20170509

Λίγο από τη γεύση του παντοτινού

Πιάσαμε τους αγαπημένους μας από το χέρι και ταξιδέψαμε μακριά.
Αφήσαμε πίσω μας συντρίμμια ενός κόσμου γερασμένου, καταδικασμένου στη φθορά.
Πήραμε μοναδικά μας υπάρχοντα τη λαχτάρα και την αγάπη και φύγαμε πέρα μακριά.
Λίγοι οι πρόθυμοι, πολλοί αυτοί που μείναν πίσω αγκυροβολημένοι στα πάθη τους.
Δε γυρίσαμε στιγμή να κοιτάξουμε το χάος που αφήναμε. Σαν θα περνούσαν μερικά μέτρα τα δάκρυα θα στέγνωναν αμέσως.

Αργά ή γρήγορα θα καταλαβαίναμε πως κάποιοι δεσμοί κρατιόντουσαν μονάχα από συνήθεια κι ακόμα περισσότεροι από φόβο και αδυναμία.
Όσοι είναι για σένα περπατάνε πάντα μαζί σου μπροστά. Οι άλλοι απλά χάσκουν πάνω από το κενό τους.
Όλα θα μείνουν πίσω, σπίτια, αυτοκίνητα, διπλώματα, λεφτά.

Μαζί μας θα έχουμε μονάχα αισθήματα, όνειρα και όμορφες αναμνήσεις.
Γιατί ό,τι άξιζε από αυτόν τον απατηλό κόσμο, ήταν οι στιγμές που μας έδωσαν λίγο από τη γεύση του παντοτινού.

Από αυτό το παντοτινό γεννηθήκαμε και σε αυτό το παντοτινό είναι γραφτό να πάμε...  πηγή μου: http://enfo.gr/ar7146 Ανδρομέδα (Χριστίνα Πεταλωτή)

20170427

Ο καλός σε δικαιολογίες δεν είναι καλός σε τίποτε άλλο

αρθρο του Ρενου Χαραλαμπιδη

Σε μια εποχή που ο Ελληνας έχει κάνει τη σύγχυση στυλ και διαστρεβλώνει ό,τι δεν καταλαβαίνει, παγιώθηκαν συγκεκριμένοι τρόποι στη λογική της καθημερινότητας που εξασφαλίζουν τη σταθερότητα κάθε είδους φαύλου κύκλου.

Ας ξεκινήσουμε από την πάγια θέση του Νεοέλληνα «για όλα φταίνε οι άλλοι». Οι Ελληνες έχουν ένα πολύ νέο κράτος με πολλούς εμφύλιους πολέμους. Δύο στη διάρκεια της Επανάστασης του ’21,τον Εμφύλιο στην Κατοχή το 1943, τα Δεκεμβριανά του 1944 και την τραγική «τελική αναμέτρηση» 1946-49. Είναι βαθιά απογοητευτικό ότι στη συνείδηση του μέσου πολίτη όλα έχουν αποδοθεί στην κακοβουλία των ξένων. 
«Μας βάλανε να σκοτωθούμε μεταξύ μας», είναι η πιο συνηθισμένη ερμηνεία των ελληνικών εμφυλίων. Λες και η διχόνοια μπορεί να φυτρώσει αν δεν βρει γόνιμο έδαφος. Αν θες να καταστρέψεις έναν λαό, κάνε τον να πιστέψει ότι για όλα φταίνε οι άλλοι. Μου θυμίζει το μωρό που χτυπάει στο τραπέζι και ο γονιός για να το κάνει να σταματήσει να κλαίει μαλώνει το τραπέζι. Αν δεν είναι ποτέ δικό μας το λάθος, τότε δεν μπορούμε να αναλάβουμε την ευθύνη. Και αν δεν μπορούμε να αναλάβουμε την ευθύνη, τότε θα είμαστε πάντα θύματα.Ο επόμενος πιο δημοφιλής τρόπος πνευματικής ακινησίας είναι οι απλουστεύσεις. Η απλότητα θέλει πολύ κόπο. Η απλοϊκότητα θέλει πολύ θράσος. Και το θράσος θέλει γενικεύσεις. Ακούγεται συχνά στην εποχή μας: «Σιγά, μωρέ. Πόσο χειρότερα δηλαδή;». Μα τα ρεκόρ είναι για να καταρρίπτονται. Ειδικά τα αρνητικά. «Γιατί δηλαδή; Οι προηγούμενοι ήταν καλύτεροι;». Μα οι επόμενοι γίνονται πολύ γρήγορα οι προηγούμενοι.«Ολοι οι πολιτικοί ήταν, είναι και θα είναι προδότες». Ολοι; Ισως να μην είναι ξεκάθαρο, αλλά ο Κολοκοτρώνης εκτός από στρατιωτικός ήταν και πολιτικός. Αρχηγός του φιλορωσικού κόμματος. Και ο Γέρος του Μοριά λοιπόν στον ντορβά; Και ο Μαυροκορδάτος που, εκτός από πολιτικός, είναι ο μόνος Ελληνας πρωθυπουργός που βρέθηκε στη μάχη, στην πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου, πού κατατάσσεται; Στους ηρωικούς οπλαρχηγούς ή στους λακέδες Φαναριώτες; Με το να γενικεύσουμε πιστεύοντας ότι όλοι οι πολιτικοί είναι απατεώνες, κλείνουμε την πόρτα σε αξιόλογους ανθρώπους, αλλά κυρίως κλείνουμε την πόρτα στην ευθυκρισία. Τους ζητάμε να δώσουν λύσεις ενώ πιστεύουμε ότι είναι οι ίδιοι το πρόβλημα. Τρικυμία εν κρανίω.
Αλλος ένας σίγουρος τρόπος να μην αλλάξει τίποτα είναι ο «ενθουσιώδης αυθορμητισμός». Μια «βαθιά πίστη» ότι όλα θα πάνε καλά. Μας το χρωστάει η ανθρωπότητα! Μια βλακωδέστατη αντίληψη σε στυλ «πάμε και βλέπουμε», «μην αγχώνεσαι, το ’χω». Ο «ενθουσιώδης αυθορμητισμός» γεννάει τον πειραματισμό χωρίς γνώση των ειδικών συνθηκών του πειράματος και τον αυτοσχεδιασμό χωρίς να έχει προηγηθεί ο σχεδιασμός. Πειραματισμοί με άξονα «ό,τι του φανεί του λωλοστεφανή»,«να τους αποσυντονίσουμε και να τους πάρουμε το ντου». Ομως οι πειραματισμοί είναι αποδοτικοί (και όχι πάντα) στη μαγειρική και στη σεξουαλική ζωή. Ο αυτοσχεδιασμός αποδίδει στην τζαζ - αν και συχνά καταλήγει στο τζάζεμα.Ο ενθουσιώδης αυθορμητισμός του καλοκαιριού του 2015 έβγαλε τόσους ρομαντικούς χορευτές στην πλατεία Συντάγματος. Αντιμνημονιακοί δεξιοί, αριστεροί, κεντρώοι, ακροδεξιοί και ακροαριστεροί, επιδόθηκαν αγκαλιασμένοι σε κυκλωτικούς χορούς. Το μπαλέτο της εθνικής συμφιλίωσης. Είμαστε προφανώς φιλέορτος λαός. Στήνουμε εύκολα τον χορό. Εστω και του Ζαλόγγου. Αναρωτιέμαι, όλοι αυτοί τι λένε στον εαυτό τους όταν βλέπουν τα ξεχασμένα συνθήματα της νίκης του «Οχι» στους τοίχους των δημοσίων κτιρίων. Ισως καταφεύγουν στη δικαιολογία πως υπήρξαν ρομαντικοί, άρα σε πλεονεκτική θέση σε σχέση με τους αντιπάλους, τους «πεζόφρονες», που δεν έχουν δικαίωμα στην ευαισθησία αφού τη θέση αυτή την καπάρωσε πρώτος ο χορευτής του Συντάγματος. 
Ομως, όποιος είναι καλός σε δικαιολογίες δεν είναι καλός σε τίποτε άλλο. Κρατάω για φινάλε τον πιο ύπουλο τρόπο για να μην αλλάξει τίποτα. Αυτόν που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να λειτουργήσουν οι προηγούμενοι. Το να κρατάς μόνο για τον εαυτό σου το δικαίωμα της πνευματικής διαύγειας. Το δικαίωμα της απόλυτης αλήθειας. Φασίστας θα είναι πάντα ο άλλος. Ομως ο φασισμός αρχίζει με τη σκέψη ότι όλοι οι άλλοι είναι σίγουρα ανόητοι. Και σίγουρα προδότες. Και σίγουρα όλα θα παραμένουν τα ίδια.πηγη μας: protothema

20170409

Ένας λόγος για τον οποίο οι γυναίκες γκρινιάζουν περισσότερο από τους άνδρες

Είναι γενικά αποδεκτό ότι οι γυναίκες είναι πιο… επιρρεπείς στην γκρίνια από τους άνδρες.
Μάλιστα, οι επιστήμονες επιβεβαιώνουν οι γυναίκες γκρινιάζουν περισσότερο από τους άνδρες ιδιαίτερα το πρωί και μάλιστα υπάρχει συγκεκριμένος λόγος που το κάνουν.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης, όσες γυναίκες δεν είχαν κοιμηθεί αρκετά ήταν πιο επιθετικές και είχαν περισσότερα νεύρα σε σύγκριση με τους άνδρες που είχαν κοιμηθεί ακριβώς τις ίδιες ώρες.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι γυναίκες είναι πιο ευαίσθητες στην έλλειψη ύπνου, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Αυτό συμβαίνει επειδή οι γυναίκες χρειάζονται περισσότερο ύπνο για να λειτουργήσει ομαλά το ορμονικό τους σύστημα. Παράλληλα, οι αναλύσεις έδειξαν ότι οι γυναίκες που δεν κοιμούνται αρκετές ώρες για αρκετό καιρό έχουν περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν καρδιοπάθεια, κατάθλιψη και άλλα ψυχικά νοσήματα, σε σύγκριση με τους άνδρες.
πηγηhttp://medicalnews.gr/gynaikes-gkriniazoun-perissotero/

20170214

Άντρας παλιάς κοπής: Είδος προς εξαφάνιση;

Γράφει ο Γιώργος Καραγεωργός Που πήγαν οι άνδρες; Εκείνοι οι γνήσιοι, οι ΠΑΤΑΩ ΚΑΙ ΤΡΕΜΕΙ Η ΓΗ. Που να είναι άραγε; Μήπως τους πάτησε το τρένο, μήπως συνέβη κανένα φαινόμενο όμοιο με εκείνο των δεινόσαυρων, που εν μια νυκτή εξαφανιστήκαν από τον πλανήτη; Αχ! που είναι τα αρσενικά, τύπου Νίκος Κούρκουλος; Ένα ερώτημα, που τίθενται συχνά σε κάτι γυναικομαζώματα, παράπονα και έντονοι προβληματισμοί, προς ανάλυση. Και η κατάληξη είναι πάντα η ίδια, το συμπέρασμα βολικό και απολυτό. Δεν υπάρχουν άνδρες σήμερα ! Τέλος! Άκου κοριτσάκι μου. Δεν θέλω να σε τρομάξω, όμως, Υπάρχουν! Δεν θέλω να σου ανατρέψω τις βολικές σου θεωρίες, όμως, το τρένο που πιθανολογείς ή που ελπίζεις να τους έχει πατήσει, στην πραγματικότητα, είναι γεμάτο άνδρες. Δεν άνοιξε η γη και τους κατάπιε. Ίσως, να έχουν κρυφτεί. Ίσως, να μένουν συνειδητά κλεισμένοι στα σπίτια τους. Ίσως, να έχουν απομονωθεί στο εγώ τους. Ίσως, να αισθάνονται παραγκωνισμένοι. Ίσως, να νιώθουν ότι δεν έχουν λόγο ύπαρξης στο πλάι σου. Ίσως, να μην τους σηκώνει η εποχή και η νέα τάξη πραγμάτων. Ίσως, εσύ να τους έχεις βάλει στο περιθώριο. Τα ενδεχόμενα αυτά σου έχουν περάσει ποτέ από το τετράγωνο και σύγχρονο μυαλουδάκι σου; Άκου κουκλίτσα μου. Υπάρχουν! Αλλά, δεν είμαι σίγουρος αν τους αντέχεις, αν τους θες. Βλέπεις, το “sex and the city” σου έχει δείξει κάτι άλλο, τα Lifestyle περιοδικά, σου έχουν περάσει ένα άλλο μοντέλο, στην σύγχρονη ζωούλα σου δεν έχει χώρο ο εν θέματι τύπος άνδρα. Δεν τον δέχονται τον ευνουχισμό σου, δεν το σηκώνει η φύση τους ! Γι’ αυτό , έχουν πιάσει την άκρη τους. γι’ αυτό , έχουν σηκώσει τα μαύρα πανιά τους και ταξιδεύουν μόνοι τους πια, σε θάλασσες που δεν της γνωρίζεις, που δεν υπάρχουν στους χάρτες σου, σε θάλασσες άγριες που δεν τολμάς να ταξιδέψεις. Μην αμφιβάλεις… Είναι κάπου εκεί έξω. Θα τους δεις καθισμένους σε κάποιο παγκάκι, με ένα αναμμένο τσιγάρο στο στόμα μέσα στο κρύο Θα τους δεις με μια θλίψη στο βλέμμα τους, να κοιτάζουν ευθεία στο πουθενά τους. Θα τους δεις, ολομόναχους να περπατάνε σε ένα πεζοδρόμιο, μέσα στην βροχή μουσκεμένους και κόντρα στον άνεμο, με το σακάκι τους να ανεμίζει, σαν να αναμετριούνται με τα στοιχεία της φύσης. Θα τους δεις πάνω στην μηχανή τους σε μια μεγάλη λεωφόρο που δεν έχουν ιδέα που οδηγεί, με την πίσω θέση τους πάντοτε άδεια. Θα τους δεις κάποιο βράδυ σε ένα μπαρ να στέκονται όρθιοι και να μιλάνε δυνατά με το ουίσκι τους. Θα τους δεις να τραγουδάνε με τα ματιά κλεισμένα και τα χέρια ανοικτά, με πεταγμένες τις φλέβες στον λαιμό τους σαν να σε προκαλούν να τις κόψεις, κάτι βάρια λαϊκά όλο παράπονο και ΑΧ. Θα τους δεις καμουφλαρισμένους, πίσω από εκείνη την αλητόφατσα, με γκρίζους κρόταφους, γεμάτους ρυτίδες έκφρασης από τις αμέτρητες φορές που δαγκωθήκαν, που πολέμησαν για να μην αφήσουν να φανερωθεί το παιδί που έχουν κάλα κρυμμένο μέσα τους. Θα τους δεις να σου γνέφουν ένα τεράστιο ΟΧΙ, στην πιθανή πρόταση σου να γίνουν ένα ακόμη κομμάτι της πλουσίας ανδροσυλλογής σου, γιατί δεν γουστάρουν να είναι κομμάτια σου, θέλουν να είναι τα πάντα σου ή τίποτα, γιατί τα παντελονιά τους δεν τα δανείζουν, ούτε τα πουλάνε, μόνο τα χαρίζουν. Θα τους δεις να σφίγγουν δυνατά την γροθιά τους. και μην τολμήσεις ποτέ να τους την ανοίξεις. Δεν θα σε αφήσουν. Εκεί μέσα κρατάνε γέρα όλες τις άξιες τους, όλα τα λάθη τους , όλα τα πάθη τους όλες τις πληγές τους, όλο τους το είναι, σαν μυστικό αφανέρωτο, σαν κάτι πολύτιμο, ολότελα δικό τους. Μονό αν το αξίζεις θα σου δείξουν την παλάμη τους. Αν το αξίζεις, αν σταθείς τυχερή, ίσως σε αφήσουν, ίσως σου κάνουν την τιμή, να τους δεις να βουρκώνουν. Μην πέσεις στην γνωστή παγίδα, μην ξεγελαστείς από την εικόνα, μαθέ σήμερα, πως και τα αρσενικά κλαίνε… Πάψε λοιπόν να βγάζεις βολικά συμπεράσματα και στην επομένη γυναικοκουβέντα σου ψάξε να βρεις γιατί είσαι μονή σου. Στην επομένη κουβέντα που θα έχεις με τον εαυτό σου, αναρωτήσου αν ΤΟΝ αντέχεις περισσότερο από ένα βράδυ. Αν πραγματικά τον θες, αν στα αλήθεια τον ψάχνεις, είναι κάπου εκεί έξω. Δείξε του τον σεβασμό που του πρέπει, φέρσου του όπως του αξίζει, μην τον αμφισβητήσεις, μην τον θεωρήσεις ποτέ σου δεδομένο, μην του μιλήσεις για υλικά, για άξιες πες του και να είσαι σίγουρη ότι θα σε εκπλήξει ευχάριστα… Με τιμή! Αφήστε το σχόλιό σας Ακολουθήστε μας στο facebook: Δείτε επίσης τα εξής: 6 “μαγικά” τρικ που μπορεί να κάνει ο καθένας Οι Γερμανοί εκμεταλλεύονται και τις γυναίκες τους! Είπε στην γυναίκα του ότι πρέπει να διώξουν το πιτ-μπουλ από το σπίτι. Δείτε όμως τι έκανε ο σκύλος για αυτό… Τα πιο πρόσφατα 10 αξιοθέατα που βρίσκονται κάτω από τη γη 40 εικονογραφίσεις ενός υπερμεγέθους μοντέλου μιας άλλης εποχής Γνωρίζετε ότι το Facebook σας παρακολουθεί ακόμη κι όταν δεν είστε μέσα Γαλάζιος Δούναβης: Tο ωραιότερο βαλς που γράφτηκε ποτέ Το βαρύτερο φορτίο για ένα παιδί είναι η ζωή που δεν έζησαν οι γονείς του Τα κτήρια από τους Ολυμπιακούς του Ρίο μετά από μόλις 6 μήνες Τι λες τώρα; Αξίζει να δείτε 25 λόγοι για να αρέσουμε περισσότερο στους άντρες
Γράφει ο Γιώργος Καραγεωργός Που πήγαν οι άνδρες; Εκείνοι οι γνήσιοι, οι ΠΑΤΑΩ ΚΑΙ ΤΡΕΜΕΙ Η ΓΗ. Που να είναι άραγε; Μήπως τους πάτησε το τρένο, μήπως συνέβη κανένα φαινόμενο όμοιο με εκείνο των δεινόσαυρων, που εν μια νυκτή εξαφανιστήκαν από τον πλανήτη; Αχ! που είναι τα αρσενικά, τύπου Νίκος Κούρκουλος; Ένα ερώτημα, που τίθενται συχνά σε κάτι γυναικομαζώματα, παράπονα και έντονοι προβληματισμοί, προς ανάλυση. Και η κατάληξη είναι πάντα η ίδια, το συμπέρασμα βολικό και απολυτό. Δεν υπάρχουν άνδρες σήμερα ! Τέλος! Άκου κοριτσάκι μου. Δεν θέλω να σε τρομάξω, όμως, Υπάρχουν! Δεν θέλω να σου ανατρέψω τις βολικές σου θεωρίες, όμως, το τρένο που πιθανολογείς ή που ελπίζεις να τους έχει πατήσει, στην πραγματικότητα, είναι γεμάτο άνδρες. Δεν άνοιξε η γη και τους κατάπιε. Ίσως, να έχουν κρυφτεί. Ίσως, να μένουν συνειδητά κλεισμένοι στα σπίτια τους. Ίσως, να έχουν απομονωθεί στο εγώ τους. Ίσως, να αισθάνονται παραγκωνισμένοι. Ίσως, να νιώθουν ότι δεν έχουν λόγο ύπαρξης στο πλάι σου. Ίσως, να μην τους σηκώνει η εποχή και η νέα τάξη πραγμάτων. Ίσως, εσύ να τους έχεις βάλει στο περιθώριο. Τα ενδεχόμενα αυτά σου έχουν περάσει ποτέ από το τετράγωνο και σύγχρονο μυαλουδάκι σου; Άκου κουκλίτσα μου. Υπάρχουν! Αλλά, δεν είμαι σίγουρος αν τους αντέχεις, αν τους θες. Βλέπεις, το “sex and the city” σου έχει δείξει κάτι άλλο, τα Lifestyle περιοδικά, σου έχουν περάσει ένα άλλο μοντέλο, στην σύγχρονη ζωούλα σου δεν έχει χώρο ο εν θέματι τύπος άνδρα. Δεν τον δέχονται τον ευνουχισμό σου, δεν το σηκώνει η φύση τους ! Γι’ αυτό , έχουν πιάσει την άκρη τους. γι’ αυτό , έχουν σηκώσει τα μαύρα πανιά τους και ταξιδεύουν μόνοι τους πια, σε θάλασσες που δεν της γνωρίζεις, που δεν υπάρχουν στους χάρτες σου, σε θάλασσες άγριες που δεν τολμάς να ταξιδέψεις. Μην αμφιβάλεις… Είναι κάπου εκεί έξω. Θα τους δεις καθισμένους σε κάποιο παγκάκι, με ένα αναμμένο τσιγάρο στο στόμα μέσα στο κρύο Θα τους δεις με μια θλίψη στο βλέμμα τους, να κοιτάζουν ευθεία στο πουθενά τους. Θα τους δεις, ολομόναχους να περπατάνε σε ένα πεζοδρόμιο, μέσα στην βροχή μουσκεμένους και κόντρα στον άνεμο, με το σακάκι τους να ανεμίζει, σαν να αναμετριούνται με τα στοιχεία της φύσης. Θα τους δεις πάνω στην μηχανή τους σε μια μεγάλη λεωφόρο που δεν έχουν ιδέα που οδηγεί, με την πίσω θέση τους πάντοτε άδεια. Θα τους δεις κάποιο βράδυ σε ένα μπαρ να στέκονται όρθιοι και να μιλάνε δυνατά με το ουίσκι τους. Θα τους δεις να τραγουδάνε με τα ματιά κλεισμένα και τα χέρια ανοικτά, με πεταγμένες τις φλέβες στον λαιμό τους σαν να σε προκαλούν να τις κόψεις, κάτι βάρια λαϊκά όλο παράπονο και ΑΧ. Θα τους δεις καμουφλαρισμένους, πίσω από εκείνη την αλητόφατσα, με γκρίζους κρόταφους, γεμάτους ρυτίδες έκφρασης από τις αμέτρητες φορές που δαγκωθήκαν, που πολέμησαν για να μην αφήσουν να φανερωθεί το παιδί που έχουν κάλα κρυμμένο μέσα τους. Θα τους δεις να σου γνέφουν ένα τεράστιο ΟΧΙ, στην πιθανή πρόταση σου να γίνουν ένα ακόμη κομμάτι της πλουσίας ανδροσυλλογής σου, γιατί δεν γουστάρουν να είναι κομμάτια σου, θέλουν να είναι τα πάντα σου ή τίποτα, γιατί τα παντελονιά τους δεν τα δανείζουν, ούτε τα πουλάνε, μόνο τα χαρίζουν. Θα τους δεις να σφίγγουν δυνατά την γροθιά τους. και μην τολμήσεις ποτέ να τους την ανοίξεις. Δεν θα σε αφήσουν. Εκεί μέσα κρατάνε γέρα όλες τις άξιες τους, όλα τα λάθη τους , όλα τα πάθη τους όλες τις πληγές τους, όλο τους το είναι, σαν μυστικό αφανέρωτο, σαν κάτι πολύτιμο, ολότελα δικό τους. Μονό αν το αξίζεις θα σου δείξουν την παλάμη τους. Αν το αξίζεις, αν σταθείς τυχερή, ίσως σε αφήσουν, ίσως σου κάνουν την τιμή, να τους δεις να βουρκώνουν. Μην πέσεις στην γνωστή παγίδα, μην ξεγελαστείς από την εικόνα, μαθέ σήμερα, πως και τα αρσενικά κλαίνε… Πάψε λοιπόν να βγάζεις βολικά συμπεράσματα και στην επομένη γυναικοκουβέντα σου ψάξε να βρεις γιατί είσαι μονή σου. Στην επομένη κουβέντα που θα έχεις με τον εαυτό σου, αναρωτήσου αν ΤΟΝ αντέχεις περισσότερο από ένα βράδυ. Αν πραγματικά τον θες, αν στα αλήθεια τον ψάχνεις, είναι κάπου εκεί έξω. Δείξε του τον σεβασμό που του πρέπει, φέρσου του όπως του αξίζει, μην τον αμφισβητήσεις, μην τον θεωρήσεις ποτέ σου δεδομένο, μην του μιλήσεις για υλικά, για άξιες πες του και να είσαι σίγουρη ότι θα σε εκπλήξει ευχάριστα… Με τιμή!
Γράφει ο Γιώργος Καραγεωργός 
Που πήγαν οι άνδρες; Εκείνοι οι γνήσιοι, οι ΠΑΤΑΩ ΚΑΙ ΤΡΕΜΕΙ Η ΓΗ. 
Που να είναι άραγε; Μήπως τους πάτησε το τρένο, μήπως συνέβη κανένα φαινόμενο όμοιο με εκείνο των δεινόσαυρων, που εν μια νυκτή εξαφανιστήκαν από τον πλανήτη; Αχ! που είναι τα αρσενικά, τύπου Νίκος Κούρκουλος; Ένα ερώτημα, που τίθενται συχνά σε κάτι γυναικομαζώματα, παράπονα και έντονοι προβληματισμοί, προς ανάλυση. Και η κατάληξη είναι πάντα η ίδια, το συμπέρασμα βολικό και απολυτό. Δεν υπάρχουν άνδρες σήμερα ! Τέλος! Άκου κοριτσάκι μου. Δεν θέλω να σε τρομάξω, όμως, Υπάρχουν! Δεν θέλω να σου ανατρέψω τις βολικές σου θεωρίες, όμως, το τρένο που πιθανολογείς ή που ελπίζεις να τους έχει πατήσει, στην πραγματικότητα, είναι γεμάτο άνδρες. Δεν άνοιξε η γη και τους κατάπιε. Ίσως, να έχουν κρυφτεί. Ίσως, να μένουν συνειδητά κλεισμένοι στα σπίτια τους. Ίσως, να έχουν απομονωθεί στο εγώ τους. Ίσως, να αισθάνονται παραγκωνισμένοι. Ίσως, να νιώθουν ότι δεν έχουν λόγο ύπαρξης στο πλάι σου. Ίσως, να μην τους σηκώνει η εποχή και η νέα τάξη πραγμάτων. Ίσως, εσύ να τους έχεις βάλει στο περιθώριο. Τα ενδεχόμενα αυτά σου έχουν περάσει ποτέ από το τετράγωνο και σύγχρονο μυαλουδάκι σου; Άκου κουκλίτσα μου. Υπάρχουν! Αλλά, δεν είμαι σίγουρος αν τους αντέχεις, αν τους θες. Βλέπεις, το “sex and the city” σου έχει δείξει κάτι άλλο, τα Lifestyle περιοδικά, σου έχουν περάσει ένα άλλο μοντέλο, στην σύγχρονη ζωούλα σου δεν έχει χώρο ο εν θέματι τύπος άνδρα. Δεν τον δέχονται τον ευνουχισμό σου, δεν το σηκώνει η φύση τους ! Γι’ αυτό , έχουν πιάσει την άκρη τους. γι’ αυτό , έχουν σηκώσει τα μαύρα πανιά τους και ταξιδεύουν μόνοι τους πια, σε θάλασσες που δεν της γνωρίζεις, που δεν υπάρχουν στους χάρτες σου, σε θάλασσες άγριες που δεν τολμάς να ταξιδέψεις. Μην αμφιβάλεις… Είναι κάπου εκεί έξω. Θα τους δεις καθισμένους σε κάποιο παγκάκι, με ένα αναμμένο τσιγάρο στο στόμα μέσα στο κρύο Θα τους δεις με μια θλίψη στο βλέμμα τους, να κοιτάζουν ευθεία στο πουθενά τους. Θα τους δεις, ολομόναχους να περπατάνε σε ένα πεζοδρόμιο, μέσα στην βροχή μουσκεμένους και κόντρα στον άνεμο, με το σακάκι τους να ανεμίζει, σαν να αναμετριούνται με τα στοιχεία της φύσης. Θα τους δεις πάνω στην μηχανή τους σε μια μεγάλη λεωφόρο που δεν έχουν ιδέα που οδηγεί, με την πίσω θέση τους πάντοτε άδεια. Θα τους δεις κάποιο βράδυ σε ένα μπαρ να στέκονται όρθιοι και να μιλάνε δυνατά με το ουίσκι τους. Θα τους δεις να τραγουδάνε με τα ματιά κλεισμένα και τα χέρια ανοικτά, με πεταγμένες τις φλέβες στον λαιμό τους σαν να σε προκαλούν να τις κόψεις, κάτι βάρια λαϊκά όλο παράπονο και ΑΧ. Θα τους δεις καμουφλαρισμένους, πίσω από εκείνη την αλητόφατσα, με γκρίζους κρόταφους, γεμάτους ρυτίδες έκφρασης από τις αμέτρητες φορές που δαγκωθήκαν, που πολέμησαν για να μην αφήσουν να φανερωθεί το παιδί που έχουν κάλα κρυμμένο μέσα τους. Θα τους δεις να σου γνέφουν ένα τεράστιο ΟΧΙ, στην πιθανή πρόταση σου να γίνουν ένα ακόμη κομμάτι της πλουσίας ανδροσυλλογής σου, γιατί δεν γουστάρουν να είναι κομμάτια σου, θέλουν να είναι τα πάντα σου ή τίποτα, γιατί τα παντελονιά τους δεν τα δανείζουν, ούτε τα πουλάνε, μόνο τα χαρίζουν. Θα τους δεις να σφίγγουν δυνατά την γροθιά τους. και μην τολμήσεις ποτέ να τους την ανοίξεις. Δεν θα σε αφήσουν. Εκεί μέσα κρατάνε γέρα όλες τις άξιες τους, όλα τα λάθη τους , όλα τα πάθη τους όλες τις πληγές τους, όλο τους το είναι, σαν μυστικό αφανέρωτο, σαν κάτι πολύτιμο, ολότελα δικό τους. Μονό αν το αξίζεις θα σου δείξουν την παλάμη τους. Αν το αξίζεις, αν σταθείς τυχερή, ίσως σε αφήσουν, ίσως σου κάνουν την τιμή, να τους δεις να βουρκώνουν. Μην πέσεις στην γνωστή παγίδα, μην ξεγελαστείς από την εικόνα, μαθέ σήμερα, πως και τα αρσενικά κλαίνε… Πάψε λοιπόν να βγάζεις βολικά συμπεράσματα και στην επομένη γυναικοκουβέντα σου ψάξε να βρεις γιατί είσαι μονή σου. Στην επομένη κουβέντα που θα έχεις με τον εαυτό σου, αναρωτήσου αν ΤΟΝ αντέχεις περισσότερο από ένα βράδυ. Αν πραγματικά τον θες, αν στα αλήθεια τον ψάχνεις, είναι κάπου εκεί έξω. Δείξε του τον σεβασμό που του πρέπει, φέρσου του όπως του αξίζει, μην τον αμφισβητήσεις, μην τον θεωρήσεις ποτέ σου δεδομένο, μην του μιλήσεις για υλικά, για άξιες πες του και να είσαι σίγουρη ότι θα σε εκπλήξει ευχάριστα… Με τιμή!

Γράφει ο Γιώργος Καραγεωργός Που πήγαν οι άνδρες; Εκείνοι οι γνήσιοι, οι ΠΑΤΑΩ ΚΑΙ ΤΡΕΜΕΙ Η ΓΗ. Που να είναι άραγε; Μήπως τους πάτησε το τρένο, μήπως συνέβη κανένα φαινόμενο όμοιο με εκείνο των δεινόσαυρων, που εν μια νυκτή εξαφανιστήκαν από τον πλανήτη; Αχ! που είναι τα αρσενικά, τύπου Νίκος Κούρκουλος; Ένα ερώτημα, που τίθενται συχνά σε κάτι γυναικομαζώματα, παράπονα και έντονοι προβληματισμοί, προς ανάλυση. Και η κατάληξη είναι πάντα η ίδια, το συμπέρασμα βολικό και απολυτό. Δεν υπάρχουν άνδρες σήμερα ! Τέλος! Άκου κοριτσάκι μου. Δεν θέλω να σε τρομάξω, όμως, Υπάρχουν! Δεν θέλω να σου ανατρέψω τις βολικές σου θεωρίες, όμως, το τρένο που πιθανολογείς ή που ελπίζεις να τους έχει πατήσει, στην πραγματικότητα, είναι γεμάτο άνδρες. Δεν άνοιξε η γη και τους κατάπιε. Ίσως, να έχουν κρυφτεί. Ίσως, να μένουν συνειδητά κλεισμένοι στα σπίτια τους. Ίσως, να έχουν απομονωθεί στο εγώ τους. Ίσως, να αισθάνονται παραγκωνισμένοι. Ίσως, να νιώθουν ότι δεν έχουν λόγο ύπαρξης στο πλάι σου. Ίσως, να μην τους σηκώνει η εποχή και η νέα τάξη πραγμάτων. Ίσως, εσύ να τους έχεις βάλει στο περιθώριο. Τα ενδεχόμενα αυτά σου έχουν περάσει ποτέ από το τετράγωνο και σύγχρονο μυαλουδάκι σου; Άκου κουκλίτσα μου. Υπάρχουν! Αλλά, δεν είμαι σίγουρος αν τους αντέχεις, αν τους θες. Βλέπεις, το “sex and the city” σου έχει δείξει κάτι άλλο, τα Lifestyle περιοδικά, σου έχουν περάσει ένα άλλο μοντέλο, στην σύγχρονη ζωούλα σου δεν έχει χώρο ο εν θέματι τύπος άνδρα. Δεν τον δέχονται τον ευνουχισμό σου, δεν το σηκώνει η φύση τους ! Γι’ αυτό , έχουν πιάσει την άκρη τους. γι’ αυτό , έχουν σηκώσει τα μαύρα πανιά τους και ταξιδεύουν μόνοι τους πια, σε θάλασσες που δεν της γνωρίζεις, που δεν υπάρχουν στους χάρτες σου, σε θάλασσες άγριες που δεν τολμάς να ταξιδέψεις. Μην αμφιβάλεις… Είναι κάπου εκεί έξω. Θα τους δεις καθισμένους σε κάποιο παγκάκι, με ένα αναμμένο τσιγάρο στο στόμα μέσα στο κρύο Θα τους δεις με μια θλίψη στο βλέμμα τους, να κοιτάζουν ευθεία στο πουθενά τους. Θα τους δεις, ολομόναχους να περπατάνε σε ένα πεζοδρόμιο, μέσα στην βροχή μουσκεμένους και κόντρα στον άνεμο, με το σακάκι τους να ανεμίζει, σαν να αναμετριούνται με τα στοιχεία της φύσης. Θα τους δεις πάνω στην μηχανή τους σε μια μεγάλη λεωφόρο που δεν έχουν ιδέα που οδηγεί, με την πίσω θέση τους πάντοτε άδεια. Θα τους δεις κάποιο βράδυ σε ένα μπαρ να στέκονται όρθιοι και να μιλάνε δυνατά με το ουίσκι τους. Θα τους δεις να τραγουδάνε με τα ματιά κλεισμένα και τα χέρια ανοικτά, με πεταγμένες τις φλέβες στον λαιμό τους σαν να σε προκαλούν να τις κόψεις, κάτι βάρια λαϊκά όλο παράπονο και ΑΧ. Θα τους δεις καμουφλαρισμένους, πίσω από εκείνη την αλητόφατσα, με γκρίζους κρόταφους, γεμάτους ρυτίδες έκφρασης από τις αμέτρητες φορές που δαγκωθήκαν, που πολέμησαν για να μην αφήσουν να φανερωθεί το παιδί που έχουν κάλα κρυμμένο μέσα τους. Θα τους δεις να σου γνέφουν ένα τεράστιο ΟΧΙ, στην πιθανή πρόταση σου να γίνουν ένα ακόμη κομμάτι της πλουσίας ανδροσυλλογής σου, γιατί δεν γουστάρουν να είναι κομμάτια σου, θέλουν να είναι τα πάντα σου ή τίποτα, γιατί τα παντελονιά τους δεν τα δανείζουν, ούτε τα πουλάνε, μόνο τα χαρίζουν. Θα τους δεις να σφίγγουν δυνατά την γροθιά τους. και μην τολμήσεις ποτέ να τους την ανοίξεις. Δεν θα σε αφήσουν. Εκεί μέσα κρατάνε γέρα όλες τις άξιες τους, όλα τα λάθη τους , όλα τα πάθη τους όλες τις πληγές τους, όλο τους το είναι, σαν μυστικό αφανέρωτο, σαν κάτι πολύτιμο, ολότελα δικό τους. Μονό αν το αξίζεις θα σου δείξουν την παλάμη τους. Αν το αξίζεις, αν σταθείς τυχερή, ίσως σε αφήσουν, ίσως σου κάνουν την τιμή, να τους δεις να βουρκώνουν. Μην πέσεις στην γνωστή παγίδα, μην ξεγελαστείς από την εικόνα, μαθέ σήμερα, πως και τα αρσενικά κλαίνε… Πάψε λοιπόν να βγάζεις βολικά συμπεράσματα και στην επομένη γυναικοκουβέντα σου ψάξε να βρεις γιατί είσαι μονή σου. Στην επομένη κουβέντα που θα έχεις με τον εαυτό σου, αναρωτήσου αν ΤΟΝ αντέχεις περισσότερο από ένα βράδυ. Αν πραγματικά τον θες, αν στα αλήθεια τον ψάχνεις, είναι κάπου εκεί έξω. Δείξε του τον σεβασμό που του πρέπει, φέρσου του όπως του αξίζει, μην τον αμφισβητήσεις, μην τον θεωρήσεις ποτέ σου δεδομένο, μην του μιλήσεις για υλικά, για άξιες πες του και να είσαι σίγουρη ότι θα σε εκπλήξει ευχάριστα… Με τιμή! Αφήστε το σχόλιό σας Ακολουθήστε μας στο facebook: Δείτε επίσης τα εξής: 6 “μαγικά” τρικ που μπορεί να κάνει ο καθένας Οι Γερμανοί εκμεταλλεύονται και τις γυναίκες τους! Είπε στην γυναίκα του ότι πρέπει να διώξουν το πιτ-μπουλ από το σπίτι. Δείτε όμως τι έκανε ο σκύλος για αυτό… Τα πιο πρόσφατα 10 αξιοθέατα που βρίσκονται κάτω από τη γη 40 εικονογραφίσεις ενός υπερμεγέθους μοντέλου μιας άλλης εποχής Γνωρίζετε ότι το Facebook σας παρακολουθεί ακόμη κι όταν δεν είστε μέσα Γαλάζιος Δούναβης: Tο ωραιότερο βαλς που γράφτηκε ποτέ Το βαρύτερο φορτίο για ένα παιδί είναι η ζωή που δεν έζησαν οι γονείς του Τα κτήρια από τους Ολυμπιακούς του Ρίο μετά από μόλις 6 μήνες Τι λες τώρα; Αξίζει να δείτε 25 λόγοι για να αρέσουμε περισσότερο στους άντρες

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.tilestwra.com/ton-antra-palias-kopis-na-ton-anazitas-mono-boris-na-ton-antexis/  

20161127

Παιδί και τιμωρία: Συμβουλές για τα ατίθασα παιδιά


Πριν θέσετε του κανόνες πειθαρχίας στο παιδί σας και τα όρια σας, θα πρέπει να λάβετε υπ’ όψιν σας και την ηλικία του. Προφανώς δεν φερόμαστε το ίδιο σε ένα μωρό με ένα νήπιο και κάθε παιδί δε θέλει την ίδια τιμωρία.Εσείς, από όταν είναι πολύ μωρά, θα πρέπει να μιλάτε με σταθερή φωνή. Στην ηλικία του ενός χρόνου, αν δείτε ότι τείνουν να κάνουν αταξίες, κρατήστε μια σοβαρή έκφραση και μην αντιδράτε υπερβολικά και με φωνές, γιατί το μόνο που θα καταφέρετε είναι να τα τρομάξετε.
Διαβάστε περισσότερα στο πηγή μου : Mothersblog.gr


Οδηγός σωστής χρήσης Η/Υ



Η χρήση ενός πληκτρολογίου ή ποντικιού μπορεί να συνδεθεί με σοβαρούς τραυματισμούς ή διαταραχές. Όταν χρησιμοποιείτε έναν υπολογιστή, όπως συμβαίνει και με πολλές άλλες δραστηριότητες, ίσως να αισθανθείτε περιστασιακά άβολα στις παλάμες, τους βραχίονες, τους ώμους ή άλλα μέρη του σώματος σας. Εάν, ωστόσο, αισθανθείτε συμπτώματα όπως επίμονη ή επανακάμπτουσα δυσφορία, πόνο, σουβλιές, ενοχλήσεις, φαγούρα, μούδιασμα, αίσθηση καύσου ή ακαμψία, ΜΗΝ ΑΓΝΟΗΣΕΤΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ. ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΑΜΕΣΩΣ ΕΝΑΝ ΙΑΤΡΟ, ακόμα και αν τα συμπτώματα εμφανίζο- νται όταν δεν εργάζεστε στον υπολογιστή σας. Αυτού του είδους τα συμπτώματα μπορούν να συσχετιστούν με επίπονους και μερικές φορές με μόνιμες επιπτώσεις, τραυματισμούς ή ανωμα- λίες των νεύρων, των μυών, των τενόντων ή άλλων μερών του σώματος. Αυτές οι μυοσκελετικές ανωμαλίες (MSD)* περιλαμ-βάνουν το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα, την τενοντίτιδα, την τενοντοελυτρίτιδα και άλλες ασθένειες.

20161123

Έρευνα για σπάνιο έργο του Ιωάννη Θεολογίτη


Η Ακαδημία Γραμμάτων & Τεχνών Καστοριάς «Θωμάς Μανδακάσης», στα πλαίσια της έρευνας, καταγραφής και διάσωσης της τοπικής ιστορίας της Καστοριάς, θεωρεί μείζονος σημασίας να αναδείξει τα επιστημονικά και φιλοσοφικά έργα των καστοριανών λογίων τη περίοδο του νεοελληνικού διαφωτισμού. Ειδικότερα δε, αναζητεί το σπάνιο και δυσεύρετο έργο του καστοριανού λογιστή Ιωάννη Θεολογίτη με τίτλο «Μέθοδος σύντομος δια να ευρίσκη καθ’ένας με ευκολίαν τα όσα χέρια μαριάσια και πετάκια πόσα φλορίντζια κάμνουν», το οποίο εκδόθηκε στη Βενετία το 1766.
Επειδή οι ερευνητές της Ακαδημίας δεν κατάφεραν να εντοπίσουν αυτό το σημαντικό έργο σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή, η Ακαδημία προσφέρει το ποσό των 150 € ως αμοιβή με συνοδεία τιμητικής διάκρισης για όποιον καταφέρει να το εντοπίσει και να μας το παραδώσει σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή, όπως αναφέρει ανακοίνωση της Ακαδημίας.

20161114

΄Ενα αντίο για τον φίλο πού έφυγε



Έφυγες για το μεγάλο ταξίδι παίρνοντας μαζί σου και όλες τις αξίες που μ αυτές πορεύτηκες στην ζωή σου. Κέρδισες πολλές μάχες,  πολλούς πολέμους υπερασπιζόμενος τους αδύνατους και τους αδικημένους. Πάντα έβλεπες μπροστά από την εποχή σου.  Η τελευταία μάχη δυστυχώς χάθηκε. Για όλους μας θα παραμείνεις ο άξιος πολεμιστής, ο μοναχικός καβαλάρης   ο νικητής, ο ασυμβίβαστος ,ο αληθινός και ο Αθάνατος. Σήμερα ένα κερί και τα λόγια του παπά διαβασμένα στην Αγία τράπεζα υπέρ αναπαύσεως της ψυχής σου να σε συντροφεύουν στην αιωνιότητα.  Καλό σου ταξίδι  φίλε μου Χαρίλαε.   

20161112

Λές ;


20161029

ΤΟ δελφικό παράγγελμα «γνώθι σ αυτόν» είναι το ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ



ΤΟ δελφικό παράγγελμα «γνώθι σ αυτόν»είναι το ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ:
«Ου δύναμαι πω κατά το Δελφικον γράμμα γνωναι εμαυτον γελοιον δη μοι φαίνεται τούτο ετι αγνοούντα τα αλλότρια σκοπειν» Μετάφραση.-«Δεν είμαι δηλαδή ακόμη ικανός, σύμφωνα με την Δελφική επιταγή, να γνωρίζω τον εαυτό μου, και μου φαίνεται ανόητο, ενώ αγνοώ ακόμη αυτό, να ασχολούμαι με άλλες υποθέσεις»
ΠΛΑΤΩΝ ΦΑΙΔΡΟΣ 229,230.
Τι εννοούμε όμως λέγοντας ΓΝΏΘΙ Σ’ΑΥΤΟΝ;
Τι να γνωρίσω και πως να γνωρίσω τον εαυτό μου;
Η απάντηση είναι ,η ΤΕΧΝΗ της ΠΡΟΣΛΗΨΗΣ «ΘΕΙΑΣ ΓΝΩΣΗΣ» ΑΠΟ ΤΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΤΟΥ ΔΕΞΙΟΥ ΛΟΒΟΥ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΜΑΣ στο αριστερό, το οποίο αριστερό το αντιλαμβανόμαστε, το καταλαβαίνουμε.
Ο δεξιός λοβός του εγκεφάλου μας,δεν ξέρουμε τι έχει και αυτό θέλουμε να μάθουμε. Το μάθανε μόνο οι μύστες των ελευσίνιων μυστηρίων. Αυτό θα πει το ΓΝΩΘΙ Σ’ΑΥΤΟΝ, να μάθεις δηλ. τι περιχέει και το δεξιό μέρος του εγκεφάλου για να είμαστε κάτοχοι του100% και όχι μόνο του 10% του μυαλού μας.
Έμαθα και εγώ νομίζω τον τρόπο να μάθω τον εαυτό μου, αλλά δεν είμαι ακόμη έτοιμος . Το παραδέχομαι, έχω κάποιο φόβο. Μπορεί να αλλάξουν τα πάντα για μένα. Ανω ο Σωκράτης που πέτυχε το ΓΝΩΘΙ Σ’ΑΥΤΟΝ.
Δεν είναι νομίζω ότι το πέτυχε ρωτώντας κάθε έναν από το επάγγελμα του και στο τέλος είπε, ένα ξέρω ότι δεν ξέρω τίποτα .Έχει λύσει με αυτόν τον τρόπο ο Σωκράτης το γνώθι σ αυτόν; Όχι βέβαια .
Άρα άλλα εννοεί ο τιτάνας του πνεύματος Σωκράτης. Άσχετα αν οι φιλόλογοι μας έδωσαν αυτήν την λύση .
Η αυτογνωσία είναι, όχι ο χαρακτήρας κλπ. αλλά τι περιέχουν αυτά τα υπόλοιπα 90% του μυαλού μας που μας έδωσε ο Δημιουργός μας, αλλά χρησιμοποιούμε μόνο το 10%.