτικό σκηνικό στον τόπο μας∙ απαξιώθηκε κάθε έννοια ιερού και οσίου, κυριάρχησε η καχυποψία και η απελπισία, σχόλια και συζητήσεις συνετάραξαν ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο, ονόματα μοναχών και ιερών μονών πλειοδότησαν σε καυστικά άρθρα, σε σκληρές ειρωνείες, σε άνευ προηγουμένου σαρκαστικά δημοσιεύματα, σε γελοιογραφίες, σε καρναβαλικές παρελάσεις, ταυτίστηκαν με τις υπόγειες μεθοδεύσεις, η δε λέξη Βατοπαίδι έγινε συνώνυμη με τη διαφθορά και τη διαπλοκή. Η Εκκλησία παρουσιάστηκε ως κρυσφύγετο της ανομίας και η αγιότητα ως η μεγαλύτερη απάτη.
Λογικά, η ζημιά που προκάλεσε η υπόθεση Βατοπαιδίου και στην Εκκλησία και στο Έθνος και στον κοινωνικό βίο, έχει λάβει διαστάσεις γενικευμένης θεσμικής καταστροφής.

Ο τραυματισμός του δέους μας προς το Όρος έχει συμπτώματα και συνέπειες απροσμέτρητου μεγέθους, καθώς άφησε πίσω του την πικρή γεύση μιας απροσδόκητης πνευματικής προδοσίας. Κανείς δεν φαντάστηκε πως η δόξα και τιμή μπορούσε να υποκρύπτει αισχύνη και ντροπή. Φάνηκε να γκρεμίζεται και το τελευταίο οχυρό των αξιών και του ήθους. Έτσι τουλάχιστον φάνηκε!
Η διαχείριση της πληροφόρησης επέβαλε μια κατευθυνόμενη λογική που μεγένθυνε και αναπαρήγαγε το σκάνδαλο, ταυτόχρονα δε απαγόρευε την ελεύθερη σκέψη και τη δικαιοκρισία.

Στην ουσία προκαταλήφθηκε η απόφαση της δικαιοσύνης, φανερώθηκε η ατολμία και η έλλειψη κυβερνητικής και πολιτικής ευφυΐας, αντικαταστάθηκε η τιμή του αγιορείτη με την καχυποψία και τον εμπαιγμό. Η Εκκλησία ξαναμπήκε στο στόχαστρο της σκληρής κριτικής και ξιφούλκησε η αμφισβήτηση της καθαρής πίστης και ζωής με πρωτοφανή κοινωνική αποδοχή.
Η ελάχιστη πλέον εναπομείνασα περιουσία της χαρακτηρίζεται δημόσια ως «αμύθητη» για να εξάπτει τη φαντασία των καχύποπτων.

Τα δεσμευμένα ευάριθμα ακίνητά της βαπτίζονται «φιλέτα», για να ερεθίζονται οι δύσπιστοι. Ήδη κατασκευάστηκε μια λογική, όπου οι Μητροπολίτες, για να μπορούν να μιλούν, θα πρέπει να φορούν μόνον σχισμένα ράσα και μπαλωμένα παπούτσια, να τρέφονται μόνο με κονσέρβες και περισσεύματα, να κυκλοφορούν μόνο με αυτοκίνητα για απόσυρση, να διαμένουν μόνο σε ερείπια, να καταργήσουν τα παγκάρια και τους εράνους, αλλά να δίνουν παντού και πάντοτε και σε όλους.
Μόλις προχθές κατηγορήθηκε ο ηγούμενος του Βατοπαιδίου και αναγκάστηκε να δώσει δημόσιες εξηγήσεις, γιατί, λένε, χρησιμοποίησε έξι φορές τη λέμβο του Λιμενικού (!) Όλα αυτά αναπαράγονται από το «σκάνδαλο του Βατοπαιδίου». Ο αποδέκτης της αδικίας ταυτίζεται με τον αίτιο της σκανδαλολογίας.

Βροντερά όμως ερωτήματα επιμένουν να ανακυκλώνονται αναπάντητα: Πως μπορεί μια αγιορείτικη Μονή να εμπλέκεται σε απίστευτου ύψους οικονομικές συναλλαγές; Γιατί οι γνωριμίες και οι διασυνδέσεις της να οδηγούν σε συμφωνίες άγνωστες στην ιερά Κοινότητα, οι δε καρποί των συναλλαγών της να αποκρύπτονται από τους φορείς των άμεσα ενδιαφερομέ νων τοπικών κοινωνιών;
Πως μπορούν να συνδυαστούν οι πλεονεκτικές τάσεις των μοναχών με το ευαγγελικό κήρυγμα περί αυταρκείας και φιλοπτωχίας; Γιατί, μάλιστα σε μια περίοδο παγκόσμιας οικονομικής στενότητος, να ευνοείται σκανδαλωδώς μια εστία αυταπάρνησης και περιφρόνησης των υλικών αγαθών;

Πως είναι δυνατόν μοναχοί που ομολογούν ως κύριο έργο την προσευχή και στηρίζονται στην άνευ όρων αποταγή των εγκοσμίων, να δικαιολογούν τις οικονομικές επιδιώξεις τους, προφασιζόμενοι προγραμματισμούς μεγάλων έργων κοινωνικής πρόνοιας και σχεδιασμούς πολυμέριμνων πρωτοβουλιών και δράσεων;
Γιατί ενώ επιμένουν στο άβατο του Όρους για τους άλλους δεν επιλέγουν το άβατο του κόσμου για τους ίδιους;

Από την άλλη μεριά, μπροστά μας ορθώνεται ένα μοναστήρι με ασύλληπτη ιστορική αίγλη, με πρωτοποριακή και σε ελάχιστο χρόνο αριθμητική και πνευματική αναγέννηση, με υποδειγματική πρωτειά στα έργα αναστηλώσεώς του, με πανθομολογούμενο, εντυπωσιακό, άμεσο και ορατό δια γυμνού οφθαλμού νοικοκύρεμα σε όλες τις πτυχές της ζωής του, με σπάνια και σε μεγάλους αριθμούς φιλοξενία, με παγκόσμιο κύρος και αναγνώριση, με γνωστό τοις πάσι βαρύ και για μοναχικά δεδομένα λατρευτικό και πνευματικό πρόγραμμα, με εμφανώς απλή, ταπεινή και φτωχή ζωή των ίδιων των μοναχών του, με ψηλαφητή χάρι άσχετη από τις διοικητικές επιλογές των λίγων υπευθύνων του. Το βλέπεις και σου προκαλεί θαυμασμό. Το σκέπτεσαι και σε συγκινεί η χάρις του. Η μαρτυρία του αποκλείεται να μην είναι αυθεντική.

Ρίχνεις μια ματιά στην εικόνα των γεγονότων και των εξελίξεων και απορείς. Θα μπορούσε κάλλιστα αυτό που σήμερα ερμηνεύεται ως ένοχη συμπαιγνία να αποτελούσε συνεργασία αξιοποίησης των περιουσιακών στοιχείων του με μοναδικό σκοπό την κτιριακή αποκατάστασή του, μάλιστα με τέτοιον τρόπο που καθόλου δεν θα τραυμάτιζε την πτωχεία και την αμεριμνία των μοναχών του.
Το επιχείρημα της σπατάλης των εθνικών πόρων αυτοκαταργείται, όταν αυτοί επενδύονται σε έργα πολιτισμικών υποδομών. Όπως ένα καλό μουσείο αποτελεί επένδυση της κοινωνίας και του πολιτισμού και όχι των υπαλλήλων του, έτσι και η αποκατάσταση του μοναδικού μοναστηριακού μνημείου που ονομάζεται Βατοπαίδι θα μπορούσε να αποτελεί πολιτισμική και πνευματική επένδυση μιας προοδευτικής χώρας στο πλαίσιο μακροχρόνιων τολμηρών πολιτικών και όχι μικρονοϊκή αξιοποίηση ενός μοναστηριού, που θυσιάζει την ασκητική ζωή των μοναχών στον βωμό της καλοπέρασης, της καλοζωΐας, της μικροφιλοδοξίας και της κοσμικής ματαιοδοξίας είτε ασεβεί βάναυσα στο ιερό σώμα της μοναχικής παραδόσεως, ζωής και διδασκαλίας.

Όποιος επισκέφθηκε το Βατοπαίδι το 1990 δεν ήθελε να το ξαναεπισκεφθεί. Το γνωστό μεγαλείο της ιστορίας του ήταν θαμμένο κάτω από τις σκόνες και τις αράχνες του τότε αποκρουστικού παρόντος του. Μέσα σε λίγα χρόνια η ανακάλυψη των αμυθήτου αξίας θησαυρών του, η καλαίσθητη και κατ’ επανάληψιν βραβευμένη αποκατάσταση των παρεκκλησίων, της τράπεζας και των πτερύγων του, η παραδειγματική αξιοποίηση των κειμηλίων και των υποδομών του, η κατασκευή του σκευοφυλακίου, η οργάνωση της σπάνιας βιβλιοθήκης του, η εντυπωσιακή σε ρυθμούς επάνδρωσή του και πάνω απ’ όλα η ανάσταση της ζωής και δόξας του είναι αδύνατον να έγιναν από όργανα διαπλοκής, από σκοτεινές φυσιογνωμίες ξένες προς τα βιώματα της πίστεως και οικείες προς τη διαφθορά και την διαστροφή.
Η δόξα και η πρόοδος της Μονής συνδυάστηκε με τη λιτότητα, την ταπείνωση και τη μοναχικότητα των πατέρων της. Όσο και αν αυτό φαίνεται απίστευτο, είναι αληθές. Το Βατοπαίδι της τελευταίας εικοσαετίας αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα της εποχής μας, που πρέπει οπωσδήποτε να πιστωθεί σε αυτούς που σήμερα σέρνονται στα δικαστήρια.

Ο συνδυασμός αυτών των φοβερών που ακούγονται με αυτά τα θαυμαστά που βλέπουμε αποτελεί άγνωστο μυστήριο που υπερβαίνει τις δικές μας ικανότητες και δυνατότητες. Τη δικαιοσύνη δεν θα την αποδώσουν τα δικαστήρια ούτε οι εξεταστικές επιτροπές αλλά η ιστορία και ο απαράβατος νόμος του Θεού.
Ίσως το Βατοπαίδι να φιλοξένησε άκαιρα την υπερβολική και άδικη για την αλήθεια εύνοια και τιμή τα προγενέστερα χρόνια. Ίσως τώρα να χρειάζεται να υποδεχθεί την επίσης υπερβολική και άδικη για την αλήθεια κρίση και κριτική. Για την αντιμετώπισή τους τότε χρειαζόταν η εύκολη ταπείνωση, τώρα η δύσκολη, η αγιορείτικη.

Πάντως η εθνική ζημιά που προκλήθηκε από την κατάρρευση του κύρους του Αγίου Όρους ως συμβόλου αναφοράς και ελπίδας στις ψυχές των Ελλήνων και από την αίσθηση της συντριβής και των τελευταίων μεγάλων αξιών είναι πολύ μεγαλύτερη από τις όποιες συνέπειες της προκληθείσης αστάθειας, του τραυματισμού της πολιτικής αξιοπρέπειας και του κλονισμού της θεσμικής αξιοπιστίας, πολύ μεγαλύτερη και από τη ζημιά που υπέστη το ίδιο το Βατοπαίδι.

Προβληματισμος

Μοναχισμος τα ΛΟΚ της Ορθοδοξιας;

Μακρυνο ταξιδι

Rene Magritte

Βελγος Ζωγραφος.

Υδρα,πριν και μετα το φως

Ζωγραφικη του Αντωνη Τσακιρη,
Υδρα Ιουλιος - Αυγουστος 2006 ατομικη εκθεση εργο του,ο Ιωνας στο μπαλκονι της Υδρας.

Ο Πατριαρχης του ρεμπετικου

Δεξια ενας απόγονος ο
Γιαννης Ευαγ.Θεολογίτης
που εφυγε 10.12.2009 και του εμοιαζε πολύ μονο οπτικά.-




Ο Γιώργος Κατσαρός (Θεολογίτης) ήταν από τους ελάχιστους σολίστ που μπορούσε να επιβιώνει χωρίς την ανάγκη άλλων οργάνων. Τραγουδούσε με κιθάρα ένα τεράστιο ρεπερτόριο από ελαφρά, επιθεωρησιακά, ρομάντζες, ξένα τραγούδια μέχρι βαριά ρεμπέτικα...

Πήγε για πρώτη φορά στην Αμερική το 1913. Από τότε ήρθε στην Ελλάδα μόνο για λίγους μήνες το 1926 και ξανάρθε αρκετές φορές στην δεκαετία του 1990, μετά την ανακάλυψή του από τους διάφορους«ρεμπετολόγους» και μελετητές του λαϊκού τραγουδιού.

Σε όλη του τη ζωή παρέμεινες μουσικός και τραγουδιστής. Ο Γιώργος Κατσαρός τραγούδησε ρεμπέτικα, πριν γεννηθεί ο Τσιτσάνης. Γραμμοφώνησε τον πρώτο του δίσκο, όταν ο Βαμβακάρης ήταν πολύ μικρός. Είναι ο πατριάρχης του αστικού τραγουδιού, αυτού που συνηθίσαμε να ονομάζουμε λαϊκό και (πιο στενά) ρεμπέτικο τραγούδι.

Το «Κατσαρός» είναι παρατσούκλι, από τα πυκνά κατσαρά μαλλιά που είχε και που τα διατήρησε ως τα βαθιά του γεράματα. Το πραγματικό του όνομα ήταν Θεολογίτης κι άρα ανήκει σε μια από τις παλαιότερες οικογένειες της Αμοργού.

Ο Γιώργος Θεολογίτης (Κατσαρός) γεννήθηκε στην Αμοργό το βράδυ της 19ης προς 20ή Δεκεμβρίου του έτους 1888, από τον Νικόλαο Θεολογίτη και την Άννα Στούπη, όπως αναφέρει το πιστοποιητικό γέννησής του από τον δήμο Αμοργού (Χώρα). Για την ακρίβεια γεννήθηκε σ' ένα αγροτόσπιτο στην θέση Αγία Μαρίνα, έξω από την Χώρα.

Στην πραγματικότητα, ο Γιώργος Κατσαρός (Θεολογίτης) ήταν νόθος, κάτι που είναι γνωστό στην Αμοργό αλλά δεν αναφέρεται στις βιογραφίες του, που έχουν γραφτεί σε βιβλία, τον Τύπο και αλλού.

Ο παππούς του Αντώνης Θεολογίτης, που ήταν και εξαίρετος τραγουδιστής και τροφοδότησε με ρεπερτόριο τον Γιώργο, μετά από δύο γάμους (λόγω θανάτου της πρώτης του γυναίκας), δημιούργησε μια τεράστια οικογένεια, με πάνω από δέκα παιδιά, (θείους του Γιώργου) και δεκάδες εγγόνια (πρώτα ξαδέλφια του), που οι απόγονοί τους είναι διασκορπισμένοι σήμερα σε όλο τον πλανήτη, αλλά και στη γενέτειρα τους, Αμοργό.

Γύρω στο 1900 η μητέρα του Κατσαρού αποφάσισε να έρθει στην Αθήνα και ν' αναζητήσει καλύτερη τύχη. Ήρθε μαζί με τον γιο της. Ο Κατσαρός δεν έπαιζε μπουζούκι. Μόνο κιθάρα . Άρχισε να παίζει από μικρή ηλικία και στα 17 του χρόνια, δηλαδή γύρω στο 1905, παίζει και τραγουδά επαγγελματικά, περιφερόμενος στα καλά παραλιακά κέντρα του Πειραιά και του Ν. Φαλήρου, αλλά και σε στέκια της Αθήνας. Αυτή του η απασχόληση συνεχίζεται ως το 1909, οπότε θα ταξιδέψει πρώτη φορά στις ΗΠΑ, αφού ένας από τους συγγενείς του έχει εξασφαλίσει δουλειά σε δικό του κέντρο. Ξαναγύρισε στην Ελλάδα κι έφυγε οριστικά για την Αμερική το 1914.

Η επιτυχία του Γιώργου Κατσαρού στον μουσικό χώρο των Ελλήνων μεταναστών έρχεται γρήγορα, αφενός γιατί είναι από τους καλύτερους μουσικούς και αφετέρου διότι η «ιδιομορφία» του να παίζει και να τραγουδά με κιθάρα ένα τεράστιο ρεπερτόριο από ελαφρά επιθεωρησιακά, ρομάντζες, ξένα τραγούδια (ιταλικά, ισπανικά, αμερικάνικα), ως βαριά ρεμπέτικα, τον καθιστά περιζήτητο. Ήταν από τους ελάχιστους σολίστ του είδους που μπορεί να επιβιώνει χωρίς την ανάγκη άλλων οργάνων.

Γνωρίζεται γρήγορα με τους διασημότερους τραγουδιστές και οργανοπαίκτες του χώρου των Ελλήνων μεταναστών και γίνεται μέλος της μεγάλης αυτής οικογένειας μουσικών που διέσωσαν στην μακρινή Αμερική σπάνια διαμάντια του δημοτικού και λαϊκού τραγουδιού.

Ο Κατσαρός ήταν πασίγνωστος μέσα από τους δίσκους του αλλά και τις εμφανίσεις του παντού όπου ζούσαν Έλληνας μετανάστες στην Βόρεια Αμερική και την Αυστραλία.

Στην Ελλάδα άρχισε να γίνεται γνωστός μετά τις δεκαετίες του '60 και του '70, όταν άρχισε η μόδα της ρεμπετολογίας αλλά και διαδόθηκαν μέσα από κασέτες οι παλιοί δυσεύρετοι δίσκοι του των 78 στροφών. Όταν έγινε γνωστό ότι ζούσε ακόμη (το 1970 ήταν ήδη 82 ετών) αποθεώθηκε από τους ερευνητές του λαϊκού τραγουδιού και αναγνωρίστηκε ως ο πατριάρχης του ρεμπέτικου.

Οι συνεντεύξεις του γέμισαν όλα τα ειδικά περιοδικά και τις εφημερίδες. Σε μία από αυτές αποκάλυψε ότι πολλά κλασικά σήμερα λαϊκά τραγούδια ήταν δικά του, τα οποία τα έδωσε σε άλλους συνθέτες στην Αθήνα, αλλά δεν θέλησε να διεκδικήσει την πατρότητά τους «γιατί ζούσαμε πλούσια στην Αμερική».
Ο Γιώργος Κατσαρός (Θεολογίτης) πέθανε στην Φλόριντα των ΗΠΑ σε βαθιά γεράματα το 1995, σε ηλικία 107 ετών. Έμεινε πάντα δεμένος με την οικογένεια του και το νησί του. Την Αμοργό... άλλοι γνώστες αναφέρουν πως ... Ο Γιώργος Κατσαρός πέθανε 109 ετών στις 23 Ιουνίου 1997 στο Τάρπον Σπρινγκς της Φλόριντα. Υπήρξε πολύ μεγάλος καλλιτέχνης και ίσως ο τελευταίος της πρώτης γενιάς ρεμπετών.

«Άκουγα τα δικά μου παλιά τραγούδια, να τα τραγουδάνε για δικά τους»
Από παλιά συνέντευξη του 1994 του Γιώργου Κατσαρού, χαρακτηριστικά είναι τα εξής αποσπάσματα: Με ποια όνειρα και ποιες ελπίδες ξεκινήσατε για την Αμερική;

• «Έφυγα στην Αμερική με πολλά ωραία τραγούδια της εποχής εκείνης. Ωραίες ρομάντζες, αθηναϊκά, δημοτικά, κλέφτικα και βαριά ρεμπέτικα. Όταν εκδόθηκε ο πρώτος μου δίσκος στην RCA (το τραγούδι "Σαν πεθάνω τι θα πούνε") κυκλοφόρησε σε όλο τον κόσμο. Οι γονείς μου όταν έφυγα από την Ελλάδα μου είπαν να κρατήσω τη γλώσσα και την θρησκεία μας. Κι αυτό έκανα. Μαζεύαμε στις κοινότητες λεφτά για σχολεία κι εκκλησίες».

Είστε στην Αμερική 75 χρόνια. Ποια ήταν η δυσκολότερη εποχή για τους Έλληνες;

• «Δυσκολότερη ήταν η εποχή 1928- 1932. Καταστράφηκε ο κόσμος κι αυτό για μένα ήταν πολύ λυπηρό. Εγώ τότε έκανε ότι μπορούσα για να μην υποφέρουν οι Έλληνες. Το συγκρότημά μου που ήταν συνήθως οκτώ μουσικοί, το διπλασίασα. Έπαιρνα καλλιτέχνες που είχαν μείνει χωρίς εργασία. Δίναμε συναυλίες με πολύ φθηνό εισιτήριο. Τώρα είναι καλά».

Περίπου πόσα τραγούδια έχετε γράψει εσείς;

• «Τραγούδια που έγραψα λόγια και μουσική είναι 62. Όταν ήρθα στην Ελλάδα το 1926, βρήκα διάσημους καλλιτέχνες. Τον μουσικοσυνθέτη Αττίκ, τον τενόρο Επιτροπάκη. Ηθοποιούς όπως η Κοτοπούλη, η Κάκια Μένδρη. Έπαιξα και με μουσικούς όπως ο Τούντας, ο Λειβαδίτης, ο Αραπάκης. Τους έδωσε τα τραγούδια που είχα γράψει. «Μες τη βαθιά σκοτούρα μου», «Βρε μάγκα το μαχαίρι σου», ο «Μεμέτης», αμανέδες, σαμπάχ και άλλα. Το '30-31 βγήκαν κι άλλοι όπως ο Περιστέρης, ο Τσιτσάνης. Άρχισα λοιπόν κι άκουγα τα δικά μου παλιά τραγούδια, να τα τραγουδάνε για δικά τους. Δεν έκανα καμία παρατήρηση γιατί τότε στην Αμερική ζούσαμε πλούσια. Τους άφησα».

Παίζετε μόνο κιθάρα;

• «Ναι, αυτό είναι τ' όργανό μου».

Που μάθατε τους δρόμους και τους ρυθμούς του ρεμπέτικου;

• «Να ξέρεις πως το πραγματικό μου επώνυμο είναι Θεολογίτης. Η οικογένειά μου είναι πολύ θρήσκοι. Από μικρός πήγαινα στην εκκλησία και κρατούσα το «ίσο» στους ψάλτες. Τα εκκλησιαστικά τροπάρια είναι η βάση. Πάντα ρωτούσα τους ψάλτες. Το βαρύ ρεμπέτικο είναι μια ψαλμωδία. Ένας μανές, ένα μινόρε, ένα ματζόρε. Αυτά τα ξέρανε οι καλλιτέχνες που παίζανε βυζαντινή καλλιτέχνες. Οι καλύτεροι Έλληνες μουσικοί είχαν μεταναστεύσει εκεί, για το χρήμα. Το καλύτερο ούτι της Αμερικής ήταν ο Αχιλλέας Πούλος. Ήταν μικρασιάτης. Απ' αυτόν έμαθα πολλά».
  

Γιαννενα

Η λιμνη Ιωαννινων στις αρχες του αιωνα μας ,μια βαρκα με λατινι.

Καρας - Κλιν

Ο Ζωγραφος και φιλυδραιος Χριστος Καρας μαζι με τον διασκεδαστη Βασιλη Τριανταφυλλιδη (Χαρυ Κλιν).

Συντηρητης εργων τεχνης

Σταυρος Μιχαλαριας αριστερα, ισως ο σημαντικοτερος και ο πιο αρτια επιστημονικα καταρτισμενος συντηρητης εργων τεχνης στην χωρα μας, δεξια ο εκδοτης Αρης Τερζοπουλος.

Ευχες για το 2010

Χιουμορ :
Λογω μεθης ; και οικογενειακης τρελλας, δεν θυμαμαι αν εχουμε Πασχα , Χριστουγεννα η Πρωτοχρονια, γι αυτο δεν ξερω αν θα σουβλισεις δενδρο η αν στολισεις αρνι. Παντως σου ευχομαι το φλουρι να βρεθει στο δικο σου αυγο!!! Καλη χρονια το 2010, καλυτερη απο το 2009 με σωματικη υγεια και ψυχικη ισορροπια, χωρις καταθλιψη και ...τρελλα.-

Υδρα Μιαουλης

From Natacha Best

Ναξος ανοικτη πορτα

From micheal Zarowsky

Υδρα Καμινι

Ζωγραφισμενο απο την Natacha Best

Υδρα Σχολη Καλων Τεχνων

Ζωγραφισμενη απο την Natacha best στο blog ξενοι καλλιτεχνες ζωγραφιζουν Ελλαδα

Ο πολύχρωμος βυθός της Αμοργού (Nikouria - Aegiali)

Σφουγγάρια, γοργονίες και μια "δαντέλα του Ποσειδώνα"(Sertella septentrionalis) από το υποθαλάσσιο σπήλαιο της Νικουριάς σε βάθος 20 μέτρων. φωτογραφία Γιάννης Ίσσαρηςαπό το αρχείο του Καταδυτικού Κέντρου Αμοργού απο τo amorgos.pblogs.gr

O Παπα Κωστας

Ο εφημέριος της Λαγκάδας παπά Κώστας Θεολογίτης στον δρόμο για την γιορτή...

Καλα Χριστουγεννα

Με αγαπη ιδιαιτερη σ΄ολους που απο επιλογη τους ειναι μονοι/μονες

Θεολογίτης: Επωνυμο απο τα παλαιοτερα

Το κανονικό επώνυμο του πατριάρχη του ρεμπέτικου τραγουδιού Γιώργου Κατσαρού είναι Θεολογίτης. Το Κατσαρός ήταν παρατσούκλι. Ανήκε στον κλάδο των Στούπηδων (παρατσούκλι και το Στούπης) από τους Θεολογίτες της Χώρας.

Ο μελετητής της Αμοργού Ιωάννης Κ. Βογιατζίδης στην μελέτη του «Αμοργός — Ιστορικαί έρευναι περί της νήσου» γράφει το 1918 για το επώνυμο Θεολογίτης:

Το οικογενειακό όνομα Θεολογίτης, το οποίο από τον Μηλιαράκη θεωρείται αυτόχθον, συνδέεται άμεσα με την ιστορία της μονής της Χοζοβιώτισσας. Κανένας δεν αμφιβάλει ότι το Θεολογίτης δηλώνει τον μοναχό της μονής του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, όπως τα Αγιοθεοδωρίτης, Μετοχίτης, Οξεΐτης, κτλ. Είναι γνωστό ότι στα βόρεια του κάστρου της Αμοργού βρίσκεται σήμερα ναΐσκος του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, που περιβαλλόταν παλιότερα από κελιά και ανήκε στην μονή της Πάτμου. Αυτό τον ναό αναγνωρίζουμε στον Μεγάλο Θεολόγο, ο οποίος σαν μονύδριο αναφέρεται σε τρεις πράξεις του Βραβείου της Χοζοβιώτισσας. Η πρώτη από αυτές τις πράξεις καθορίζει τα όρια των πλαγιοχώραφων του μονυδρίου ως εξής:

«Του Θεολόγου. Εισίν και τα πλάγια του μεγάλου Ιωάννου του Θεολόγου. Αρχή των Καλογέρων το Βουνό ωσάν έρχεται εις την αγίαν Βαρβάραν παγαίνοντας το Όξω Σπήλαιον και πά προς το Τυροκέλλι παγαίνοντας των Λιθακιών το σπήλαιον και εις τα Βορινά το βορινόν αλώνι του αγίου Θεολόγου και παν το Βαθύν Ποταμόν παγαίνοντα της Χαρδιακί-
νας το σπήλαιον».

Από τα όσα αναφέρει ο Βογιατζίδης προκύπτει ότι αρχικά το επώνυμο Θεολογίτης αναφερόταν στους μοναχούς ενός μετοχιού της μονής της Πάτμου, που ήταν αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο και βρισκόταν στην Χώρα. Επομένως το επώνυμο Θεολογίτης δημιουργήθηκε στην Αμοργό και είναι ένα από τα πιο παλιά και πιο γνήσια επώνυμα του νησιού σήμερα. Αυτό πράγματι φαίνεται να είναι αναμφισβήτητο, όπως προκύπτει και από άλλα στοιχεία.

Φαίνεται όμως ότι ο Βογιατζίδης κάνει λάθος να συνδέει το επώνυμο Θεολογίτης με το μετόχι της μονής της Πάτμου και, συνεπώς, με την Χώρα. Όπως έχει αποδείξει ο δάσκαλος Νικήτας Βασσάλος ο Μεγάλος Θεολόγος, που αναφέρεται στο Βραβείο, βρίσκεται στον Κρίκελο της Γιάλης και από το παλαιότερο μοναστηριακό συγκρότημα σώζεται ο εντυπωσιακός του ναός, ο μεγαλύτερος του νησιού. Άλλωστε, και τα τοπωνύμια που αναφέρονται στην πράξη του Βραβείου (Λιθακιές, Τυροκέλλι, κλπ) συνεχίζουν και σήμερα να βρίσκονται σε χρήση, εκεί στα βουνά της Γιάλης. («Αμοργιανά» , τεύχος 8, Ιούνιος 2002, περιοδική έκδοση του Συνδέσμου Αμοργίνων.)

Φαίνεται λοιπόν ότι το πιθανότερο είναι (κι αυτό πιστεύω) ότι το επώνυμο Θεολογίτης δημιουργήθηκε στην Γιάλη για να προσδιορίσει εκείνους που εργάζονταν στα χωράφια του Μεγάλου Θεολόγου ή διατηρούσαν στην περιοχή αυτή κτίσματα, χωράφια και κοπάδια και όχι τους καλόγερους του Θεολόγου. Άλλωστε, υπάρχει πληθώρα παρόμοιων πατριδωνυμικών επωνύμων όπως το Πολίτης (Κωνσταντινουπολίτης), Ροδίτης, Καλυβίτης, Λιβανίτης, Βαλαωρίτης, Δολιανίτης, Κρεστενίτης, Λεχωνίτης, Καραβίτης, Σχορτσανίτης, κ.α.

Από τον τηλεφωνικό κατάλογο του ΟΤΕ διαπιστώνουμε ότι το Θεολογίτης είναι εντυπωσιακά αμοργιανό επώνυμο. Υπάρχουν 33 καταγραφές στην Αμοργό και ελάχιστες στην υπόλοιπη Ελλάδα: 1 στην Τήνο, 2 στην Πάρο, 3 στην Θεσσαλονίκη, 1 στην Κω και 1 στην Πάτρα. Υπάρχουν επίσης 114 καταγραφές στην μείζονα περιοχή Αθηνών με τα περίπου πέντε εκατομμύρια ανθρώπους.

Ένα άλλο εντυπωσιακό στοιχείο για το επώνυμο Θεολογίτης είναι ότι έχει ισορροπημένη διασπορά σε όλη την Αμοργό. Με βάση τον τηλεφωνικό κατάλογο Αμοργού οι καταγραφές του επωνύμου έχουν ως εξής:

• Αιγιάλη 19.
• Κάτω Μεριά 17.
• Χώρα 12.
• Κατάπολα 9

Αυτή η ισορροπημένη κατανομή υποδεικνύει και την παλαιότητα του επωνύμου πάνω στο νησί, διότι για να μπορέσει να επιτευχθεί (με γάμους, μετακινήσεις, κλπ) χρειάζεται να περάσει πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Το γεγονός, επίσης, ότι το επώνυμο έχει ισχυρή παρουσία στην Αιγιάλη δεν μπορεί παρά να συνδεθεί με τον Μεγάλο Θεολόγο.

Το επώνυμο Θεολογίτης έχει συχνότητα στις αμοργιανές οικογένειες σε ένα ποσοστό 7%. Μαζί με το Νομικός και το Γαβαλάς έχουν την μεγαλύτερη συχνότητα στην Αμοργό. Παρά το γεγονός αυτό, ένα άλλο, ιδιαίτερα εντυπωσιακό, στοιχείο είναι ότι το Θεολογίτης δεν συναντάται στα νησιά των λεγόμενων Μικρών Κυκλάδων που έχουν αποικιστεί από αμοργιανές οικογένειες από τα μέσα του 19ου αιώνα.

Μία από τις παλαιότερες γραπτές παρουσίες του επωνύμου είναι του 1487 κι αναφέρεται σε ένα αμπέλι του κυρ Ιωάννη Θεολογίτη που είχε στου Χαροκόπου. Άλλες γραπτές αναφορές αφορούν:

• Τον Μιχάλη Θεολογίτη το 1557.
• Τον διάκο Μάρκο Θεολογίτη το 1634.
• Τον αναγνώστη Νικόλα Θεολογίτη και τον Ιωάννη Θεολογίτη το 1652.
• Τον επίτροπο Λέο Θεολογίτη το 1661.
• Τον επίτροπο και ιερέα Κώστα Θεολογίτη το 1720 και το 1722.

Από τα ιστορικά στοιχεία προκύπτει ότι οι Θεολογίτες αποτελούσαν και ένα επίλεκτο ιερατικό συγγενολόι. Πρέπει επίσης να σημειώσουμε ότι ανάμεσα στους ιδρυτές του Συνδέσμου Αμοργίνων το 1901 βρίσκουμε 4 Θεολογίτες. Είναι απο τα παλαιότερα επώνυμα της Αμοργού.

Ν. Νικ. πηγη : www.amorgosonoma.blogspot.com

Χοζοβιωτισσα

Ερωτας & Αγγελος

Τα «όχι» της προσωπικής ισορροπίας!

Όλοι θέλουμε να μας αγαπούν οι άλλοι. Γιατί, όμως, είναι ανάγκη κάποιοι από εμάς να φορτώνονται με το αποκλειστικό καθήκον να κρατούν τους υπόλοιπους ευχαριστημένους και τις σχέσεις γύρω τους ειρηνικές; Γιατί φοβούνται να πουν «όχι», για να μη διαταράξουν τις ισορροπίες και για να μη γίνουν αιτία να στενοχωρήσουν τους άλλους;

Συνήθως πρόκειται για στάση ζωής, για τον τρόπο που έχουμε μάθει να σχετιζόμαστε με τους άλλους, τον τρόπο με τον οποίο έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τον εαυτό μας μέσα από τα μάτια τους.

Είτε στην οικογένεια είτε στη δουλειά, με φίλους, συγγενείς, γνωστούς, πολλοί από εμάς δεν τολμάμε να πούμε «όχι». Έτσι καταντάμε θύματα του ίδιου μας του ρόλου…

• Αυτοί που λένε πάντα «ναι»: Oι άνθρωποι που δυσκολεύονται να πουν «όχι», συνήθως είναι πιο ευχάριστοι και πιο «εύκολοι» συνάνθρωποι. Κάνουν πιο εύκολα συμβιβασμούς και υποχωρήσεις, είναι δοτικοί, σκέφτονται τους άλλους, βοηθούν, διευκολύνουν καταστάσεις. Είναι αυτοί που συχνά δεν μετράνε την κούρασή τους, όταν κάποιος άλλος τους χρειάζεται. Ποιος λέει ότι οι άνθρωποι αυτοί θα έπρεπε, αντί για όλα αυτά, να ξέρουν να λένε «όχι» και να σκέφτονται πρώτα και πάνω από όλα τον εαυτό τους;

Φτάνοντας στο αμήν

Το να είμαστε συνέχεια δοτικοί στις σχέσεις μας μπορεί να αποβεί τροχοπέδη γι’ αυτές, γιατί με αυτό τον τρόπο συσσωρεύουμε θυμό και απωθημένα. Πρέπει να έχουμε σχεδόν πάντα τη δυνατότητα να αρνηθούμε, κι ας ρισκάρουμε ότι μπορεί να μη μείνουν απόλυτα ευχαριστημένοι από εμάς! Όταν, όμως, δεν καταφέρνουμε να πούμε «όχι», νιώθουμε ότι οι άλλοι συνέχεια μας εξαναγκάζουν.

«Από μικρός προσφέρω» «Δεν ξέρω πώς έγινε ακριβώς, αλλά από μικρός έμαθα να προσφέρω στους άλλους, να προθυμοποιούμαι, να βοηθάω. Αυτό, όσο μεγαλώνω, όλο και πιο πολύ χαίρομαι που το έχω.

Αρκετές φορές ξεχνάω να μετρήσω τις δυνάμεις μου, τόσο τις σωματικές όσο και τις ψυχικές. Δυσκολεύομαι να πω “όχι”, ακόμη κι όταν ξέρω ότι θα ζοριστώ πολύ, και τελευταία νομίζω πως θα το πληρώσω με περιπέτεια υγείας, για την οποία πιθανόν να πούνε οι γιατροί,..... οφειλόταν σε υπερκόπωση…»

Αυτά είναι χαρακτηριστικό για έναν άνθρωπο που, προκειμένου να μη δυσαρεστήσει τους άλλους, ξεπερνά τα όρια, ακόμη και της σωματικής του αντοχής.

Έχουμε και όρια!

Είναι σημαντικό να έχουμε την ικανότητα να πούμε «όχι» όταν χρειάζεται. Ορισμένα βασικά βήματα για να εξασκήσουμε την ικανότητα αυτή είναι:

• Να ξέρουμε τι θέλουμε! Να γνωρίσουμε εμείς καλύτερα τις επιθυμίες, τα όριά μας και αυτά που είναι για εμάς σημαντικά στη ζωή: τους ρυθμούς, τις αξίες, τις προτεραιότητες, τα γούστα μας. Όσο καλύτερα τα γνωρίζουμε, τόσο πιο σταθερά στεκόμαστε απέναντι σε αυτά που οι άλλοι ζητούν, περιμένουν ή απαιτούν από εμάς.

• Να είμαστε ρεαλιστές στην αντιμετώπιση των πιθανών συνεπειών του «όχι» μας. Είναι πράγματι αλήθεια ότι θα «το πάρουν στραβά»; Και αν ναι, είναι πράγματι δική μας η ευθύνη; Πόση ευθύνη φέρουμε για τα συναισθήματα των άλλων; Το ζητούμενο δεν είναι να μη μας «καίγεται καρφί» για τους άλλους, αλλά να απαλλαγούμε από άχρηστες ενοχές. Όσα κομμάτια κι αν γίνουμε, δεν θα καταφέρουμε ποτέ να είναι όλοι ευχαριστημένοι μαζί μας!

• Να εκφράζουμε τη… δυσκολία μας. Ο άλλος μπορεί κάλλιστα να ξέρει ότι «Δεν μου είναι εύκολο να σου πω ''όχι'', αλλά…» ή «Φοβάμαι ότι θα θυμώσεις αν αρνηθώ…». Με αυτό τον τρόπο, γινόμαστε περισσότερο «σύμμαχοι» με τον άλλον και, επιπλέον, δεν τον σοκάρουμε με ένα απότομο «όχι».

• Να δίνουμε σταράτες εξηγήσεις. Δεν βοηθούν οι πολλές (και συχνά ψεύτικες) δικαιολογίες. Αν, όμως, «δομήσουμε» τις εξηγήσεις μας, βοηθάμε τον άλλο να καταλάβει καλύτερα τους λόγους της άρνησής μας. Ένα παράδειγμα: «Μου έδωσες αυτά τα ντοσιέ να τα τακτοποιήσω, αλλά είναι πάρα πολλή δουλειά και θα μείνει πίσω η άλλη δουλειά που έχω αναλάβει».

• Να Έχουμε το δικαίωμα να αλλάζουμε γνώμη. Δεν χρειάζεται να κρύβουμε από τον άλλον ότι μετανιώσαμε και να φοβόμαστε ότι η υπαναχώρησή μας είναι ένδειξη αγένειας ή αναξιοπιστίας. Δείχνει, αντίθετα, ότι υπολογίζουμε και σεβόμαστε τη σχέση και αυτόν που έχουμε απέναντί μας: « Μου ζήτησες αυτό και σου είπα ''ναι'', αλλά τελικά το σκέφτηκα και νομίζω ότι δεν με βολεύει καθόλου, δεν νομίζω ότι θα τα καταφέρω».

• Να μην αφήνουμε να μας «τουμπάρουν». Πρέπει να σεβόμαστε τα επιχειρήματα των άλλων, αλλά δεν πρέπει να «ενδίδουμε» στα «κόλπα» τους. Ορισμένοι άνθρωποι γίνονται φορτικοί όταν αντιμετω­πίζουν μια άρνηση και αρχίζουν τα χειριστικά επι­χειρήματα, όπως π.χ. «Εγώ θα το έκανα για σένα», στα οποία δεν είναι εύκολο να μην καμφθεί κανείς. Κι όμως, σε αυτούς ειδικά τους ανθρώπους, τους «μαέστρους του χειρισμού», είναι σημαντικό να βρούμε τρόπους να μην ενδίδουμε. Μπορούμε να μείνουμε φιλικοί, αλλά ανένδοτοι, λέγοντας π.χ.: «Σε πιστεύω ότι θα το έκανες για μένα, και θα το έκανα ίσως κι εγώ σε κάποια άλλη στιγμή, τώρα όμως πραγματικά δεν μπορώ».

• Να μαθαίνουμε για να μην παθαίνουμε. Και, φυσικά, είναι καλό να αναγνωρίσουμε και στο μέλλον να αποφεύγουμε τους ανθρώπους που ένα «όχι» μας τους μετατρέπει σε χρόνια παρεξηγημένους, αντίπαλους, εχθρούς.

Η Παναγια η Χοζοβιωτισσα Αμοργος

Η Παναγία η Χοζοβιώτισσα στην Αμοργό είναι ένα επιβλητικό βυζαντινό μοναστήρι χτισμένο επάνω σε βράχο ύψους 300 μέτρα από τη θάλασσα. Το κατάλευκο μοναστήρι χτίστηκε το 1017 μ.Χ. και ανακαινίστηκε 70 χρόνια αργότερα από τον αυτοκράτορα Αλέξιο Κομνηνό, ενώ οφείλει την ονομασία του στο μικρασιατικό χωριό Χόζοβο. Σύμφωνα με την παράδοση, την εποχή των εικονομαχιών μία γυναίκα έβαλε την εικόνα της Παναγίας σε μια βάρκα που έφτασε ακριβώς σε αυτό το μέρος και μάλιστα υπό τη λάμψη θεϊκού φωτός, κάτι που προκάλεσε δέος στους κατοίκους.

Μία άλλη ιστορία αναφέρει ότι τη θαυματουργή εικόνα έφεραν μοναχοί από το μοναστήρι Χοτζεβά της Παλαιστίνης που βρίσκεται κοντά στην Ιεριχώ, οι οποίοι έφυγαν λόγω των διωγμών από τους εικονομάχους. Περνώντας από την Κύπρο οι μοναχοί έπεσαν πάνω σε ληστές που έσπασαν στα δύο την εικόνα και την έριξαν στη θάλασσα. Τα δύο τεμάχια ήρθαν με θαυματουργικό τρόπο κάτω από το βράχο της Αμοργού και κι ενώθηκαν μόνα τους.

Γυμνες και Ελευθερες στην Αμοργο

Απο το www.amorgis.blogspot.com ,μια φωτογραφια δανεισμενη απο τον Βαγγελη Βασσαλο, στο Αμοριανο τοπιο της Αιγιαλης.

Ουρανιο Τοξο

Εμφανιζεται συνηθως μετα...την καταιγιδα και φανερωνει την ....ηρεμια.-

Μυθος

Που το γνωριζω;

Αλλες εποχες

Αθανατη

Γι αυτους που εφυγαν κι ομως υπαρχουν

Κάλυψη έκδοση από Pequinito. Ένα αφιέρωμα στον Simon & Garfunkel.
Λέξεις και μουσική από τον Paul Simon
Dee-δι-δι-dee-δι-δι-δι-δι-δι-δι-δι-dee
Doo-do-do-doo-do-do-do-do-doo
Δι-δι-δι-dee-δι-δι-δι-δι-δι-δι-δι-δι-δι-dee
Και εδώ είναι για να σας, κα Robinson
Ο Ιησούς σας αγαπά περισσότερο από ό, τι θα γνωρίζετε, wo-wo-wo
Ο Θεός να σας ευλογεί, παρακαλώ κα Robinson
Heaven κατέχει μια θέση για εκείνους που προσεύχονται
Hey hey hey, hey hey hey

Θα θέλαμε να γνωρίζουμε λίγο για εσάς για τα αρχεία μας
Θα θέλαμε να σας βοηθήσει να μάθετε να βοηθήσετε τον εαυτό σας
Κοιτάξτε γύρω σας όλα τα βλέπετε συμπάθεια μάτια
Κάντε μια βόλτα γύρω από τους λόγους, μέχρι να νιώσετε σαν στο σπίτι
Και εδώ είναι για να σας, κα Robinson
Ο Ιησούς σας αγαπά περισσότερο από ό, τι θα γνωρίζετε, wo-wo-wo
Ο Θεός να σας ευλογεί, παρακαλώ κα Robinson
Heaven κατέχει μια θέση για εκείνους που προσεύχονται
Hey hey hey, hey hey hey

Απόκρυψη αυτό σε ένα κρησφύγετο όπου κανείς δεν πηγαίνει ποτέ
Βάλτε το στο ντουλάπι σας με cupcakes σας
Είναι ένα μικρό μυστικό μόνο υπόθεση των Robinsons »
Πάνω απ 'όλα έχεις για να το κρύψει από τα παιδιά
Koo Koo ka Choo, κα Robinson
Ο Ιησούς σας αγαπά περισσότερο από ό, τι θα γνωρίζετε, wo-wo-wo
Ο Θεός να σας ευλογεί, παρακαλώ κα Robinson
Heaven κατέχει μια θέση για εκείνους που προσεύχονται
Hey hey hey, hey hey hey

Πάνω σε έναν καναπέ για ένα απόγευμα Κυριακής
Πηγαίνοντας προς συζήτηση του υποψηφίου
Γελάσει γι 'αυτό, φωνάζουν για αυτό, όταν έχετε να επιλέξετε
Κάθε τρόπος να το δει κανείς χάσετε
Σε περίπτωση που έχετε πάει, Joe DiMaggio
Ένα έθνος γυρίζει μόνος του τα μάτια σας, Woo-Woo-Woo
Τι να σας πω, κα Robinson
Joe Joltin »χάθηκε και έφυγε
Hey hey hey, hey hey hey.

Προφητικο

Στιχοι Ξενοφωντας Φιλερης

Μια μεγαλη αληθεια

Οι στιχοι της Σωτιας Τσωτου, τριαντα σχεδον χρονια πριν , ειναι πολυ επικαιροι.-

Εικονα

Απο το National Geografic photos

Ζουρβα Σημερα

Ο φάρος αυτός κατασκευάστηκε το 1883 και είναι εγκατεστημένος στην Ύδρα. Το ύψος του πύργου του είναι 10 μέτρα και το εστιακό του ύψος είναι 36. Καταστράφηκε από τους Γερμανούς στον Παγκόσμιο Πόλεμο και ξαναχτίστηκε το 1946. Από τότε μέχρι το 1986 "άναβε" με πετρέλαιο όταν και τροφοδοτήθηκε με ηλεκτρικό ρεύμα. Από το 1989 έγινε τελείως αυτόματος. Η περιοχή είναι βραχώδης και δυσπρόσιτη από την ξηρά. Ανατολικά του φάρου βρίσκεται το ιστορικό μοναστήρι της Αγίας Άννας.

Καβος Ζουρβας Υδρα

Ετσι ηταν

Φυλη...αγριων

Στον αμαζονιο,υπαρχουν φυλες που ζουν στις καλυβες αριστερα της εικονας, η φωτογραφιση ειναι απο ελικοπτερο.Εχουν στρεψει τα οπλα τους επιθετικα προς τον εχθρο...."πολιτισμενο κοσμο".... μηπως κατι περισσοτερο γνωριζουν;

Αμαζονιος

Καλαμπακα

Πυργος Μαντανια , για κοντινες εξορμησεις , με καλο φαγητο,διασκεδαση και αξεχαστες εικονες.

Ε ι π α ν.....

Δεν υπαρχει πολυτιμοτερο πραγμα απο τον χρονο.Στο μελλον ο πλουτος θα μετριεται με την ποσοτητα του ελευθερου χρονου.Μοναδικος πωλητης ειναι αυτος που δινει προστιθεμενη αξια στον πελατη του.Κανενας δεν ασφαλιζεται αν δεν βλεπει οφελοσ στα ματια του.Κανεις δεν θα σας πληρωσει για τις γνωσεις σας,παρα μονο γι' αυτα που θα υλοποιησετε. Χρειαζεται απλοτητα και μεθοδος. Καμμια μεθοδος ομως δεν εφαρμοζεται χωρις πειθαρχια. Η πειθαρχια που χρειαζομαστε ειναι εθελουσια και οχι αναγκαστικη.Τα πρωτα 6000 μετρα του Εβερεστ ειναι σχετικα ευκολα.Στα τελευταια 300 μετρα σκοτωνονται ολοι.

Αυτος που ειπε τα πιο πανω, σημερα ειναι υποδικος ,βρισκεται εξω με εγγυηση 100.000 Ευρω καθε 15 ημερες παρουσιαζεται στο αστυνομικο τμημα, αφου εχει αφησει στον δρομο 800 περιπου εργαζομενους. Παρα πολλους πελατες του σε πτωχευση και πανω απο 2000 πελατες του ανασφαλιστους...... γιασου κουμπαρε!

Αγια Σοφια Κωνσταντινουπολη

Rembrandt

Ζωγραφικη με σκια και φως

Αλλο "Κουταβακια" & Αλλο "Κουτσαβακια"

Αλλο Κουτσαβακι και Αλλο Κουταβακι. Το "Κουτσαβι" ειναι η αρχικη εκδοχη του"μανγκα &
του μπεσαλη", οπως ηταν τον 19 αιωνα ο περιφανος αρχοντας στου ψυρρη ο "Κουτσαβακης" Τον 20 αιωνα η λεξη παραφραστηκε αρνητικα με τους "ψευτομαγκες " που δημιουργουσαν φασαριες για να γελουν, προκαλοντας, με την επιδειξη της δυναμης τους.

Υμνος

Αγγελος

Πραγματικοτης

Ναυπλιο

Εθνικη πινακοθηκη-Μουσειο Αλεξανδρου Σούτσου (παραρτημα Ναυπλίου)

Η Σταυρωση

Ζωγραφος Andreas Pavias Εθνικη Πινακοθηκη

Στην Ελλαδα

Μπαλαντα

Λατρεμενη

Απο την δεκατια του 1970 την θαυμαζα , γεννημενη τον Ιουνιο του 1941 στην Νεα Υορκη...

Ετσι για μενα

Η Υδρα τον μαγεψε και εζησε πολλα χρονια ...στην φιλοξενη αγκαλια της

Πελλα Μακεδονιας

Πελλα

Δελφοι

Κρητη

Κνωσσος

Ελληνικο νομισμα πριν το 2001

Ανατρεξτε σε παλαιοτερη αναρτηση μου με τιτλο Μια δραχμη. Υποδιαιρεσεις της ειναι τα ανωτερω εικονιζομενα, η αγοραστικη των αξια ηταν ισχυρη , ακομα και τωρα οι συλλεκτες νομισματων την πληρωνουν.

Φιλοσοφιες

Σημερα του Αη Νικολα, που προστατευει ......τους ταξιδεμενους και τους φευγατους.

Ανατροπες ....ιδεων

Σκεφτομαι ποσα πραγματα στην ζωη αναθεωρουνται οσο τα χρονια περνουν,και εκτος απο το οτι "η ζωη ειναι μια φωτοβολιδα" που συχνα αναφερω ,χωρις φυσικα να τρεχω για να την προλαβω, σημερα διαβασα ετσι τυχαια στην πρωϊνη μου βολτα στον... κοσμο του δυαδυκτιου πως αυτα που νομιζα σωστα, δυστυχως ειναι λαθος, για παραδειγμα , οι γονεις ελεγαν " οποιος βιαζεται ..... σκονταφτη" παιδακι μου, αυτο αλλαξε , οι νεοι γραφουν στο facebook "οποιος βιαζεται .... προλαβαίνει" , και " οποιος σκονταφτη ειναι ......μαλακας" τι κριμα τοσα χρονια πηγαν χαμενα .....δεν προκαμα.
Η σιωπη καμια φορα λεει βαριες κουβεντες γι αυτο και εγω τωρα σωπαινω.-

Niagara Falls

Φωτο jtt 2007 Οι περιφημοι καταρακτες του Νιαγαρα στην Αμερικη,
ετσι για κοντρα στον φιλο μου απο το...χειμαδιο του.

Δημοτικο θεατρο Πειραια

Το ιστορικο θεατρο χιονισμενο αυτη τη στιγμη βρισκεται σε διαδικασια ανακαινησης

Αρχαια Τριηρης

Το σημα κατατεθεν του γραφειου μου (JTT)....νομικα κατοχηρωμενο

Στοιχοι ...ασματος.

Τακης Μουσαφιρης

Θα τα βροντήξω όλα κάτω και θα φύγω,
θα τα βροντήξω σου το λέω αληθινά.
μού'χετε φάει τη ζωή μου λίγο-λίγο,
θα τα βροντήξω και θα πάρω τα βουνά.
Όλους και όλα τα σιχάθηκα,
δε θέλω πια κανένα.
Όλους και όλα τα σιχάθηκα,
και πιο πολύ εσένα.
Θα τα βροντήξω όλα κάτω και θα φύγω,
θα τα βροντήξω θα τους βάλω και φωτιά.
Μ'έχετε κάνει όλα μέσα να τα πνίγω,
θα τα βροντήξω και θα πάω στο πουθενά.
Όλους και όλα τα σιχάθηκα,
δε θέλω πια κανένα.
Όλους και όλα τα σιχάθηκα,
και πιο πολύ εσένα........

Θα κάνω ότι μου αρέσει τελικά.
Θα κάνω ότι κατεβάσει το μυαλό μου.
Και δεν θ' ακούω αυτά που τάχα φιλικά,
με συμβουλεύουν συνεχώς για το καλό μου.

Δεν θ' ακούω πια κανένα,
και περισσότερο εσένα,
πού 'χεις κάνει τη ζωή μου συμφορά.
Και θα κάνω το δικό μου,
μόνο για τον εαυτό μου.
Για τις πράξεις μου δεν δίνω αναφορά,
θα κάνω ότι μου αρέσει τελικά........

Μια ζωή ήμουν
το καλό παιδί
έδινα καρδιά
έδινα ψυχή
όμως τί μ'αυτό
ούτε ένα ευχαριστώ

Mα πρέπει να κοίταξω
και εγώ τον εαυτο μου
όσο είναι καιρός
και να μην ξανακανω
χατήρια κανενός
Mα πρέπει να κοίταξω
και εγώ τον εαυτο μου
όσο είναι καιρός
και να μην ξανακανω
χατήρια κανενός
Category: Entertainment

Αφιερωμενο

Με συμπαθεια κι αγαπη σ οσους "στηνουν" τα κοινα για προσωπικα οφελη......!

Εκλογες Ν.Δ

χωρις λογια....

Ανθη

Χαρισμενα σ΄αυτη την μια και μοναδικη που αγαπω αληθινα και ειμαι βεβαιως πως το γνωριζει.......

Oceanco

Για το ζευγος Αλφα το νεο αποκτημα 150 εκ Ευρω, μονο για μερικα Σαβατοκυριακα τον χρονο.

Oasis of the seas

Το καλυτερο και πιο νεο πλοιο στον κοσμο, που στο video της περιγραφης του ξαφνιαζει.

Queen Rania

Αξιολογη βασιλισα με πλουσιο φιλανθρωπικο εργο

Queen Isabella

Απο το ταξιδευμα στο δυαδυκτιο μια ωραιοτατη βασίλισα

Ενα σπιρτο αναμενο

Στίχοι: Αντώνης Παπαϊωάννου
Μουσική: Γιάννης Σπανός
Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Άλλες ερμηνείες: Δημήτρης Μητροπάνος

Ένα σπίρτο αναμμένο
στην καρδιά μου πεταμένο
φύσα το βοριά να σβήσει
πριν με κάψει και μ' αφήσει

Σου το' χω πει σου το 'χω πει
δεν είμαι εγώ για προκοπή
εγώ είμαι αγάπη δίκοπη
σου το' χω πει σου το 'χω πει

Έχω αγάπη προδομένη
στην καρδιά μου κλειδωμένη
χρόνε μάστορα και γύφτο
φτιάξε ένα κλειδί και κρύφ' το

Σου το' χω πει σου το 'χω πει
δεν είμαι εγώ για προκοπή
εγώ είμαι αγάπη δίκοπη
σου το' χω πει σου το 'χω πει