20150521

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΟ ΔΙΚΙΟ

Χρόνης Μίσσιος

Ψάχνοντας απόψε την σκέψη μου, ανέμεσα  στις περιπλανήσεις του νου μου, κατάλαβα για μια ακόμη φορά  πως θα παραμείνω απόλυτος.

Δεν θα διαπραγματευτώ τον ανδρισμό και την αξιοπρέπεια μου. Δεν έμαθα να πάω “πάσο”, όταν πρέπει να πω σε οποιονδήποτε αυτό που πιστεύω. 
Όταν αδικούμαι, ειδικά από ανθρώπους  που νοιώθω κοντά μου συναισθηματικά, για ασήμαντα πράγματα που απορρέουν απο τον αυθόρμητο χαρακτήρα μου και μεγαλοποιούνται από τα πάθη των άλλων…..που κάνουν την τρίχα ...τριχειά, απλώς για την ......μανούρα.
 Πάγια τακτική μου (ακριβοπληρωμένη), η αλήθεια και η προσπάθεια προσφοράς στον συνάνθρωπο, στον άγνωστο, στον φίλο, στην σύντροφο, στον γνωστό. ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ.
Δεν είμαι αυτός που φαντάστηκαν οι άλλοι και με φωνάζουν απο συνήθεια με άλλο όνομα. 
Δεν με λένε Κώστα, Μπάμπη, Νίκο, Μιχάλη,Παύλο και δεκάδες άλλα ονόματα Ελληνικά και Αλλοδαπά, που άντεχαν την τρέλλα ή τα πάθη καμένων μυαλών κυκλοθυμικών, νευροτικών διαταραγμένων, βουτηγμένων στην ανασφάλεια και στο τελευταίο στάδιο της ασθένειας του πάθους που φέρνει κακίες, ψέματα, επιθετικότητα  και πολύ γκρίνια. Τα μαθηματικά είναι απλά, θέλεις να είσαι με κάποιον μαζί, εάν είσαι με σκληρό δίσκο καλό τότε μπορείς, εάν είναι ο σκληρός δίσκος "κρασαρισμένος" κανείς δεν είναι ικανός να τον δουλέψει, όλο προβλήματα θα βγάζει.!
 "Όχι δεν θα τηλεφωνήσω απλά γιατί δεν μου βγαίνει".- 
Αυτό βγαίνει απο την δική μου τρέλλα,!,που εγώ την βαπτίζω αξιοπρέπεια!

ΑΥΤΌΣ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΆ ΤΗΝ ΦΥΓΉ ΔΕΝ ΉΤΑΝ ΠΟΤΈ ΔΙΚΟΣ ΣΟΥ - ΣΕ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ..... ΑΣΤΟΝ ΝΑ ΦΥΓΗ.... ΕΣΤΙ ΔΙΕΓΝΩΣΑΝ ΟΙ  ...... ΣΟΦΟΙ!. ' Εμαθα πως δεν πρέπει να  κρατάς ποτε κανέναν με το ζόρι σε σχέση, βοήθησε τον να φύγη, κάνε του για μια ακόμη φορά το χατήρι, αν είναι "δικός σου" θα γυρίση πίσω......εαν δεν γυρίσει. ΕΣΥ απλά πίστεψε πως του έκανες το βίτσιο του, τον άφησες να ζει με τον  πόνο του - εγωισμό του , την βρίσκει έτσι και πάει η στον επόμενο ή στον........ προηγούμενο!
Συμπέρασμα: Γέμισα εχθρούς, που με φέρνουν όμως σαν παράδειγμα για την "ξεροκεφαλιά μου" και την απόλυτη – αταλάντευτη στάση μου σε αυτά ΤΑ ΤΡΕΛΛΑ για εκείνους που πιστεύω. Ε, ΔΕΝ ΔΗΛΩΣΑ ΚΑΙ Ο........ ΤΕΛΕΙΟΣ! Ανήθικο δεν με είπε ποτέ κανένας, γιατί απλά δεν είμαι. Συγχώρεσα αρκετές φορές και συγχωρώ όταν μου βγαίνει.
Αυτός είμαι και σε όποιους αρέσω ...... μένουν μαζί μου και με θέλουν γι αυτό που είμαι και οχι γιατί με μπέρδεψαν με προηγούμενες σχέσεις τους, που τα βίτσια τους έπιαναν και έγιναν τρόπος ζωής τους - λανθασμένος και βλαβερός για τους άλλους! 
Τα θέλω μου απαιτώ να τα σέβονται όλοι, όπως σέβομαι και εγω πολλά δικά τους θέλω.-
Ο εγωισμός είναι πόνος και κρίμα σε εκείνους που έμαθαν να ζούνε με πόνο.
Είναι μάλλον...... δυστυχείς.
Πάντα κάνω προσπάθειες γι αυτό που θέλω και λέω χαρακτηριστικά την φράση εγώ καλός είμαι, μαλάκας δεν είμαι. Δεν επιτρέπω σε κανένα να με κατεβάσει απο την αξιοπρέπεια μου, βρίζοντας με και απειλώντας με, για να νοιώσει εκείνος καλύτερα!

Θυμήθηκα τον συγγραφέα Χρόνη Μίσσιοπου είναι πάντα ζωντανός μέσα από τα κείμενα του, που έλεγε συχνά την φράση:

 “Μη με λυπάσαι, σε παρακαλώ, εγώ θα είμαι πάντα με τις μειοψηφίες.......".

Η μυρωδιά της αναπνοής αποκαλύπτει ασθένειες

Έχει επιβεβαιωθεί πολλάκις από τους επιστήμονες ότι η αναπνοή πράγματι μπορεί να αποδειχθεί ενδεικτική για επιπλοκές στην υγεία μας και μάλιστα οι γιατροί έχουν καταφέρει να προχωρήσουν σε διάγνωση διαφόρων νοσημάτων βάσει του μοναδικού «αποτυπώματος» της αναπνοής ενός ανθρώπου.
Με τη βοήθεια εξειδικευμένων τεστ, είναι δυνατό να εντοπιστούν συγκεκριμένες ουσίες στην αναπνοή, οι οποίες θα υποδείξουν την ύπαρξη ασθένειας.
Μερικές από τις ασθένειες που αποκαλύπτει η αναπνοή μας είναι οι εξής:
1. Καρκίνος του πνεύμονα
Η λεγόμενη «ηλεκτρονική μύτη» εντοπίζει επικίνδυνες πτητικές οργανικές ενώσεις (VOCs) σε δείγματα αναπνοής. Αν και η εξέταση δεν έχει ακόμη εξελιχθεί τόσο ώστε να διακρίνει ποιες ενώσεις συνδέονται με ποιες ασθένειες, μελέτη που πραγματοποιήθηκε το 2013 έδειξε ότι μπορεί να διαχωρίσει τον καρκίνο του πνεύμονα από άλλες παθήσεις των πνευμόνων ή την αναπνοή ασθενούς από την αναπνοή υγιούς ατόμου.
2. Καρδιακή ανεπάρκεια
Δοκιμή που πραγματοποιήθηκε το 2012 είχε σαν στόχο να εξακριβώσει αν το τεστ αναπνοής μπορεί να εντοπίσει με ακρίβεια την νεφρική ανεπάρκεια. Αποδείχθηκε, ωστόσο, ότι και οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια διαθέτουν το δικό τους μοναδικό αναπνευστικό «αποτύπωμα».
3. Διαβήτης
Η «γλυκιά» μυρωδιά της αναπνοής μπορεί να υποδείξει τη λεγόμενη κετοξέωση σε έναν διαβητικό. Η κετοξέωση είναι μια εξαιρετικά επικίνδυνη επιπλοκή, αποτέλεσμα της πλήρους αδυναμίας του οργανισμού να χρησιμοποιήσει τη γλυκόζη ως πηγή ενέργειας πηγή:

20150512

Ελεωνόρα Ζουγανέλη


20150506

Τι μπορεί να κάνει στον εγκέφαλό μας μια γραμμή κοκαΐνης

Νέα έρευνα έδειξε τα αποτελέσματα της εισπνοής μιας και μόνο γραμμής κοκαΐνης. Διαβάστε τι μπορεί να συμβεί. Μια και μοναδική δόση κοκαΐνης είναι αρκετή να προκαλέσει μόνιμες βλάβες στον εγκέφαλο έδειξε νέα έρευνα του πανεπιστημίου  East Anglia. Σύμφωνα με τα νέα ευρήματα της έρευνας η εισπνοή μιας γραμμής κοκαΐνης μπορεί να προκαλέσει σημαντικές βλάβες στον μηχανισμό λειτουργίας του εγκεφάλου.Η συγκεκριμένη αλλαγή στη λειτουργία του εγκεφάλου μπορεί να κάνει τον χρήστη της μιας φοράς μόνιμο, ιδιαίτερα σε καταστάσεις έντονης πίεσης και στρες. Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε ποντίκια, έδειξε τι προκαλεί τον εθισμό αλλά και την επιστροφή των χρηστών στο συγκεκριμένο ναρκωτικό.Ο επικεφαλής της έρευνας Peter McCormick σε δήλωσή του τόνισε "Επειδή η επιστροφή των χρηστών στις ουσίες και ο εθισμός σε αυτά αποτελεί το σημαντικότερο πρόβλημα όσον αφορά τις ναρκωτικές ουσίες και όχι μόνο, θέλαμε να ανακαλύψουμε τι οδηγεί σε αυτόν τον φαύλο κύκλο".Παράλληλα, τόνισε πως "καταφέραμε να καταγράψουμε τη διαφορά που προκαλεί η πρώτη δόση κοκαΐνης στον εγκέφαλο και μέσω αυτής εντοπίσαμε πως ο κίνδυνος να αναζητήσει κάποιος ανακούφιση στα ναρκωτικά σε περιόδους έντονου στρες είναι πολύ πιθανός"."Είναι σημαντικό να βρεθεί μια λύση για το πρόβλημα, ωστόσο κάτι τέτοιο απαιτεί περαιτέρω έρευνα", συμπλήρωσε.  πηγη  Μετρο

20150504

Στάση πληρωμών στους δανειστές προτείνει ο Μηλιός : Η αποβολή από το ευρώ είναι μια κενή περιεχομένου προπαγάνδα εκφοβισμού

Αναλυτικά το κείμενο του Γιάννη Μηλιού:
Η εντολή που έχει η κυβέρνηση από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου είναι διπλή:
(α) Να σταματήσει τις πολιτικές λιτότητας, θέτοντας στο επίκεντρο τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας, (β) να εξασφαλίσει μια συμφωνία με τους δανειστές για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών του ελληνικού Δημοσίου.
Αν οι δανειστές αδιαφορούν για τη δημοκρατία και τη βούληση του ελληνικού λαού και απαιτούν τη συνέχιση της λιτότητας στην Ελλάδα (δηλαδή ζητούν από την ελληνική κυβέρνηση να αθετήσει τη βασική εντολή που της έδωσε ο ελληνικός λαός), τότε η λύση είναι μία: Καθυστέρηση των υποχρεώσεων προς τους δανειστές. Με άλλα λόγια, καθυστέρηση πληρωμών μέχρις ότου υπάρξει συμφωνία. Πάντα εντός της Ζώνης του Ευρώ, μια που η «νομισματική» υποτίμηση της αγοραστικής δύναμης και του βιοτικού επιπέδου της κοινωνικής πλειοψηφίας είναι εξίσου ανεπιθύμητη με την «εσωτερική υποτίμηση».
1. Λιτότητα
Η λιτότητα αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο των νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Στην επιφάνεια, λειτουργεί ως στρατηγική για τη μείωση του επιχειρηματικού κόστους. Η λιτότητα μειώνει το κόστος εργασίας του ιδιωτικού τομέα, αυξάνει τα κέρδη ανά μονάδα κόστους (εργασίας) και ως εκ τούτου αυξάνει το ποσοστό κέρδους. Συμπληρώνεται από την οικονομία στη χρήση «υλικού κεφαλαίου» και από θεσμικές αλλαγές οι οποίες ενισχύουν αφενός την κινητικότητα και τον ανταγωνισμό των κεφαλαίων και αφετέρου την ισχύ των διευθυντών στο εσωτερικό της επιχείρησης και των κατόχων χρηματοπιστωτικών τίτλων στο εσωτερικό της κοινωνίας. Όσον αφορά τη δημοσιονομική εξυγίανση, η λιτότητα δίνει προτεραιότητα σε περικοπές δημοσίων δαπανών που σημαίνουν συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας, με παράλληλη μείωση των φόρων επί του κεφαλαίου, αλλά και σταδιακή εξαφάνιση της όποιας προοδευτικότητας στον φόρο εισοδήματος.
Ωστόσο, αυτό που αποτελεί κόστος για την καπιταλιστική τάξη, συνιστά το βιοτικό επίπεδο της εργαζόμενης πλειοψηφίας της κοινωνίας. Αυτό ισχύει και για το κράτος πρόνοιας, του οποίου οι υπηρεσίες μπορούν να θεωρηθούν ως μορφή «κοινωνικού μισθού».
Είναι σαφές λοιπόν ότι η λιτότητα αποτελεί πρωτίστως μια ταξική πολιτική: Προωθεί διαρκώς τα συμφέροντα του κεφαλαίου έναντι εκείνων των μισθωτών, επαγγελματιών, συνταξιούχων, και άλλων ευάλωτων ομάδων. Σε μακροπρόθεσμη βάση στοχεύει στη δημιουργία ενός μοντέλου εργασίας με λιγότερα δικαιώματα και μικρότερη κοινωνική προστασία, με χαμηλούς και ευέλικτους μισθούς και την απουσία οποιασδήποτε ουσιαστικής διαπραγματευτικής ισχύος για τους μισθωτούς.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, σε μια συγκυρία τέτοιας όξυνσης των κοινωνικών ανταγωνισμών όπως η σημερινή, μια κυβέρνηση που τάσσεται με τη μεριά της εργασίας και της κοινωνικής πλειοψηφίας δεν μπορεί ούτε καν να διανοηθεί να υποχωρήσει σε εκβιασμούς για τη συνέχιση της λιτότητας. Δεν μπορεί να μεταλλαχθεί σε μια κυβέρνηση των λίγων, σε μια κυβέρνηση αυτών που όχι απλώς δεν ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά επιπλέον αντιμάχονται την παρούσα κυβέρνηση.
2. Ζώνη του ευρώ
Η ζώνη του ευρώ (ΖτΕ) αποτελεί μία ιδιόμορφη νομισματική ένωση, δεδομένου ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) δεν λειτουργεί ως δανειστής τελευταίας καταφυγής για τις χώρες-μέλη της (δεν δανείζει άμεσα τα κράτη-μέλη της ΖτΕ). Με τον τρόπο αυτό τα κράτη-μέλη της ΖτΕ εκθέτουν σκόπιμα τον εαυτό τους σε χρηματοπιστωτικό κίνδυνο, με βάση τον κανόνα ότι οι κρατικές πολιτικές πρέπει πάντα να «αξιολογούνται» από τις αγορές και να έχουν την έγκρισή τους, δηλαδή να εκφράζουν τα συμφέροντα των αγορών.
Έχοντας πολιτικά συνομολογήσει ότι δεν «επιτρέπεται» να δανείζονται άμεσα από την ΕΚΤ, τα κράτη-μέλη της ΖτΕ γνώριζαν εξαρχής ότι, σε μια συγκυρία δημοσιονομικής δυσχέρειας, για να έχουν την αναγκαία ρευστότητα ώστε να αποπληρώνουν τους κατόχους των κρατικών ομολόγων τους θα έπρεπε να περικόψουν κοινωνικές δαπάνες. Αυτό καθιστά τη συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας προϋπόθεση για τη χρηματοπιστωτική φερεγγυότητα. Οι κυβερνώσες ελίτ όλων των χωρών της ΖτΕ είχαν, επομένως, υποβάλει οικειοθελώς τον εαυτό τους σε έναν υψηλό κίνδυνο χρεοστασίου, προκειμένου να παγιώσουν τις νεοφιλελεύθερες στρατηγικές. Με άλλα λόγια, είχαν από κοινού αποφασίσει να εκμεταλλευτούν τις κρίσεις ως μέσα για την περαιτέρω ενίσχυση των νεοφιλελεύθερων πολιτικών.
Στο πλαίσιο αυτό, η εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους «παγιδεύει» τη δημοσιονομική πολιτική στη λιτότητα, τις ιδιωτικοποιήσεις και την απαξίωση της εργασίας.
Έχοντας συνείδηση της κατάστασης, η παρούσα ελληνική κυβέρνηση δεν επιτρέπεται (και δεν πρόκειται) να εγκλωβιστεί σε αυτή τη νεοφιλελεύθερη παγίδα, επιδιώκοντας την πάση θυσία αποφυγή μιας καθυστέρησης πληρωμών προς τους δανειστές.
3. Ευρώ
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι και ευρύτερα οι λαϊκές τάξεις στη ΖτΕ δεν έγκειται στο ότι περισσότερες χώρες έχουν το ευρώ ως κοινό νόμισμα. Έγκειται στο πολιτικό πλαίσιο, που επιβάλλει στις χώρες-μέλη της ΖτΕ να υπόκεινται στα κριτήρια, την αξιολόγηση και τη χρηματοδότηση των χρηματαγορών, καθώς η ΕΚΤ περιορίζεται στο ρόλο μιας «ιδιόμορφης» Κεντρικής Τράπεζας, χωρίς τη λειτουργία του δανειστή τελευταίας καταφυγής.
Το ζήτημα είναι πολιτικό. Η νεοφιλελεύθερη παγίδα μπορεί να διαρραγεί όταν η ελληνική κυβέρνηση καταστήσει σαφές ότι, αν αναγκαστεί, θα τολμήσει να επιλέξει την καθυστέρηση πληρωμών, προκειμένου να μην αθετήσει τη λαϊκή εντολή, να μην προδώσει όσους την εμπιστεύτηκαν.
Η επίπτωση από μια αύξηση στα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων θα είναι αμελητέα, αφού έτσι κι αλλιώς η χώρα βρίσκεται εκτός αγορών. Τα επιτόκια θα μειωθούν ραγδαία, αλλά και οι άλλοι χρηματοπιστωτικοί δείκτες θα βελτιωθούν αντίστοιχα, μόνο όταν θα υπάρξει μια βιώσιμη, δηλαδή επωφελής για την κοινωνική πλειοψηφία και συμβατή με τη λαϊκή εντολή συμφωνία.
Η καθυστέρηση πληρωμών δεν συνεπάγεται έξοδο από τη ΖτΕ. Η υιοθέτηση εκ μέρους οποιασδήποτε χώρας ενός νέου αποκλειστικού εθνικού νομίσματος θα μετέτρεπε τη ΖτΕ από μια ενιαία νομισματική περιοχή σε ζώνη σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών, η σταθερότητα (και ύπαρξη) της οποίας θα κατέρρεε σύντομα, από την ανεξέλεγκτη λειτουργία των χρηματαγορών στο περιβάλλον «συναλλαγματικού κινδύνου» που θα δημιουργείτο αμέσως μετά την πρώτη «έξοδο». Γι’ αυτό κανείς δεν θα τολμήσει να θέσει ζήτημα αποβολής της Ελλάδας από τη ΖτΕ.
Πολύ περισσότερο, η καθυστέρηση πληρωμών προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν συνεπάγεται αυτόματα «πιστωτικό γεγονός», αφού για την ύπαρξη ή μη πιστωτικού γεγονότος πρέπει να αποφασίσει το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Ταμείου.
Μάλιστα, την 1/5/2015, τρεις σημαντικοί οίκοι αξιολόγησης, Standard and Poor’s, Fitch και DBRS, ανακοίνωσαν ότι δεν θα θεωρήσουν χρεοστάσιο (default) μια καθυστέρηση πληρωμών του ελληνικού Δημοσίου προς το ΔΝΤ ή την ΕΚΤ. Ειδικότερα, ο Frank Gill, αξιωματούχος της Standard and Poor’s, δήλωσε τα εξής: «Εάν η Ελλάδα, για οποιοδήποτε λόγο, αδυνατούσε να πραγματοποιήσει μια πληρωμή προς το ΔΝΤ ή την ΕΚΤ, αυτό δεν θα αποτελούσε χρεοστάσιο σύμφωνα με τα κριτήριά μας, διότι πρόκειται για χρέος του “επίσημου” τομέα».
Εντελώς ανεξάρτητα από τα κομμάτια εκείνα της Αριστεράς που υποστηρίζουν την έξοδο από τη ΖτΕ και την ΕΕ στο πλαίσιο ενός ευρύτερου σχεδίου για τον ριζικό μετασχηματισμό της οικονομίας και της κοινωνίας, η «αποβολή από το ευρώ» αποτελεί από την αρχή της κρίσης μια κενή περιεχομένου προπαγάνδα εκφοβισμού εκ μέρους του εσωτερικού και διεθνούς νεοφιλελεύθερου κατεστημένου. Εντούτοις, στην προοπτική αυτή προσχωρούν εσχάτως και μερίδες της ελληνικής και διεθνούς ολιγαρχίας (με τους εκπροσώπους τους), που δραστηριοποιούμενες στο εξωτερικό, ή έχοντας την (κινητή) περιουσία τους σε διεθνές νόμισμα, ευελπιστούν να κερδοσκοπήσουν από την υποτίμηση ενός ενδεχόμενου νέου ελληνικού νομίσματος.
4. «Μνημόνιο για το κεφάλαιο»!
Ας το επαναλάβουμε: Ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές με βάση τη δέσμευση ότι θα τερματίσει τις πολιτικές της λιτότητας και θα θέσει σε κίνηση μια διαδικασία στήριξης των συμφερόντων της κοινωνικής πλειοψηφίας. Αυτό σημαίνει ότι προτεραιότητα στις εξελίξεις έχει το «εσωτερικό μέτωπο», η πάλη για κοινωνική δικαιοσύνη και δημοκρατία, ενάντια στα συμφέροντα της ολιγαρχίας που επέβαλε τις μνημονιακές πολιτικές.
Ήδη χάθηκε πολύτιμος χρόνος. Ο λαός από την πρώτη στιγμή, μας έδειξε ότι βρίσκεται στο πλευρό μας και με τη μαζική παρουσία χιλιάδων πολιτών στους δρόμους, μας άνοιγε το δρόμο να προωθήσουμε όλα αυτά για τα οποία μας ψήφισε. Τις βαθιές τομές που θα αλλάξουν την εικόνα της κοινωνίας και θα δώσουν ελπίδα και κίνητρο στράτευσης και αγώνα στην κοινωνική πλειοψηφία.
Άλλωστε, αυτή η εσωτερική δυναμική μπορεί να τροφοδοτήσει την αποτελεσματικότητα της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές. Θυμίζω εδώ τον βασικό κανόνα της διαπραγμάτευσης: Δεν πας να διαπραγματευτείς με τίποτε λιγότερο, τουλάχιστον από τα αιτήματά σου. Οι δίκαιες απαιτήσεις ενός λαού που ταλαιπωρήθηκε τουλάχιστον για μια πενταετία από αντιλαϊκές πολιτικές, που δεν πέτυχαν κανέναν από τους διακηρυγμένους τους στόχους, δεν μπαίνουν σε ποσοστά.
Η κυβέρνηση βρίσκεται σήμερα μπροστά σε μια ιστορική πρόκληση. Οφείλει να επιδιώξει να περιορίσει τη στρατηγική του κεφαλαίου για υπαγωγή όλων των πτυχών της κοινωνικής ζωής στην εποπτεία των αγορών και στο κριτήριο του κέρδους, μέσα σε ένα ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον που κυριαρχείται από τις νεοφιλελεύθερες ελίτ και αντιλαμβάνεται ως «ηθικό κίνδυνο» κάθε πολιτική που ευνοεί τα συμφέροντα των εργαζομένων.
Βασικό ζητούμενο για μας είναι η «αντίστροφη αναδιανομή», που σημαίνει πολιτικές κοινωνικής δικαιοσύνης, μεταφορά των βαρών στους «έχοντες», ένα «μνημόνιο για το μεγάλο κεφάλαιο», που θα αποφέρει τα χρηματοδοτικά μέσα για την υλοποίηση του προγράμματός μας.
Όρο και προϋπόθεση αποτελούν η θέσπιση ενός ριζοσπαστικού φορολογικού συστήματος, που θα ελαφρύνει την κοινωνική πλειοψηφία και θα κατανέμει τα βάρη στο κεφάλαιο και τον πλούτο, η διεύρυνση του χώρου των κοινωνικών αγαθών στον αντίποδα της λογικής των ιδιωτικοποιήσεων, η δημοκρατία.
Η πλειοψηφία της κοινωνίας θα βρίσκεται πάντα στο πλευρό μιας κυβέρνησης που πασχίζει να σταματήσει τη λιτότητα και να αντιστρέψει τις προτεραιότητες πολιτικής προς όφελος των πολλών. Με άλλα λόγια, η πλειοψηφία της κοινωνίας θα είναι πάντα αντίθετη προς τη συρρίκνωση των μισθών και την επέκταση της επισφαλούς απασχόλησης, τον εκφυλισμό και τη συρρίκνωση των δημόσιων-κοινωφελών υπηρεσιών, που αυξάνουν το κόστος της εκπαίδευσης και της υγειονομικής περίθαλψης, θα είναι αντίθετη με την αποδυνάμωση των δημοκρατικών θεσμών και την ενίσχυση της καταστολής. Θα αντιλαμβάνεται πάντα την «κρίση της εργασίας» (δηλαδή την ανεργία, την κατάργηση δικαιωμάτων, την επισφαλή και κακοπληρωμένη εργασία, κλπ.) ως μια κοινωνική ασθένεια που πρέπει να αντιμετωπιστεί καθαυτή, όχι ως μελλοντικό παρεπόμενο της ανάκαμψης των κερδών.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια ιστορική πρόκληση και πρέπει να ανταποκριθούμε χωρίς δισταγμούς και αμφιταλαντεύσεις!
Περισσότερα: ΣΥ.ΡΙΖ.Α. , Κυβέρνηση


20150423

Ψυχικά Ανάπηρος



Η ψυχή σου βάρυνε και τα πόδια σου δεν την σηκώνουν. Πας να κάνεις ένα βήμα μα τίποτα. Οι δυνάμεις σου σε εγκαταλείψανε. Και τον βλέπεις τον δρόμο. Έχει ανοιχτεί διάπλατα εκεί μπροστά σου. Μα εσύ αδυνατείς να τον περπατήσεις. Και θέλεις πολύ. Τόσο πολύ.Δεν είναι δύσβατος αλλά μονάχα έτσι τον βλέπεις. Θα φταίνε οι λακκούβες που συνάντησες στον ερχομό σου.
 Θυμάσαι τα πόδια σου να τρέχουν με ζωντάνια, διψασμένα για ζωή. Μα τώρα τα παπούτσια σου γίνανε άρβυλα ασήκωτα, καρφωμένα στο κενό.Πονάς. Όμως οι πληγές σου δεν είναι ορατές σε θολά μάτια. Ξέρεις πως μόνο εσύ μπορείς να τις γιατρέψεις, ΕΣΥ να γίνεις ο γιατρός του εαυτού σου.
 Κι εγώ οργίζομαι, ουρλιάζω. Γιατί ξέρω πως αυτό το κρεβάτι του πόνου δεν είναι σαν τα άλλα. Δεν είναι άνετο και δροσερό για να σε ξεκουράσει. Το κρεβάτι αυτό είναι ο εχθρός σου. Η φυλακή σου. Η κατάντια σου.
 Κι εκεί μες το ψύχος της συντροφιάς του, μάχεσαι να βρεις μία φλόγα δύναμης να ζεσταθείς. Δαγκώνεις τα χείλη και παλεύεις χωρίς να ξέρεις το γιατί. Έχεις βουλιάξει τόσο βαθιά μέσα στον βούρκο του που δεν κοιτάς τριγύρω. Μα πώς θα βρεις το φως όταν επιλέγεις το σκοτάδι;
Σου στέλνω λοιπόν ένα μήνυμα από το δικό μου κρεβάτι. Άνοιξε τα μάτια σου και δες πέρα από το πάπλωμα. Εκεί βρίσκονται οι άνθρωποί σου. Το στήριγμα σου. Οι πατερίτσες σου.πηγή: http://enfo.gr/community

20150322

Η δημοπρασία κειμηλίων, η αποποίηση του επωνύμου Ωνάση: Ο σύζυγος της Αθηνάς ξεκαθαρίζει!

Δεν είναι λίγες οι φορές  που η Αθηνά Ωνάση έχει γίνει στόχος αρνητικών σχολίων, με αφορμή την πώληση αντικειμένων και ακίνητης περιουσία της οικογένειας Ωνάση, με την ίδια να φέρεται να θέλει αποποιηθεί του βαρύ της επιθέτου!
Ο σύζυγός της Αλβάρο Ντε Μιράντα Νέτο, σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Ηello», αποκάλυψε τους λόγους που η Αθηνά Ωνάση, δημοπράτησε τα κοσμήματα της μητέρας της Χριστίνας, πώς νιώθει για τον παππού της Αριστοτέλη αλλά και τί θέλει να χαρίσει στην Ελλάδα.
«Δεν ξέρετε πόσο μακριά από την ζωή μας είναι ο όρος «κοσμικότητα». Η Αθηνά ποτέ δεν ήθελε να ανήκει στο κόσμο των celebrities. Δεν έχει ιδιαίτερα ακριβά κοσμήματα, αφού το 2008 έδωσε σε δημοπρασία στο Christies εκείνα που κληρονόμησε από την μητέρα της Χριστίνα. Ούτε λαμπερές τουαλέτες.»
Σύμφωνα με τον σύζυγό της Αλβάρο, η Αθηνά Ωνάση, αρκετά συχνά επικαλείται τον παππού της Αριστοτέλη, παίρνοντας διδάγματα ζωής από εκείνον.
«Τα γονίδια του Ωνάση όμως βρίσκονται στο DNA της. Εκείνες τις ημέρες που έχασε το άλογο της, σκεφτόταν πολύ τον παππού της Αριστοτέλη, έναν άνθρωπο ο οποίος κατάφερε να δημιουργήσει μια αυτοκρατορία, ξεκινώντας από μηδέν.»
Ενώ απάντησε με τον τρόπο του και σε όλους αυτούς που κατά καιρούς υποστηρίζουν ότι η σύζυγος του θέλει να αποποιηθεί το επώνυμο Ωνάση.
«Στους Ολυμπιακούς Αγώνες θα αγωνιστεί με τα χρώματα της Ελλάδας. Είμαστε πολύ κοντά στην Ελλάδα ειδικά αυτή την τόσο σημαντική και ευαίσθητη στιγμή για την χώρα. Παρακολουθούμε προσεκτικά την πολιτική και κοινωνική επικαιρότητα. Ελπίζουμε ότι η κατάσταση θα εξελιχθεί με το καλύτερο δυνατό τρόπο. Όταν παντρευτήκαμε, η Αθηνά αποφάσισε να κρατήσει το ελληνικό επώνυμο της μητέρας της, με το οποίο άλλωστε ταυτίζεται. Έχει ήδη συμμετάσχει σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα με τα χρώματα της χώρας της. Θα ήταν ωραίο συμβολικά, αν θα μπορούσε να κερδίσει ένα μετάλλιο»πηγη: α) www.govastileto.gr/lifestyle/celebrities-world/i-dimoprasia-kimilion-i-apopiisi-tou-eponimou-onasi-o-sizigos-tis-a8inas-kseka8arizi/ β)zougla.gr

20150226

Πώς συνδέονται η Goldman Sachs, το Grexit και οι κυβερνήσεις Σημίτη-Παπαδήμου. Η τοποθέτηση Βαρουφάκη


Είναι η τράπεζα που ορίζει το παγκόσμιο καπιταλιστικό παιχνίδι. Ο φαντομάς - αφέντης που κινεί τα νήματα και δίνει τροφή για θεωρίες συνωμοσίας. Μερικές φορές όμως, τα πραγματικά γεγονότα ξεπερνούν και το πιο ακραίο σενάριο οικονομικής διαπλοκής και προκαλούν ερωτήματα σχετικά με το μέλλον.
Η Goldman Sachs είναι η τράπεζα που λειτουργεί σαν κράτος εν κράτει και ο διευθύνων σύμβουλος της, Λοϊντ Μπλακφειν, ο άνθρωπος που αυτοαποκαλείται "το αφεντικό του κόσμου".
Καθόλου άδικα μιας και κατάφερε να διεισδύσει στην κυβέρνηση Κλίντον, να σώσει το κεφάλι του επί των ημερών Ομπάμα και να παρεισφρήσει στα άδυτα της Ευρωζώνης ελέγχοντας την ίδια την ΕΚΤ με τον διορισμό του Ντράγκι.
Θύματα της GS, κυβερνήσεις και μεγάλες επιχειρήσεις. Αδίστακτοι τραπεζίτες που δεν είχαν πρόβλημα με το να ποντάρουν στην καταστροφή των ιδίων των πελατών τους, αμοραλισμός, στοιχήματα εις βάρος του ευρώ και στη μέση η χώρα μας.
Η Ελλάδα, αποτέλεσε το "πρώτο αίμα" για τους λευκούς καρχαρίες της Wall Street που εν έτει 2001, λίγο πριν την είσοδο μας στην ενιαία νομισματική ένωση, μας άπλωσαν το χέρι. Με το αζημίωτο φυσικά, σαν τοκογλύφοι περιωπής.
Η κυβέρνηση μας τους δέχθηκε και οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 έγιναν η θρυαλλίδα. Η αποπληρωμή των χρεών μας στην Τράπεζα, με "Τ" κεφαλαίο, θα εκκινούσε μετά το πέρας των αγώνων και οι όροι θα άλλαζαν ραγδαία εις βάρος μας.
Την ίδια ώρα οι τραπεζίτες της Goldman Sachs περίμεναν την ώρα και τη στιγμή που θα έπαιζαν τα λεφτά τους στην καταστροφή. 2010 και έξοδος από το ευρώ. Οι αποκαλύψεις συγκράτησαν τις εξελίξεις και ο αμοραλισμός μετριάστηκε μπρος στη διάσωση του ευρώ. Για την ώρα τουλάχιστον.
Το ντοκιμαντέρ "GOLDMAN SACHS: Η τράπεζα που κυβερνά τον κόσμο", βασίζεται στη δουλειά του Marc Roche και διερευνά εις βάθος την ανάπτυξη και την κυριαρχία της τράπεζας που κρύβεται πίσω από παγκόσμιες συμφωνίες, ενώ μεταξύ άλλων, παρουσιάζει την ελληνική πλευρά του δράματος.
© Παρέχεται από: News247.gr
Η υποτιτλισμένη στα ελληνικά παρουσίαση του έγινε την Τρίτη 24 Φεβρουαρίου στον Πολυχώρο των εκδόσεων Μεταίχμιο, από τις οποίες κυκλοφορεί και το νέο βιβλίο "Οι Banksters: Ταξίδι στον κόσμο των καπιταλιστών φίλων μου" του Mark Roche, πάνω στο οποίο βασίστηκε και η ταινία.
Στο ντοκιμαντέρ μιλούν μεταξύ άλλων ο νυν υπουργός Οικονομικών  Γιάννης Βαρουφάκης, ο δημοσιογράφος Παύλος Τσίμας και ο πρώην επικεφαλής του ΟΔΔΗΧ Χριστόφορος Σαρδελής.
Goldman Sachs, la banque qui dirige le monde

Γεγονότα που υπερβαίνουν κάθε σενάριο

H αμερικάνικη τράπεζα Goldman Sachs βρίσκεται στην καρδιά της χρηματοπιστωτικής κρίσης που ξέσπασε το 2008 και όλων των επόμενων μετασεισμών: κρίση των subprimes, ελληνική κρίση, κρίση του ευρώ. Στο ντοκιμαντέρ, μέσα από μαρτυρίες πρώην στελεχών της GS, τραπεζιτών, οικονομολόγων και δημοσιογράφων, καταγράφεται και αποκαλύπτεται:
• πώς λειτουργεί αυτός ο πανίσχυρος οργανισμός (μυστικότητα, δικτύωση και αχαλίνωτη ροπή προς την κερδοσκοπία),
• πώς η GS κατάφερε να βγει μέσα από το κραχ του 2008 δυνατότερη και απαλλαγμένη από έναν βασικό ανταγωνιστή της (Lehman brothers),
• πώς έγινε η συμφωνία με την ελληνική πλευρά για την απόκρυψη χρέους κατά την προετοιμασία της χώρας για την είσοδο στο ευρώ και πώς η GS κατάφερε να διεισδύσει στην Ευρώπη.
Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο επίσης κυκλοφορούν τα μπεστ σέλερ του Marc Roche H Τράπεζα: Πώς η Goldman Sachs κυβερνά τον κόσμο και Καπιταλισμός εκτός νόμου: Η οικονομία του παρασκηνίου.
Το NEWS 247 βρέθηκε στην προβολή του και παρουσιάζει παρακάτω τα σημαντικότερα συμπεράσματα.
© Παρέχεται από: News247.gr

Με οδηγό τη διαπλοκή

Η παντοδυναμία της τράπεζας θεμελιώθηκε το 2008 όταν αμέσως μετά το ξέσπασμα της κρίσης στην απέναχντι όχθη του Ατλαντικού, η κυβέρνηση των ΗΠΑ αρνήθηκε με πρόταση του υπουργού Οικονομικών Τζ. Πόλσον να χρηματοδοτήσει αρχικώς τις αμερικανικές Τράπεζες.
Στην ουσία, αυτό οδήγησε στη χρεοκοπία της Lehman Brothers, του μεγάλου ανταγωνιστή της Glodman Sachs. Μετά από την κατάρρευσή της, ο Πόλσον χρηματοδότησε με ειδική ρύθμιση τις Τράπεζες, ανάμεσα στις οποίες και την Goldman. Διέσωσε μάλιστα την AIG, έναν από τους μεγαλύτερους πελάτες της τράπεζας.
Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο αθώα. Ο ίδιος ο Πόλσον, υπήρξε στο επικεφαλής της Goldman Sachs.
Η Goldman Sachs κέρδισε σταδιακά δισεκατομμύρια δολάρια εις βάρος των πελατών της κατά τη διάρκεια της κατάρρευσης της αγοράς ακινήτων. Η Διαρκής Υποεπιτροπή Ερευνών της αμερικανικής Γερουσίας  προχώρησε σε 18μηνη έρευνα από το 2008 και μετά και βασίστηκε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στελεχών της Goldman. Τα μηνύματα έδειξαν ότι στελέχη της κορυφαίας επενδυτικής τράπεζας στον κόσμο απέκρυψαν από τους επενδυτές την αλήθεια για επενδυτικά προϊόντα τα οποία στηρίζονταν στα στεγαστικά δάνεια.
Η Goldman Sachs αρνήθηκε κατηγορηματικά τις αιτιάσεις της Γερουσίας και βέβαια τις κατηγορίες που διετύπωσε στις 16 Απριλίου του 2010 η αμερικανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς στην αστική αγωγή για απάτη που κατέθεσε κατά της τράπεζας και ενός στελέχους της, του Γάλλου τραπεζίτη Φαμπρίς Τουρ.
Η τράπεζα κατηγορήθηκε συγκεκριμένα ότι από το 2007 άρχισε να εξαπατά πελάτες της πουλώντας τους δομημένα χρεωστικά ομόλογα (CDΟ), αποκρύπτοντας τους ότι η ίδια με τη συνδρομή του διαβόητου διαχειριστή αντισταθμιστικών κεφαλαίων (hedge funds) Τζον Πόλσον στοιχημάτιζε ταυτόχρονα στην κατάρρευσή τους. Η Godlman Sachs δηλαδή κατηγορήθηκε ότι πουλούσε σε πελάτες της ομόλογα τα οποία η ίδια είχε συμφέρον να καταρρεύσουν.
Δίωξη ασκήθηκε μόνο εναντίον του Φαμπρίς Τουρ ο οποίος δικάστηκε έχοντας για υπεράσπιση δικηγόρους που πληρώνονταν από την ίδια την τράπεζα.
© Παρέχεται από: News247.gr

H κυβέρνηση Σημίτη έβαλε τον λύκο στο μαντρί

Πάμε τώρα στα δικά μας.
Η συναλλαγή της Goldman Sachs το 2001 προέβλεπε την ανταλλαγή ομολόγου ύψους 10 δισ. ευρώ από γεν σε ευρώ με τη χρήση μιας ιστορικής τιμής συναλλάγματος, που εμφάνιζε το δάνειο μειωμένο κατά 2,8 δισ. ευρώ. Χρησιμοποιούσε επίσης ένα swap με επιτόκιο εκτός αγοράς για την αποπληρωμή του δανείου (τα swaps δίνουν τη δυνατότητα στους αντισυμβαλλόμενους να ανταλλάξουν δύο μορφές επιτοκίων, όπως τα σταθερά και τα κυμαινόμενα, με σημείο αναφοράς ένα θεωρητικό ποσό χρέους).
Πώς έγινε το "κόλπο"
Το swap περιελάμβανε την ανταλλαγή ελληνικού δημόσιου χρέους από γεν και δολάρια, εκτιμώμενο σε 10 δισ. δολάρια ευρώ περίπου, με τις τρέχουσες συναλλαγματικές ισοτιμίες εκείνης της εποχής, σε ένα ποσό που υπολειπόταν των 10 δισ. ευρώ με την διαφορετική ισοτιμία (off market) που έγινε η συναλλαγή.
Ο λόγος για τον οποίο η τρέχουσα αξία του swap -στην ουσία μιλάμε για μια σειρά επιμέρους swap- δεν ήταν μηδέν, όπως συνήθως συμβαίνει, ήταν γιατί η συμφωνία ανταλλαγής βασίστηκε σε μια συναλλαγματική ισοτιμία που διέφερε από την τρέχουσα (spot) της εποχής.
Η χρονική διάρκεια των συμφωνιών (tranches) του συγκεκριμένου swap εκτιμάται σε 15 χρόνια και ίσως παραπάνω.
Η Goldman Sachs πούλησε το currency swap στην Εθνική Τράπεζα το 2005 ως IRS swap, δηλαδή ανταλλαγής επιτοκιακών ροών σε ευρώ.
Η διαφορά των 2,8 δισ. ευρώ έγινε ένα έμμεσο δάνειο της Goldman στην Ελλάδα, ως ένα ακόμα swap, που δεν θα φαινόταν στο χρέος και θα αποπληρωνόταν λοιπόν το 2019. Τα κόστη των χρηματιστηριακών συναλλαγών επί του swap αυξήθηκαν διότι η συμφωνία είχε θεωρητική αξία που ξεπερνούσε τα 15 δισ. ευρώ, ποσό υψηλότερο του ίδιου του δανείου. Λόγω του μεγέθους και της περιπλοκότητας της συμφωνίας η Goldman Sachs χρέωσε αναλογικά υψηλότερες προμήθειες χρηματιστηριακών συναλλαγών απ’ ό,τι χρέωνε για συμφωνίες μικρότερου μεγέθους και απλούστερης δομής.
Αρχικά ΠΑΣΟΚ και μετά ΝΔ
Όπως έγραφε το 2008 η εφημερίδα "Ελευθεροτυπία", η συμφωνία αυτή ήταν "εκτός αγοράς" (off market swaps, με πολύ υψηλότερα επιτόκια) και μυστική, χωρίς κανείς να ξέρει τι ακριβώς είχε συμφωνηθεί και ποιος κέρδιζε τι. Οι φήμες στην αγορά οργίαζαν και μιλούσαν για μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια που κέρδισε η Goldman, από "το πιο επικερδές deal" που είχε γίνει.
Ποτέ δεν αποδείχθηκε τίποτα. Η ομάδα των golden girls και boys, που έκλεισε για λογαριασμό της Goldman τη συμφωνία, έγινε περιζήτητη από τους ανταγωνιστές και ανέβασε το κασέ της στα ύψη.
Η επικεφαλής του κλιμακίου της Goldman, η ελληνικής καταγωγής Αντι Λουδιάδη που έκανε το ντιλ, λέγεται ότι κέρδισε τόσα χρήματα, που θα μπορούσε να μην ξαναεργαστεί.
Οι δόσεις για το swap των 2,8 δισ. που συμφωνήθηκε να ξεκινήσουν από το 2004, ήταν 360 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, συν τον πληθωρισμό, με χρονολογία αποπληρωμής το 2019, σύμφωνα με τεχνοκράτες της κυβέρνησης Σημίτη, ενώ οι της Ν.Δ. μιλούν για 430 εκατ.
Ο Χρ. Σαρδελής, πρόεδρος του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους το 2001 (ΟΔΔΗΧ), εμφανίζεται και στο ντοκιμαντέρ που βασίζεται στους "Banksters". Χρόνια πριν δήλωνε πως δεν μπορούσε να κρύψει την απογοήτευσή του για το θόρυβο που προκλήθηκε, τον οποίο είχε αποδώσει σε σκοπιμότητες.
"Δεν αρνούμαι ότι αυτά στοιχίζουν", είχε δηλώσει στην "Ελευθεροτυπία". "Τότε όμως είχαμε ένα όραμα. Κάναμε μία επένδυση για την Ελλάδα και μας βγήκε σε εφιάλτη, με όλα αυτά. Αν είχαμε προβλέψει τις αλλαγές στο επιτοκιακό περιβάλλον, θα είχαμε δώσει άλλη δομή στο χρέος. Μετά το 2001 και την πτώση των δίδυμων πύργων έπεσαν τα επιτόκια και αυξήθηκε η λογιστική αξία του. Μπορεί κάποιος να πει ότι αυτό σχεδιάστηκε για να βγάλει λεφτά η Goldman Sachs, αλλά αν φτάσουν να πουν ότι ξέραμε πως θα πέσουν και οι δίδυμοι πύργοι...". Ο κ. Σαρδελής υποστηρίζει ότι όσοι μιλούν για το swap του 2001 "το κάνουν για να σκεπάσουν άλλα" και προσθέτει: "Ας απολογηθούν και αυτοί που το διαπραγματεύτηκαν το 2005".
© Παρέχεται από: News247.gr
Και όντως, η περιπέτεια του swap συνεχίστηκε επί κυβερνήσεων Ν.Δ.
Μετά το σκάνδαλο Enron που ξέσπασε στις ΗΠΑ, άρχισαν οι έλεγχοι στις αμερικανικές τράπεζες και η Goldman Sachs ήθελε να το ξεφορτωθεί. Ζήτησε λοιπόν, το 2005, από την ελληνική κυβέρνηση να το πάρει πίσω. Ο Γ. Αλογοσκούφης δέχθηκε κι έβαλε την Εθνική Τράπεζα να το αγοράσει, η οποία το πήρε στην τιμή των 5,5 δισ. (από 2,8 που ήταν αρχικά). Η Ν.Δ. λέει ότι το έκανε για να το επιμηκύνει, μειώνοντας την ετήσια δόση σε 320 εκατομμύρια μέχρι το 2039.
Το ποσό αυτό εξακολουθούσε να αποτελεί "κρυφό" χρέος, προς την Εθνική. Μόνο που το 2008 η ΕΚΤ άρχισε να ρωτά την κυβέρνηση εάν έχει χρέη σε κρυφά swaps και αυτή σφύριζε αδιάφορα. Μέχρι που ήρθε η κυβέρνηση Παπανδρέου. Τότε φανερώθηκε και το κρυφό swap των 5,5 δισ. που συνέβαλε στην αύξηση του χρέους, με τις γνωστές συνέπειες.
Πρώην στέλεχος του υπ. Οικονομικών της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ παραδέχθηκε ότι "φέρναμε τα έσοδα του μέλλοντος στο παρόν και τις υποχρεώσεις του παρόντος τις στέλναμε στο μέλλον".
Ο Γ. Παπανδρέου αρχικά εμφανίστηκε πρόθυμος να εξεταστεί και το swap του 2001 στην εξεταστική για την οικονομία. Οι δηλώσεις του όμως προκάλεσαν την ενόχληση του Κ. Σημίτη και έτσι έκανε πίσω.
Σύμφωνα με έκθεση της Eurostat (15/11/ 2010), "η Ελλάδα πραγματοποίησε σε μεγάλο αριθμό ανταλλαγές χρέους (swaps) εκτός αγοράς από το 2001 έως και τα τέλη του 2007, οι οποίες οδήγησαν στην αύξηση του εθνικού χρέους της".
Η Goldman Sachs έχει κατηγορηθεί από τον γαλλικό τύπο ότι εκμεταλλεύτηκε την πληροφόρηση που είχε σχετικά με το πραγματικό ύψος του χρέους της Ελλάδας και κερδοσκόπησε ποντάροντας στην κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας.
Σταδιακά, η Goldman Sachs κατάφερε να στήσει ένα δίκτυο και στην Ευρώπη και βοήθησε στο "μαγείρεμα" του χρέους της Ελλάδας.
Ο Μάριο Ντράγκι, ήταν ο άνθρωπος που κάθισε στην καρέκλα του αντιπροέδρου της τράπεζας από το 2002 ως το 2005 και το όνομά του ενεπλάκη με το μαγείρεμα του ελληνικού χρέους.
Ο Ντράγκι διαβεβαίωσε όταν ανέλαβε τη θέση του αντιπροέδρου το 2002, αλλά και ότι δεν είχε αναμιχθεί στην παραποίηση των ελληνικών στοιχείων από την Goldman Sachs, δύο χρόνια νωρίτερα.
Ακολουθεί ο Μάριο Μόντι, διευθύνων σύμβουλος της τράπεζας από το 2005, αλλά και ο Λουκάς Παπαδήμος, επικεφαλής της Τράπεζας της Ελλάδος από το 1994 ως το 2002, που σύμφωνα με δημοσίευμα της Le Monde, "συμμετείχε στην επιχείρηση των ψεύτικων λογαριασμών που έφτιαξε η Goldman Sachs", στην απόκρυψη δηλαδή του ελληνικού χρέους.
Όπως έγραφε η Le Monde, η Goldman Sachs δεν αφήνει ποτέ τους ανθρώπους της να αποκαλύπτουν τη σχέση μαζί της, ακόμα κι όταν τους έχει ανατεθεί κάποια θεσμική αποστολή, όπως στην περίπτωση του Μάριο Μόντι, ο οποίος είχε αναλάβει το 2010 μία έρευνα για την ευρωπαϊκή αγορά και την οποία του είχε αναθέσει ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο.
Επισημαίνει ότι το δίκτυο επιρροής που είχε δείξει την ισχύ του πριν ή και κατά τη διάρκεια της αναταραχής που προκάλεσε η κρίση του 2008, έχασε την "αποτελεσματικότητά' του, αν και υπήρχαν περιπτώσεις όπου οι μέθοδοι της επενδυτικής τράπεζας έπιαναν, όπως για παράδειγμα στην ελληνική περίπτωση και στα σενάρια για κλυδωνισμούς στην Ευρωζώνη.
Η τοποθέτηση Βαρουφάκη
Στο ντοκιμαντέρ "Η Τράπεζα που κυβερνά τον κόσμο" μιλάει και ο Γιάνης Βαρουφάκης πριν γίνει υπουργός Οικονομικών της χώρας. "Κάθε φορά που πετάει κανείς με αεροπλάνο και πληρώνει φόρο, ο φόρος αυτός εισπράττεται από κάποιον πελάτης της Goldman Sachs". Αυτό για να καταλάβουμε το μέγεθος της διαπλοκής και της παγκόσμιας επιρροής. Παρόλα αυτά, ο Έλληνας οικονομολόγος δεν καταδικάζει, εύλογα, την ίδια την τράπεζα εξηγώντας: "Όχι, δεν μπορώ να ρίξω την ευθύνη στην G.S. Αν ο αγρότης αφήσει την πόρτα ανοιχτή και μπει η αλεπού και φάει όλες τις κότες, τότε δεν θα φταίει η αλεπού".
Βαρουφάκης για Goldman Sachs

30 Δεκεμβρίου 2014

Λίγο πριν τις ελληνικές εκλογές, η Goldman εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση για τη χώρα μας:
"Η πρόσφατη αβεβαιότητα που παρατηρείται όσον αφορά στις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας συνδέεται στενά με τον κίνδυνο της ασυνέχειας της μεταρρυθμιστικής πολιτικής, ο οποίος έχει αυξηθεί τελευταία.
Τρεις είναι οι λόγοι για την κρισιμότητα του ρόλου της ΕΚΤ, σύμφωνα με την Goldman Sachs:
1. Η Ελλάδα κατά πάσα πιθανότητα θα απαιτήσει χρηματοδότηση από τον επίσημο τομέα της Ευρωζώνης ώστε να καλύψει τις ανάγκες αναχρηματοδότησης το 2015. Το προβλεπόμενο ποσό κυμαίνεται μεταξύ 6-15 δισ. ευρώ ανάλογα με τις οικονομικές υποθέσεις. Το διάστημα Μαρτίου - Ιουνίου (λήξεις ομολόγων στο ΔΝΤ), καθώς και εκείνο του Ιουλίου - Αυγούστου (ομόλογα της ΕΚΤ) είναι οι μήνες κατά τους οποίους οι ανάγκες αναχρηματοδότησης φαίνεται να είναι πιο πιεστικές.
2. Η ΕΚΤ παρέχει ρευστότητα στις ελληνικές τράπεζες, αποδεχόμενη ως εγγυήσεις τίτλους ελληνικού Δημοσίου. Σε περίπτωση που μια ελληνική κυβέρνηση καταστεί αφερέγγυα, τότε η χρήση των τίτλων αυτών από ελληνικές τράπεζες θα διακοπεί από την ΕΚΤ. Και αυτό θα σημαίνει μια σημαντική μείωση της διαθέσιμης ρευστότητας για τις ελληνικές τράπεζες.
3. Οι ελληνικές τράπεζες μπορεί επίσης να χρειαστούν πρόσθετους πόρους σε περίπτωση που τα επίπεδα των καταθέσεων αρχίσουν να μειώνονται και πάλι. Και εδώ, η συνεχιζόμενη δράση της ΕΚΤ για παροχή ρευστότητας στην Τράπεζα της Ελλάδας (μέσω του Target 2), και ως εκ τούτου στις ελληνικές τράπεζες, είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας.
Σύμφωνα με την Goldman Sachs, δεδομένου ότι οι ελληνικές τράπεζες είναι καλά κεφαλαιοποιημένες, ενώ πλέον εποπτεύονται από την ΕΚΤ, δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος να διακόψει η ΕΚΤ τη ροή των πιστώσεων προς το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Αλλά, από την άλλη πλευρά, ένας πιθανός αποκλεισμός της κυβέρνησης από τον κατάλογο των επιλέξιμων ενεχύρων θα μπορούσε να προκαλέσει πιστωτικό γεγονός μεταξύ των ελληνικών τραπεζών.
Σε αυτό το πλαίσιο, η νέα κυβέρνηση πρέπει να έχει κίνητρα να αναζητήσει συμβιβαστικές λύσεις με την τρόικα, καθώς και εγχώρια υποστήριξη για την παραμονή στην Ευρωζώνη. Σε περίπτωση που η επόμενη ελληνική κυβέρνηση επιλέξει να διακόψει ή να αντιστρέψει τις μεταρρυθμιστικές προσπάθειες που έχουν πραγματοποιηθεί από την έναρξη του προγράμματος προσαρμογής, η στήριξη της ΕΚΤ για την ελληνική οικονομία μπορεί επίσης να τεθεί υπό αμφισβήτηση.
Η ελληνική περίπτωση φαίνεται μοναδική σε σχέση με τα άλλα μέλη της ζώνης του ευρώ. Πλέον, η Ευρωζώνη διαθέτει σημαντικά εργαλεία πολιτικής για να περιοριστούν οι πιέσεις στην αγορά σε πρώιμο στάδιο. Επίσης, σύμφωνα με την Goldman Sachs, η προοπτική της αγοράς κρατικών ομολόγων από την ΕΚΤ (QE) πιθανότατα θα πραγματοποιηθεί στις αρχές του επόμενου έτους, ανεξάρτητα από τις εξελίξεις στην Ελλάδα.
Τέλος, η Goldman Sachs, τονίζει ότι ένα υψηλό ασφάλιστρο κινδύνου είναι πλέον ενσωματωμένο στα ελληνικά χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία, ενώ μονο η συνεργασία μεταξύ της νέας κυβέρνησης και της τρόικας θα μπορούσε να οδηγήσει τα ελληνικά περιουσιακά στοιχεία να ανακάμψουν".
Και είπαμε παραπάνω, ποιος ελέγχει σήμερα της ΕΚΤ.

Απόσπασμα από το βιβλίο "Οι Banksters: Ταξίδι στον κόσμο των καπιταλιστών φίλων μου"

Η καλύτερη παρουσίαση του βιβλίου δεν είναι άλλη από αυτή που κάνει ο ίδιος ο Marc Roche σε ένα σημείωμά του:
"Είμαι φιλελεύθερος και θαύμαζα ανέκαθεν τον χρηματοοικονομικό κόσμο και τους χρηματιστές, αλλιώς δε θα είχα επιλέξει να καλύπτω ως δημοσιογράφος τη Γουόλ Στριτ και το Σίτι του Λονδίνου για την εφημερίδα Le Monde εδώ και 25 χρόνια.
Από το ξέσπασμα της κρίσης κι έπειτα, όμως, είμαι ένας φιλελεύθερος που αμφιβάλλει, ένας απογοητευμένος από τον καπιταλισμό, ανήσυχος για το μέλλον. Προσπάθησα να καταλάβω τα βαθύτερα αίτια αυτής της προσωπικής αλλαγής. Τούτο το αμερόληπτο οδοιπορικό είναι ταυτόχρονα ένα εσωτερικό ταξίδι και μια έρευνα σε έναν κόσμο πολύ κλειστό, τον κόσμο των Banksters, όπου βασιλεύει η αδιαφάνεια και... η ατιμωρησία.
Διότι όλα άλλαξαν στις 15 Σεπτεμβρίου 2008".
Για τον συγγραφέα, τούτο εξηγείται από τη συνενοχή ανάμεσα στους πολιτικούς και τους χρηματοοικονομικούς κύκλους, αυτό που στις ΗΠΑ αποκαλούν "revolving doors", τα πηγαινέλα από τον έναν κύκλο στον άλλο. Τελικά, το τραπεζικό λόμπι κατάφερε να διεισδύσει στον πολιτικό κόσμο των κυβερνώντων, αλλάζοντας τους συσχετισμούς δυνάμεων: οι χρηματοοικονομικοί παράγοντες έδρασαν και δρουν στα όρια της ηθικότητας και τα σφάλματά τους παραμένουν ατιμώρητα. Παραθέτει δύο εμβληματικά παραδείγματα: ο Τόνι Μπλερ, πρώην πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας, κατέχει σήμερα μια από τις μεγαλύτερες περιουσίες στην Αγγλία, σημειωτέον χάρη στην εργασία του ως συμβούλου του χρηματοπιστωτικού χόλντινγκ JP Morgan. Ενώ ο Μάριο Ντράγκι, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), ήταν αντιπρόεδρος της Goldman Sachs για την Ευρώπη από το 2002 ως το 2005! Πώς θα μπορούσε να φανταστεί κάποιος αυτούς τους ανθρώπους να τιμωρούν τις τράπεζες, υπό αυτές τις συνθήκες;
Εντέλει, από το 2008 κι έπειτα, η τραπεζιτική κουλτούρα δεν άλλαξε καθόλου και οι τρέιντερ εξακολουθούν να σέρνουν τον χορό με την πληροφορική αυτοματοποίηση των χρηματιστηριακών συναλλαγών που αντιπροσωπεύουν τα 2/3 του συνόλου πέραν του Ατλαντικού: ως εκ τούτου, σε περίπτωση βλάβης ή κυβερνοεπίθεσης, δεν αποκλείεται καθόλου να βρεθούμε αντιμέτωποι με μια νέα χρηματιστηριακή κρίση.
© Παρέχεται από: News247.gr
Από άρθρο στο Business B2B
Το όνομά του δεν σας λέει τίποτα. Στο Canary Warf όπου χτυπάει η καρδιά του Σίτι, έκανε κάθε πρωί μια στάση στο Café Breta, που έχει μεγάλη πέραση μεταξύ των γκόλντεν μπόις, όπου κανείς δεν του έδινε σημασία. Τραγικό λάθος: ο Τομ Χέις διηύθυνε επί χρόνια το γκανγκ των τρέιντερ. Μια ολέθρια συμμορία στην οποία μετείχαν υπάλληλοι μιας δεκάδας μεγάλων τραπεζών ανά τον κόσμο. Ο τρόπος δράσης τους; Κερδοσκοπούσαν με το libor, το επιτόκιο με το οποίο οι τράπεζες δανείζονται χρήματα μεταξύ τους. Συσσώρευσαν περιουσίες, εις βάρος εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων – στα οποία περιλαμβάνεστε ίσως κι εσείς. Διότι το libor χρησιμεύει ως αναφορά για τα στεγαστικά δάνεια, τα βιβλιάρια του ταμιευτηρίου, τα καταναλωτικά δάνεια… Ο Τομ Χέις θα δικαστεί στο Λονδίνο στις αρχές του 2015.
Ο Marc Roche έχει στα σημειωματάριά του δεκάδες ιστορίες σαν κι αυτή, με πρωταγωνιστές απλούς υπαλλήλους ή μεγάλους σταρ του χρηματοοικονομικού συστήματος. Τριάντα πέντε χρόνια τώρα αυτός ο δημοσιογράφος τρυγεί πληροφορίες στις έδρες των τραπεζικών γιγάντων του Σίτι ή της Γουόλ Στριτ, στις τραπεζαρίες αυτών των κτιρίων από γυαλί και ατσάλι, στα γυμναστήρια των τρέιντερ, στα μπαρ όπου συχνάζουν… τριάντα πέντε χρόνια τώρα μαζεύει τις εκμυστηρεύσεις των αρχόντων του χρήματος, τους εξετάζει, τους ζυγίζει, τους σταθμίζει. Στο τελευταίο του βιβλίο με τίτλο Οι Banksters: ταξίδι στον κόσμο των καπιταλιστών φίλων μου, αυτός ο ανθρωπολόγος του Σίτι με το τόσο βρετανικό χιούμορ μάς προσφέρει μιαν ανηλεή περιγραφή ενός κόσμου που έχει ως μονάδα μέτρησης το δισεκατομμύριο. Ωμή, ακριβώς, διότι ο Marc Roche αφηγείται ένα σωρό αληθινές ιστορίες, μιλάει για την απουσία μεταμέλειας στους τραπεζίτες, για τους πολιτικούς τους διαύλους, για τις καινοτομίες τους που προετοιμάζουν τα αυριανά κραχ…
Αυτό το βιβλίο είναι, επίσης, η ιστορία ενός δημοσιογράφου, συγγραφέα ενός βιβλίου για μια ανελέητη έρευνα με θέμα τον μηχανισμό της Goldman Sachs, ο οποίος είδε τις βεβαιότητές του να καταρρέουν το 2008 μαζί με την τράπεζα Lehman Brothers και διαπιστώνει εκ των υστέρων ότι εξαπατήθηκε επί πολλά χρόνια: «Είμαι ένας φιλελεύθερος που αμφιβάλλει, ένας απογοητευμένος από τον καπιταλισμό, ανήσυχος για το μέλλον». Η κρίση του είναι, σήμερα, αμείλικτη: «Η απουσία συναίσθησης ευθύνης στην κορυφή του συστήματος είναι εξοργιστική». Τα κολοσσιαία πρόστιμα που καταδικάστηκαν να καταβάλουν οι τράπεζες (17 δισεκατομμύρια δολάρια η Bank of America) δεν έγιναν, προφανώς, μάθημα στους "Banksters".
Από άρθρο στο γαλλικό περιοδικό Le Point
Ν’ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΟΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΙΠΟΤΕ
Οι πολιτικοί μας ιθύνοντες υιοθέτησαν, μήπως, αυτό το πασίγνωστο ρητό του Πρίγκιπα ντι Σαλίνα του «Γατόπαρδου»; Η αλλαγή έχει γίνει μέσα σε μερικά χρόνια η καραμέλα τους. Όμως στο τέλος είμαστε υποχρεωμένοι να διαπιστώσουμε ότι, παρά τις επαναλαμβανόμενες διακηρύξεις, δεν αλλάζει τίποτε....
Ο δημοσιογράφος Marc Roche δεν επιδιώκει να μεταρρυθμίσει τίποτε: ούτε καν το τρομερό τραπεζικό σύστημα του οποίου είχε την ευκαιρία να εξετάσει όλες τις παρεκτροπές, στη Γουόλ Στριτ ή στο Σίτι του Λονδίνου. Αρκείται στην καταγγελία των παραπτωμάτων και εγκλημάτων του, και η ανάγνωση του κατηγορητηρίου του είναι, απλώς, τρομακτική. Για να τιτλοφορήσει το μπουρλότο του χρησιμοποιεί τη λέξη Banksters, όπως αποκαλούν οι αγγλοσάξονες συνάδελφοί του τους τραπεζίτες. Ο τίτλος είναι εύγλωττος, το βιβλίο ανελέητο, το περιεχόμενό του σκανδαλώδες, εξοργιστικό.
Ο συγγραφέας δηλώνει ότι είναι "ένας φιλελεύθερος που αμφιβάλλει", ένας "απογοητευμένος από τον καπιταλισμό". Η φονική δύναμη του βιβλίου του συνίσταται στο ότι δεν πρόκειται για καταγγελίες συνοδευόμενες από αλτρουιστικά συναισθήματα, αλλά για τραπεζίτες που συλλαμβάνονται να παρανομούν επ’ αυτοφώρω με όλη τους την σεβασμιότητα και... ατιμωρησία.
Όπως στο πόκερ, ο Marc Roche πλήρωσε για να μάθει. Τη δεκαετία του 2000 η αύξηση των τιμών των ακινήτων στο εντός των τειχών Λονδίνο ήταν ιλιγγιώδης: οι τιμές των κατοικιών αυξήθηκαν κατά 240%! Ο συνάδελφός μας θέλησε να επωφεληθεί. Αλίμονο! Στις 15 Σεπτεμβρίου 2007 πληροφορούνταν από το δελτίο ειδήσεων της τηλεόρασης ότι σχηματίζονταν ουρές μπροστά στα υποκαταστήματα της Northern Rock, της τράπεζάς «του», που τον είχε συμβουλέψει να επενδύσει στα ακίνητα.
Έτσι ο Marc Roche γνώρισε σε όλη του την έκταση το πιο σοβαρό χρηματοοικονομικό κραχ από το 1929 και μετά: "Οι πρόεδροι-γενικοί διευθυντές" γράφει "δεν είχαν ιδέα γι’ αυτά που μαγειρεύονταν στις δικές τους αίθουσες συναλλαγών. Αδιαφορούσαν εντελώς για ό,τι γινόταν εκεί μέσα, εφόσον τα εξωτικά επενδυτικά προϊόντα που είχαν επινοήσει τα μεγάλα κεφάλια τα οποία είχαν προσλάβει πληρώνοντας χρυσάφι έκαναν τη μηχανή που παρήγαγε μπόνους να γυρίζει".
Το ταξίδι που μας προτείνει ο Marc Roche στον κόσμο των χρηματιστών, που δεν έχουν, κατά την άποψή του, συναίσθηση ευθύνης, θα το συστήναμε στους πολιτικούς μας ιθύνοντες: αν υπάρχει κάτι που πρέπει να αλλάξει επειγόντως, αυτό βρίσκεται εδώ, μπροστά στις πόρτες μας, στις θυρίδες των τραπεζών μας.
Από άρθρο στο γαλλικό περιοδικό Lire

Ο συγγραφέας

Ο Marc Roche, Γάλλος δημοσιογράφος, γεννήθηκε στις Βρυξέλλες το 1951. Είναι εδώ και είκοσι χρόνια ανταποκριτής της εφημερίδας Le Monde στο Σίτι του Λονδίνου, ενώ συνεργάζεται επίσης με τη βελγική Le Soir και την ελβετική La Tribune de Genève. Έχει συνεργαστεί ακόμα με το περιοδικό Le Point. Θεωρείται ειδικός σε χρηματοοικονομικά θέματα, καθώς και σε θέματα που αφορούν τη σύγχρονη μοναρχία.

Τα βιβλία του Marc Roche μπορείτε να τα βρείτε εδώ

Η παραγωγή του ντοκιμαντέρ που βασίζεται στη δουλειά του Marc Roche έχει υλοποιηθεί από το arte.tv

(Με πληροφορίες από GOLDMAN SACHS: Η τράπεζα που κυβερνά τον κόσμο, Ελευθεροτυπία, Le Monde)
© Χρήστος Δεμέτης               πηγή:
 

20150209

7 τρόποι για να βελτιώσετε άμεσα τη σχέση σας



Για κάποιο λόγο άλλωστε, οι ποιητές μιλούν για την αγάπη και για κάποιο λόγο τα τραγούδια μιλάνε για τον έρωτα, όσο για κανένα άλλο θέμα.Ο έρωτας, είναι εκείνος που σας ωθεί σε μια σχέση για να φτάσετε, με το χρόνο σας, στην αγάπη και να ζήσετε αυτό για το οποίο όλοι μιλάνε, αλλά ο καθένας το βιώνει διαφορετικά.Κάποια πράγματα όμως, αφορούν όλους και άπτονται σε όλες τις πετυχημένες σχέσεις και είναι τα ακόλουθα:

   1. Αλήθεια  Μάθετε να είστε ειλικρινείς ο ένας με τον άλλο, οποιαδήποτε μέρα της εβδομάδας, αρχής γενομένης της σχέσης. Μη φοβάστε να έρθετε σε αντιπαράθεση και να εκφέρετε τη γνώμη σας, γιατί αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να λύσετε τα όποια προβλήματα και να γνωρίσετε καλύτερα το άτομο που έχετε απέναντί σας. Μην παραιτήστε με την πρώτη ευκαιρία από τη σχέση σας, αφού όλες οι ανθρώπινες σχέσεις θέλουν κόπο, πόσο μάλλον όταν εμπλέκεται το ερωτικό στοιχείο σε αυτές.

   2. Εγγύτητα  Το να έρθετε κοντά με το σύντροφό σας όσον αφορά στη σεξουαλική σας δραστηριότητα είναι το μόνο εύκολο. Το να τον γνωρίσετε καλά και να τον «πλησιάσετε» εκτός κρεβατοκάμαρας είναι το δύσκολο, αλλά και το πιο ενδιαφέρον.Κάντε παρέα με το σύντροφό σας, αφιερώστε χρόνο στο να τον γνωρίσετε και να μάθετε τα όνειρα και τα σχέδιά του για το μέλλον και μετά από αυτό, ακόμα και το σεξ θα είναι καλύτερο.

   3. Αποδοχή  Μάθετε να εκτιμάτε κάθε στιγμή της κοινής σας ζωής με το σύντροφό σας, καθώς η καθημερινότητα είναι αυτή που θα σας φέρει πιο κοντά και μάθετε να συμβιβάζεστε με τις αλλαγές που φέρνει η παρουσία του στη ζωή σας. Συγχωρείτε τα λάθη που κάνει, ώστε να συγχωρέσει κι εκείνος τα δικά σας, αφού και αυτά είναι μέσα στο πλαίσιο της συμβίωσης και της κοινής σας πορείας.

   4. Δόσιμο  Να είστε πάντα γενναιόδωροι και λιγότερο εγωιστές, όσον αφορά στην αγάπη και τη σχέση σας. Κάντε ένα δώρο στο σύντροφό σας, ακόμα και αν δεν είναι η γιορτή ή τα γενέθλιά του, κάντε του έκπληξη με μια βόλτα στην πόλη και μιλήστε για τα κοινά σας σχέδια για το καλοκαίρι και ό,τι είναι αυτό που σας ευχαριστεί και τους δυο. Να θυμάστε ακόμα να αγκαλιάζετε τον αγαπημένο και την αγαπημένη σας περισσότερο, καθώς έτσι θα ενισχύσετε το μεταξύ σας δέσιμο και θα αυξήσετε και την ωκυτοκίνη σας.

   5. Συνοχή  Λειτουργείτε σαν «ένα», μέσα στη σχέση, ακόμα κι αν παραμένετε δυο ξεχωριστές προσωπικότητες. Βάζετε κοινούς στόχους σα ζευγάρι και κάνετε κοινά σχέδια σαν ομάδα, που είστε. Δίνετε πάντα χρόνο και χώρο στο σύντροφό σας να εκφραστεί και δέχεστε πάντα τη βοήθειά του, ακόμα κι αν θεωρείτε πως μπορείτε να καταφέρετε όλα μόνοι σας. Η αλήθεια είναι ότι μπορείτε. Είναι όμως αυτό που θέλετε;

   6. Δέσμευση  Βάζετε όλη σας την ισχύ και ενέργεια σε κάθε τι που κάνετε μαζί. Είστε υπεύθυνοι για τις πράξεις σας, αλλά συνυπεύθυνοι για την πορεία της σχέσης σας. Είστε ενήλικες που αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους και θα πρέπει να παραμένετε ειλικρινείς όσον αφορά στις προθέσεις σας απέναντι στον εαυτό σας και το άτομο που έχετε απέναντί σας.

   7. Συντροφικότητα  Αφού έχετε καταφέρει να θεμελιώσετε μια γερή και δυνατή σχέση έχετε το δικαίωμα να διασκεδάσετε μαζί με το σύντροφό σας και να κάνετε μαζί όλα όσα ευχαριστούν και τους δυο σας, όπως είναι να δείτε μαζί μια ταινία, να μαγειρέψετε μια νέα συνταγή παρέα ή να κάνετε μια μονοήμερη εκδρομή με φίλους. Η δημιουργία κοινών εμπειριών θα είναι αυτό που θα δέσει ακόμα περισσότερο τη σχέση σας και θα σας κάνει να αγαπήσετε ακόμα περισσότερο το έτερόν σας ήμισυ. Πηγή: image (c) clickatlife.gr