20170901

Γιατί η Ελισάβετ δεν έχει επισκεφθεί ποτέ την Ελλάδα;

Ένα ερώτημα πλανάται πάνω από τη Μεγάλη Βρετανία. Γιατί η βασίλισσα Ελισάβετ, που έχει ταξιδέψει στη μακρά βασιλική της θητεία σε 196 χώρες, δεν έχει επισκεφθεί ποτέ την Ελλάδα, πατρίδα του συζύγου της Φίλιππου;
Για να δώσει απαντήσεις, κλήθηκε από την εφημερίδα «Daily Mirror» ο ιστορικός, ειδικευμένος στη βασιλεία, Χιούγκο Βίκερς, ο οποίος πιστεύει ότι ο «σνομπισμός» της Ελισάβετ προς την Ελλάδα έχει να κάνει με την κακή μοίρα και κατάληξη του βασιλικού θεσμού στη χώρα, που επηρέασε και τον Φίλιππο.
«Το 1922, όταν ο πρίγκιπας Φίλιππος ήταν μωρό, η οικογένειά του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Η οικογένεια εξορίστηκε και κατέφυγε στη Γαλλία, όπου άλλαξαν το επώνυμό τους σε Μαουντμπάτεν», λέει ο ιστορικός.
Σύμφωνα με τον Βίκερς, ο Φίλιππος δεν συμπαθεί την Ελλάδα γιατί «οδήγησαν σε δίκη τον πατέρα του, πρίγκιπα Ανδρέα, και παραλίγο να οδηγηθεί στο εκτελεστικό απόσπασμα για τις ευθύνες του στη Μικρασιατική Καταστροφή». Ο Φίλιππος είχε επισκεφθεί την Ελλάδα το 1950, μετά από πρόσκληση του βασιλιά Παύλου, αλλά αυτό ήταν προτού η Ελισάβετ γίνει βασίλισσα.πηγη:www.sansimera.gr

20170823

Το ξεκαθάρισμα με το παρελθόν εγγυάται λαμπρό μέλλον

Μαρύσα Παππα
Τώρα κατάλαβα γιατί είχε τόσα απωθημένα στο παρόν και δεν μπορούσε να ζήσει παρέα με την χαρά και την ευτυχία. Οι εκκρεμότητες του παρελθόντος και τα τραύματά ήταν ο κυριότερος λόγος που δεν μπορούσε να απεγκλωβιστεί και να ζήσει το παρόν φυσιολογικά και ομαλά. Υπήρξε το ολοκληρωμένο παρελθόν και το παρελθόν με ανοιχτούς λογαριασμούς, στοιχειωμένα φαντάσματα, εμπειρίες που δεν είχαν επεξεργαστεί και ολοκληρωθεί με αποτέλεσμα η ψυχή να γεμίζει συνεχώς με εμμονικά ίχνη.

Το κακό σε αυτήν την ιστορία είναι ότι αν υπήρχε ολοκληρωμένο παρελθόν, βατό και συμβατό όσο γίνεται με το παρόν, η συνείδηση θα το είχε αποβάλει, ούτε καν θα το θυμόταν. Αλλά είχε γεμίσει ένα σωρό απωθημένα.

Δεν είναι εύκολο να κάνουμε ένα ξεσκαρτάρισμα των υποχρεώσεων μας και να ξορκίσουμε ότι μας βαραίνει στην ψυχή και κατ΄ επέκταση βαραίνει και το σώμα. Πρέπει να εκδιωχθούν άμεσα τα θηρία που είτε μας δημιουργούν ενοχές, είτε μας ωθούν στο να δημιουργήσουμε εμείς ενοχές στους άλλους. Πρέπει να καθαρίσουμε το παρελθόν για να καταφέρουμε να είμαστε διαθέσιμοι και ανοιχτοί στο καινούργιο.

Κάποιες φορές ανεξέλεγκτα το μυαλό μας προσδοκά και επιθυμεί να ζήσει σκηνές του παρελθόντος ή να ξαναβιώσει στιγμές με ανθρώπους που στοιχειώνουν ζωές και μυαλά. Συνήθως αυτό γίνεται για να ολοκληρωθεί η εμπειρία και να φύγει και το τελευταίο ίχνος ενθουσιασμού.
Κάποιοι θυσιάζουν την ζωή τους ζώντας στο παρελθόν, μπερδεύοντας το με το παρόν και αυτό είναι άκρως καταστροφικό. Ο κόσμος του μυαλού είναι πολύ περίεργος, πολλές φορές μάλιστα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως μη εξηγήσιμος. Η φαντασίωση με την πραγματικότητα πολλές φορές συγχέονται. Άλλο οι εμμονές που δημιουργούν ολοκληρωτική καταστροφή και άλλο η δημιουργική χρήση της φαντασίας, έχει μεγάλη διαφορά και χάσμα. Πρέπει να καθαρίσουμε την ψυχή μας από τους παρελθοντικούς χρόνους και τους ανθρώπους, για να δώσουμε χώρο να μας κατακτήσει το παρόν και να καταφέρουμε να οραματιστούμε το μέλλον. Ας ζήσουμε το τώρα, όπως και αν είναι, ας απαγκιστρωθούμε από το παρελθόν μας και ας επικεντρωθούμε στο μέλλον μας. Τότε ίσως καταφέρουμε να ζήσουμε την πληρότητα.πηγή μου : http://enfo.gr/ar7477

20170725

Αφιερωμένο σ όσες νόμισαν πως έφυγαν

«Να Μάθεις Να Φεύγεις» Του Λουντέμη: Ένας Σπουδαίος Οδηγός Ζωής!! Να Μάθεις Να Φεύγεις

Από την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών.
Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν.
Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας.
Να φεύγεις !
Αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές, μακρόσυρτους αποχαιρετισμούς.
Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο.
Να τρέχεις μακριά από δήθεν καταφύγια κι ας έχει έξω και χαλάζι.
Να μάθεις να κοιτάς βαθιά στα μάτια όταν λες αντίο κι όχι κάτω ή το άπειρο.
Να εννοείς τις λέξεις σου, μην τις εξευτελίζεις, σε παρακαλώ.
Να μάθεις να κοιτάς την κλεψύδρα, να βλέπεις πως ο χρόνος σου τελείωσε.
Όχι αγκαλιές, γράμματα, αφιερώσεις, κάποτε θα ξανασυναντηθούμε αγάπη μου (όλα τα βράδια και τα τραγούδια δεν θα είναι ποτέ δικά σας).
Αποδέξου το.


Να αποχωρίζεσαι τραγούδια που αγάπησες, μέρη που περπάτησες.
Δεν έχεις τόση περιορισμένη φαντασία όσο νομίζεις.
Μπορείς να φτιάξεις ιστορίες ολοκαίνουριες, με ουρανό κι αλάτι.
Να θυμίζουν λίγο φθινόπωρο, πολύ καλοκαίρι κι εκείνη την απέραντη Άνοιξη.

Να φεύγεις από εκεί που δε σου δίνουν αυτά που χρειάζεσαι.
Από το δυσανάλογο, το μέτριο και το λίγο.

Να απαιτείς αυτό που δίνεις να το παίρνεις πίσω -δεν τους το χρωστάς.
Να μάθεις να σέβεσαι την αγάπη σου, το χρόνο σου και την καρδιά σου.
Μην πιστεύεις αυτά που λένε -η αγάπη δεν είναι ανεξάντλητη, τελειώνει.
Η καρδιά χαλάει, θα τη χτυπάς μια μέρα και δεν θα δουλεύει.
Να καταλάβεις πως οι δεύτερες ευκαιρίες είναι για τους δειλούς
-οι τρίτες για τους γελοίους.
Μην τρέμεις την αντιστοιχία λέξεων-εννοιών, να ονομάζεις σχέση τη σχέση, την κοροϊδία κοροϊδία.
Να μαλώνεις τον εαυτό σου καμιά φορά που κάθεται και κλαψουρίζει
-σαν μωρό κι εσύ κάθεσαι και του δίνεις γλειφιτζούρι μη και σου στεναχωρηθεί το βυζανιάρικο.
Να μάθεις να ψάχνεις για αγάπες που θυμίζουν Καζαμπλάνκα
– όχι συμβάσεις ορισμένου χρόνου
Και να μάθεις να φεύγεις από εκεί που ποτέ πραγματικά δεν υπήρξες.
Να φεύγεις κι ας μοιάζει να σου ξεριζώνουν το παιδί από τη μήτρα.
Να φεύγεις από όσα νόμισες γι’ αληθινά, μήπως φτάσεις κάποτε σ’ αυτά.  πηγη:
http://eu-thermaikos.blogspot.gr/2017/01/blog-post.html

Μενέλαος Λουντέμης 1906 – 1977

20170709

Σε 30 χρόνια, το σεξ δεν θα είναι... προαπαιτούμενο για τη γέννηση παιδιών

Ο διευθυντής του Κέντρου Νομικής και Βιοεπιστημών της Νομικής Σχολής του Στάνφορντ προβλέπει ότι τα ζευγάρια θα επιλέγουν την καλλιέργεια των εμβρύων, η οποία θα είναι μία φθηνότερη διαδικασία από την... παραδοσιακή παραγωγή απογόνων.Ανατροπή στην εξελικτική και αναπαραγωγική διαδικασία φέρνει η δήλωση διακεκριμένου Αμερικανού καθηγητή που ισχυρίζεται ότι, σε 30 χρόνια από σήμερα, το σεξ θα είναι περιττό για την απόκτηση απογόνων.
Η βαρύγδουπη δήλωση του διευθυντή του Κέντρου Νομικής και Βιοεπιστημών της Νομικής Σχολής του Στάνφορντ ότι το σεξ θα είναι μία περιττή διαδικασία για την διαιώνιση του ανθρώπινου είδους εγείρει ερωτήματα για την ηθική της διάσταση. Για να εξηγήσει το συλλογισμό του, ο καθηγητής Χανκ Γκρίλι σε ομιλία του στο "Aspen Ideas Festival", υποστήριξε ότι η απόκτηση τέκνων θα γίνεται μεθοδικά και επιλεκτικά στο εργαστήριο. Με λίγα λόγια, η επιλογή των εμβρύων που θα καλλιεργούνται σε ένα εργαστηριακό περιβάλλον δεν θα είναι η συνηθισμένη, πάνω απ΄όλα όμως θα είναι φθηνή.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Γκρίλι, τα έμβρυα θα καλλιεργούνται από το γενετικό υλικό και των δύο γονέων, τα οποία στη συνέχεια θα εξετάζονται από τους ειδικούς και τους δυνητικούς γονείς. Στη συνέχεια θα ελέγχονται για ασθένειες με τους ερευνητές να εντοπίζουν γονιδιακές μεταλλάξεις που πυροδοτούν την εμφάνιση χρόνιων και ανίατων νόσων. Με τον τρόπο αυτό οι δυνητικοί γονείς θα μπορούν να επιλέγουν εξωτερικά χαρακτηριστικά,όπως το χρώμα των μαλλιών και των ματιών ενώ τα γονίδια που σχετίζονται με τον δείκτη ευφυίας θα μπορούν να συνδυαστούν. Η μέθοδος επεξεργασίας των γονιδίων θα γίνεται με την βοήθεια της εφαρμογής "CRISPR", (τεχνική επεξεργασία γονιδίων),η οποία χρησιμοποιείται σε όλο τον κόσμο για ιατρικούς σκοπούς.
Η μέθοδος αυτή που παραπέμπει στην ευγονική εγείρει ηθικά διλήμματα, όπως υποστηρίζουν οι επικριτές της τεχνικής αυτής, με τον Αμερικανό καθηγητή να επισημαίνει ότι δεν πρόκειται για σχεδιασμένα ή σούπερ μωρά αλλά για επιλογή των εμβρύων.
«Πιστεύω ότι το σοβαρότερο πρόβλημα θα είναι τα διαζύγια που προκύψουν ότι ο άνδρας επιλέγει το έμβρυο νούμερο 15 και η γυναίκα- σύντροφός του το έμβρυο με το νούμερο 64», επισημαίνει ο Γκρίλι. Σχετικά με το κόστος της διαδικασίας, ο Αμερικανός καθηγητής δίνει και πάλι τη λύση.Η διαδικασία θα είναι δωρεάν για όλους αν και τα οικονομικά εύρωστα κράτη όπως η Κίνα και οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να προηγούνται.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η διαδικασία επιλογής εμβρύων είναι φθηνότερη από την παραγωγή μωρών με τον γνωστό, παραδοσιακό τρόπο, εάν υπολογίσει κανείς το κόστος που επωμίζεται το ζευγάρι μετά τη γέννηση του παιδιού. Κατά συνέπεια για τον Αμερικανό καθηγητή, δεν εγείρονται διλήμματα ηθικής αλλά ούτε και από οικονομικής πλευράς. πηγή μου :http://ntokoumenta.gr

20170622

Ό,τι σε κάνει να ντρέπεσαι, έκφρασέ το

Ό,τι σε κάνει να ντρέπεσαι, το κρύβεις μέσα σου, στο ασυνείδητο. Αυτό κινείται βαθύτερα μέσα στο είναι σου, κυκλοφορεί μέσα στο αίμα σου και σε κουμαντάρει από τα παρασκήνια....
Αν θέλεις να καταπιέζεις, καταπίεσε  κάτι όμορφο. Ποτέ μην καταπιέζεις  κάτι  για το οποίο  ντρέπεσαι,  επειδή οτιδήποτε καταπιέζεις, πηγαίνει   βαθύτερα   και οτιδήποτε εκφράζεις,  θα εξατμίζεται  στον ουρανό. ΄Ετσι, ό,τι σε κάνει  να ντρέπεσαι,  έκφρασέ το, ώστε να τελειώνεις  μαζί του.
Ό,τι είναι  όμορφο, κράτα το σαν θησαυρό  μέσα σου, ώστε να συνεχίζει  να επηρεάζει τη ζωή σου.
Εμείς όμως κάνουμε ακριβώς το  αντίθετο. Ό,τι είναι όμορφο, το εκφράζουμε. Για την ακρίβεια, το εκφράζουμε  υπερβολικά, εκφράζουμε  περισσότερο  απ' όσο βρίσκεται εκεί. Λες  συνέχεια "αγαπώ, αγαπώ, αγαπώ" και μπορεί να μην το εννοείς και τόσο πολύ. Συνέχεια καταπιέζεις το θυμό, το μίσος, τη ζήλια,την κτητικότητα και σιγά σιγά  βρίσκεις πως έχεις γίνει όλα όσα έχεις καταπιέσει.
Και τότε εμφανίζεται βαθιά  ενοχή.


Δεν χρειάζεται να ντρέπεσαι για  τίποτα. Τα πάντα είναι  τέλεια έτσι όπως είναι. Δεν μπορεί να υπάρξει πιο τέλειος κόσμος  από αυτόν. Αυτή  εδώ η στιγμή είναι το  αποκορύφωμα ολόκληρης  της ύπαρξης. Τίποτα  δεν μπορεί να είναι πιο τέλειο, γι' αυτό απλώς  χαλάρωσε και απόλαυσέ το.
Άνοιξε τις πόρτες σου στον ήλιο και στον αέρα και στον ουρανό. Τότε, θα σε  διαπερνά πάντοτε ένας καινούριος, φρέσκος αέρας, καινούριες ακτίνες του ήλιου  θα σε διαπερνούν  πάντοτε.
Επίτρεψε στην κυκλοφορία της ύπαρξης να σε διαπεράσει. Ποτέ μην εισαι  αδιέξοδος δρόμος, διαφορετικά, μόνο θάνατος  και σκόνη μαζεύονται. Απλώς παράτα κάθε  αντίληψη  ντροπής και  ποτέ μην κρίνεις   τίποτα............ πηγή μου:
Περισσότερα: http://www.schizas.com

Μυστήριο με Λιαντίνη: Τι ήξερε ο καθηγητής και τι μυστήριο εντόπισε στον Ταΰγετο πριν πεθάνει

Τι μυστήριο εντόπισε ο Λιαντίνης στον Ταΰγετο;

Φυσικά, ο Λιαντίνης δεν είναι νεκρός, αλλά όντως άφησε πίσω το σώμα του σε μια σπηλιά στον Ταύγετο…

Τώρα είναι αλλού και η μελέτη του Λιαντίνη, βάσει της ειδικής οικολογικής του έρευνας (και ας μην ξεχνάμε τη σχέση του ιστορικού ονόματός του με την ιερή λέξη Λιάντη), για την Υποχθόνια, τον Κόσμο των Αθανάτων, και για τον ψυχικό νεραϊδιακό κόσμο.
Είναι ένα φαεινό παράδειγμα των σχέσεων της ψυχοστατικής συγκεκριμένων γεωγραφικών σημείων και των μυστηρίων τα οποία συμβαίνουν δια της μεταλλάξεως της ανθρώπινης υπόστασης στα σημεία αυτά, (και πολλά θα βρει κανείς αν διαβάσει προσεκτικά τα βιβλία του Λιαντίνη).
Βρίσκεται εις το χείλος του θανάτου, βρίσκεται στο μέσο ενός άξονα εκεί (μετά από την μελέτη που αυτός είχε κάνει), είναι ένας άξονας των δύο κόσμων, που υπάρχει στον Ταΰγετο. (το μέρος στο οποίο είχε πάει είναι το ιερό όρος της Ταϋγέτης, που είναι μία από τις 7 κόρες του Άτλαντα).
Πρέπει να καταλάβουμε ότι όλα τα τοπωνύμια της επιφάνειας αναφέρονται στον άλλο κόσμο, όταν π.χ. λέμε «οι Δελφοί», οι αληθινοί Δελφοί δεν είναι εδώ, είναι αλλού, αυτοί που ξέρουμε είναι ένα είδωλό τους, ή πχ η Αθήνα, ή η κάμινος όπως τη λέγανε στην αρχαιότητα, δεν είναι αυτή η αληθινή Αθήνα, εκείνη βρίσκεται εντός του άλλου κόσμου και αξονικό σημείο επαφής των δύο πόλεων είναι ο βράχος της Ακρο – Πόλεως.
Ο Λιαντίνης εντόπισε κάποιον άξονα ανάμεσα στους δύο κόσμους, (η περίπτωση Λιαντίνη είναι μια υπόθεση που όποιος την ψάξει βαθιά θα βρεθεί προ μεγάλων εκπλήξεων).
Το ιερό όρος Τάλετον (το όρος Ταϋγέτη), βρίσκεται σε μία ρυμοτομία και διαρρύθμιση που για να τη μετρήσει κάποιος, ορθο-γραφικά, αριθμο-σοφικά, μαθη-ματικά, χαρτο-γραφικά, πρέπει να πάει στον ιερό του Αμύκλέου Απόλλωνος, στις Αμύκλες, και να οριοθετηθεί σε σχέση με την πυραμίδα του Ταύγετου.
Ακριβώς στις 4.04 το πρωί, κάθε μέρα, αντανακλούνται οι πέντε πυραμίδες, της Αιγύπτου στο δέλτα του Ταϋγέτου, στο ναό Μίθρα του άρματος του ήλιου, που βρίσκεται στην κορυφή του Ταϋγέτου και σήμερα λέγεται Άη Λιας, είναι ένα εκπληκτικό φαινόμενο το οποίο μπορεί να το δει ο καθένας αν βρεθεί εκεί εκείνη την ώρα, μόνο που δεν πάει κανένας εκεί (το φαινόμενο μας θυμίζει ίσως τους λεγόμενους «Δροσουλίτες»).
Σε αυτό το σημείο εμφανίζεται μια αλλοχρονική θέση των δύο αξόνων του Νοήμονος Συμπαντικού Οργανισμού (για τον οποίο θα μιλήσουμε εκτενώς σε άλλο άρθρο).
Εμείς εδώ στη Γη νοούμεθα ως μικροοργανισμοί σε νοήμονα και ζώσα υλική κατάσταση, αλλά με πνευματική υπόσταση που αντικατοπτρίζει το μεγαοργανισμό που κυβερνά το Σύμπαν και αυτή η σχέση καθρεπτίζεται στα πιο ιδιόμορφα από τα μέρη που μας περιβάλλουν.
Τις περισσότερες φορές αυτό ισχύει κυρίως ως προς ένα μέρος το οποίο είναι ορεινό, σχεδόν ποτέ δεν είναι πεδινό, κι όλο το επίκεντρο των μελετών αυτών, βρίσκεται σε σημείο ορεινά, στα οποία, προστρέχουν ειδικοί για να κάνουν τις μελέτες τους, ιδιωτικώς, αλλά στα ίδια ορεινά μέρη έχουμε και τους αρχαίους ναούς ή τα σημερινά μοναστήρια αλλά και τις βάσεις και τα ραντάρ, γιατί εκεί εκπέμπεται μια δύναμη από το Νοήμονα Συμπαντικό Οργανισμό, το πράνα (ή το πάρνα) και στα ορεινά είναι το αξονικό επίπεδο καθόδου του, μπορεί να εντοπιστεί η ροή του.
Είναι πολύ βαρύ αυτό το θέμα, εκεί μπορεί να προκληθεί η καταλυτική ρήξη της κατάρας της ανθρώπινης Ειμαρμένης και φυλακής της ζωής, βασικά είναι ένας αποδέκτης του ανθρώπινου πόνου και της ιδιοτέλειας της εδώ καταστάσεως, που τη μετασχηματίζει σε μια ψυχική κατάσταση ενός είδους «αγιοσύνης» για όποιον συνδεθεί με τη ροή της, για αυτό και πηγαίνουν τα τάγματα να απομονωθούν σε τέτοια μέρη, για αυτό και σφραγίζουν ιερατικά ή στρατιωτικά την πρόσβαση σε αυτά.
Σε αυτό το θέμα ο Λιαντίνης, είχε ανακαλύψει πάρα πολλά και ήξερε ότι σε συγκεκριμένα περάσματα μπορούσε να δραπετεύσει από τον κόσμο του θανάτου προς τον Κόσμο των Αθανάτων. Έχω κάνει μια επίσκεψη στο μέρος από το οποίο νομίζω πως είχε «φύγει» ο Λιαντίνης, είναι ένα ειδικό σπήλαιο, από το οποίο μπορεί να μελετήσει κανείς το ζήτημα των οπτασιακών πυραμίδων.
Ναι, αντικατοπτρίζονται τέσσερις ή πέντε πυραμίδες στις 4.04 μετά τα μεσάνυκτα, από την Αίγυπτο στο ιερόν Τάλετον.
Το «αλώνι» το οποίο αναφέρει ο Λιαντίνης στο βιβλίο του Γκέμμα, υπάρχει εκεί, στο οποίο αν κοιμηθεί κάποιος ένα βράδυ μόνος του, θα δει την «Επιούσια», δηλαδή στην αιθερική ουσία του λεγομένου «Κάρμα» καθώς περνά από το ιερό γεωγραφικό αυτό σημείο, θα δει την εικόνα του μηχανισμού που ρυθμίζει της ψυχοστασία των ανθρώπων του κόσμους μας.
Σε αυτό το σημείο γίνεται η αποϋλοποίηση, στο «Αλώνι», (όπως και σε άλλα τέτοια μέρη) εκεί που εμφανίζονται οι Νεράιδες.
Η αποϋλοποίηση όμως γίνεται με την «Παρουσία», την κατάσταση κατά την οποία είμαστε συνειδητά ενεργοποιημένοι και συνδεδεμένοι με το μέρος, κι αυτό το πετυχαίνουμε ακολουθώντας συγκεκριμένες διαδρομές και έπειτα με την πολύωρη παραμονή εκεί και ακολουθεί η αρχή της διαδικασίας της μετουσίωσης.
Αλλά με την έναρξη αυτής της διαδικασίας, κάποιος πρέπει να εισέλθει εντός των στοών για να μπορέσει να προχωρήσει σε άλλο χρόνο και χώρο.
Τα φαινόμενα αυτά συμβαίνουν και στον Άθω (στο όρος του Άθω, σε ειδικά σημεία που γίνονται σημεία και τέρατα, σημεία στα οποία εξαφανίζονται καλόγεροι, εκεί εμφανίζονται οι θρυλικοί «Εννέα Αόρατοι» κτλ, στον Όλυμπο και στους Δελφούς υπάρχουν σημεία αποϋλοποίησης και αλλοχρονικής καταστάσεως, όπως και αλλού! Πηγή: fimes

20170602

τώρα μιλάω απ το "χρυσό" κλουβί

Πάουλο Κοέλο:Το πουλί και το κλουβί

Μια φορά και έναν καιρό, ήταν ένα πουλί. Στολισμένο με δυο τέλειες φτερούγες και λαμπερό, χρωματιστό και υπέροχο φτέρωμα. Ήταν δηλαδή ένα ζώο φτιαγμένο για να πετάει ελεύθερο και να αιωρείται στον ουρανό, δίνοντας χαρά σε όποιον το παρατηρούσε.
Μια μέρα, μια γυναίκα είδε το πουλί και το ερωτεύτηκε. Έμεινε να κοιτάζει το πέταγμα του με το στόμα ανοιχτό από τη σαστιμάρα, με την καρδιά της να γοργοχτυπάει και τα μάτια της να λάμπουν από συγκίνηση.
Την κάλεσε να πετάξει μαζί του και ταξίδεψαν μαζί στον ουρανό μέσα σε απόλυτη αρμονία. Η γυναίκα θαύμαζε, υμνούσε και λάτρευε το πουλί. Αλλά τότε σκέφτηκε:

Μπορεί να θέλει να γνωρίσει μακρινά βουνά!Και η γυναίκα αισθάνθηκε φόβο. Φόβο μην το ξανανιώσει πια αυτό με άλλο πουλί. Και αισθάνθηκε φθόνο, φθόνο για την ικανότητα του πουλιού να πετάει. Και αισθάνθηκε μοναξιά.
Και σκέφτηκε: Θα στήσω παγίδα. Την επόμενη φορά που θα εμφανιστεί το πουλί, δε θα ξαναφύγει. Το πουλί που ήταν και αυτό ερωτευμένο, επέστρεψε την επόμενη μέρα, έπεσε στην παγίδα και κλείστηκε στο κλουβί.

Κάθε μέρα η γυναίκα κοιτούσε το πουλί. Ήταν το αντικείμενο του πάθους της και το έδειχνε στις φίλες της, που σχολίαζαν: «Μα εσύ τα έχεις όλα».
Όμως άρχισε να γίνεται μια παράξενη μεταμόρφωση: αφού είχε το δικό της πουλί και δε χρειαζόταν πια να το κατακτήσει, έχανε το ενδιαφέρον της.
Το πουλί, χωρίς να μπορεί να πετάξει και να εκφράζει το νόημα της ζωής του, πήρε να μαραζώνει, να χάνει την λάμψη του, να ασχημαίνει-και η γυναίκα δε του έδινε πλέον την προσοχή της, μόνο το τάιζε και φρόντιζε το κλουβί του.

Μια ωραία μέρα, το πουλί πέθανε. Η γυναίκα λυπήθηκε πολύ και το σκεφτόταν συνέχεια. Αλλά δε θυμόταν το κλουβί, θυμόταν μόνο τη μέρα που το είδε πρώτη φορά, να πετάει ευχαριστημένο μέσα στα σύννεφα.
Αν παρατηρούσε τον εαυτό της, θα ανακάλυπτε ότι αυτό που τη συγκινούσε τόσο πολύ στο πουλί ήταν η ελευθερία του, η ενέργεια που εξέπεμπαν οι φτερούγες του, όχι το ίδιο του το σώμα.
Χωρίς το πουλί και η δική της ζωή έχασε το νόημά της και ο θάνατος ήρθε να χτυπήσει την πόρτα της.

«Γιατί ήρθες;» ρώτησε το θάνατο. «ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΞΑΝΑΠΕΤΑΞΕΙΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΣΤΑ ΟΥΡΑΝΙΑ», αποκρίθηκε ο θάνατος.
«ΑΝ ΤΟ ΕΙΧΕΣ ΑΦΗΣΕΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ, ΘΑ ΤΟ ΑΓΑΠΟΥΣΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΘΑΥΜΑΖΕΣ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ.
ΤΩΡΑ ΟΜΩΣ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ ΕΜΕΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΔΕΙΣ.»

20170509

Λίγο από τη γεύση του παντοτινού

Πιάσαμε τους αγαπημένους μας από το χέρι και ταξιδέψαμε μακριά.
Αφήσαμε πίσω μας συντρίμμια ενός κόσμου γερασμένου, καταδικασμένου στη φθορά.
Πήραμε μοναδικά μας υπάρχοντα τη λαχτάρα και την αγάπη και φύγαμε πέρα μακριά.
Λίγοι οι πρόθυμοι, πολλοί αυτοί που μείναν πίσω αγκυροβολημένοι στα πάθη τους.
Δε γυρίσαμε στιγμή να κοιτάξουμε το χάος που αφήναμε. Σαν θα περνούσαν μερικά μέτρα τα δάκρυα θα στέγνωναν αμέσως.

Αργά ή γρήγορα θα καταλαβαίναμε πως κάποιοι δεσμοί κρατιόντουσαν μονάχα από συνήθεια κι ακόμα περισσότεροι από φόβο και αδυναμία.
Όσοι είναι για σένα περπατάνε πάντα μαζί σου μπροστά. Οι άλλοι απλά χάσκουν πάνω από το κενό τους.
Όλα θα μείνουν πίσω, σπίτια, αυτοκίνητα, διπλώματα, λεφτά.

Μαζί μας θα έχουμε μονάχα αισθήματα, όνειρα και όμορφες αναμνήσεις.
Γιατί ό,τι άξιζε από αυτόν τον απατηλό κόσμο, ήταν οι στιγμές που μας έδωσαν λίγο από τη γεύση του παντοτινού.

Από αυτό το παντοτινό γεννηθήκαμε και σε αυτό το παντοτινό είναι γραφτό να πάμε...  πηγή μου: http://enfo.gr/ar7146 Ανδρομέδα (Χριστίνα Πεταλωτή)

20170427

Ο καλός σε δικαιολογίες δεν είναι καλός σε τίποτε άλλο

αρθρο του Ρενου Χαραλαμπιδη

Σε μια εποχή που ο Ελληνας έχει κάνει τη σύγχυση στυλ και διαστρεβλώνει ό,τι δεν καταλαβαίνει, παγιώθηκαν συγκεκριμένοι τρόποι στη λογική της καθημερινότητας που εξασφαλίζουν τη σταθερότητα κάθε είδους φαύλου κύκλου.

Ας ξεκινήσουμε από την πάγια θέση του Νεοέλληνα «για όλα φταίνε οι άλλοι». Οι Ελληνες έχουν ένα πολύ νέο κράτος με πολλούς εμφύλιους πολέμους. Δύο στη διάρκεια της Επανάστασης του ’21,τον Εμφύλιο στην Κατοχή το 1943, τα Δεκεμβριανά του 1944 και την τραγική «τελική αναμέτρηση» 1946-49. Είναι βαθιά απογοητευτικό ότι στη συνείδηση του μέσου πολίτη όλα έχουν αποδοθεί στην κακοβουλία των ξένων. 
«Μας βάλανε να σκοτωθούμε μεταξύ μας», είναι η πιο συνηθισμένη ερμηνεία των ελληνικών εμφυλίων. Λες και η διχόνοια μπορεί να φυτρώσει αν δεν βρει γόνιμο έδαφος. Αν θες να καταστρέψεις έναν λαό, κάνε τον να πιστέψει ότι για όλα φταίνε οι άλλοι. Μου θυμίζει το μωρό που χτυπάει στο τραπέζι και ο γονιός για να το κάνει να σταματήσει να κλαίει μαλώνει το τραπέζι. Αν δεν είναι ποτέ δικό μας το λάθος, τότε δεν μπορούμε να αναλάβουμε την ευθύνη. Και αν δεν μπορούμε να αναλάβουμε την ευθύνη, τότε θα είμαστε πάντα θύματα.Ο επόμενος πιο δημοφιλής τρόπος πνευματικής ακινησίας είναι οι απλουστεύσεις. Η απλότητα θέλει πολύ κόπο. Η απλοϊκότητα θέλει πολύ θράσος. Και το θράσος θέλει γενικεύσεις. Ακούγεται συχνά στην εποχή μας: «Σιγά, μωρέ. Πόσο χειρότερα δηλαδή;». Μα τα ρεκόρ είναι για να καταρρίπτονται. Ειδικά τα αρνητικά. «Γιατί δηλαδή; Οι προηγούμενοι ήταν καλύτεροι;». Μα οι επόμενοι γίνονται πολύ γρήγορα οι προηγούμενοι.«Ολοι οι πολιτικοί ήταν, είναι και θα είναι προδότες». Ολοι; Ισως να μην είναι ξεκάθαρο, αλλά ο Κολοκοτρώνης εκτός από στρατιωτικός ήταν και πολιτικός. Αρχηγός του φιλορωσικού κόμματος. Και ο Γέρος του Μοριά λοιπόν στον ντορβά; Και ο Μαυροκορδάτος που, εκτός από πολιτικός, είναι ο μόνος Ελληνας πρωθυπουργός που βρέθηκε στη μάχη, στην πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου, πού κατατάσσεται; Στους ηρωικούς οπλαρχηγούς ή στους λακέδες Φαναριώτες; Με το να γενικεύσουμε πιστεύοντας ότι όλοι οι πολιτικοί είναι απατεώνες, κλείνουμε την πόρτα σε αξιόλογους ανθρώπους, αλλά κυρίως κλείνουμε την πόρτα στην ευθυκρισία. Τους ζητάμε να δώσουν λύσεις ενώ πιστεύουμε ότι είναι οι ίδιοι το πρόβλημα. Τρικυμία εν κρανίω.
Αλλος ένας σίγουρος τρόπος να μην αλλάξει τίποτα είναι ο «ενθουσιώδης αυθορμητισμός». Μια «βαθιά πίστη» ότι όλα θα πάνε καλά. Μας το χρωστάει η ανθρωπότητα! Μια βλακωδέστατη αντίληψη σε στυλ «πάμε και βλέπουμε», «μην αγχώνεσαι, το ’χω». Ο «ενθουσιώδης αυθορμητισμός» γεννάει τον πειραματισμό χωρίς γνώση των ειδικών συνθηκών του πειράματος και τον αυτοσχεδιασμό χωρίς να έχει προηγηθεί ο σχεδιασμός. Πειραματισμοί με άξονα «ό,τι του φανεί του λωλοστεφανή»,«να τους αποσυντονίσουμε και να τους πάρουμε το ντου». Ομως οι πειραματισμοί είναι αποδοτικοί (και όχι πάντα) στη μαγειρική και στη σεξουαλική ζωή. Ο αυτοσχεδιασμός αποδίδει στην τζαζ - αν και συχνά καταλήγει στο τζάζεμα.Ο ενθουσιώδης αυθορμητισμός του καλοκαιριού του 2015 έβγαλε τόσους ρομαντικούς χορευτές στην πλατεία Συντάγματος. Αντιμνημονιακοί δεξιοί, αριστεροί, κεντρώοι, ακροδεξιοί και ακροαριστεροί, επιδόθηκαν αγκαλιασμένοι σε κυκλωτικούς χορούς. Το μπαλέτο της εθνικής συμφιλίωσης. Είμαστε προφανώς φιλέορτος λαός. Στήνουμε εύκολα τον χορό. Εστω και του Ζαλόγγου. Αναρωτιέμαι, όλοι αυτοί τι λένε στον εαυτό τους όταν βλέπουν τα ξεχασμένα συνθήματα της νίκης του «Οχι» στους τοίχους των δημοσίων κτιρίων. Ισως καταφεύγουν στη δικαιολογία πως υπήρξαν ρομαντικοί, άρα σε πλεονεκτική θέση σε σχέση με τους αντιπάλους, τους «πεζόφρονες», που δεν έχουν δικαίωμα στην ευαισθησία αφού τη θέση αυτή την καπάρωσε πρώτος ο χορευτής του Συντάγματος. 
Ομως, όποιος είναι καλός σε δικαιολογίες δεν είναι καλός σε τίποτε άλλο. Κρατάω για φινάλε τον πιο ύπουλο τρόπο για να μην αλλάξει τίποτα. Αυτόν που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να λειτουργήσουν οι προηγούμενοι. Το να κρατάς μόνο για τον εαυτό σου το δικαίωμα της πνευματικής διαύγειας. Το δικαίωμα της απόλυτης αλήθειας. Φασίστας θα είναι πάντα ο άλλος. Ομως ο φασισμός αρχίζει με τη σκέψη ότι όλοι οι άλλοι είναι σίγουρα ανόητοι. Και σίγουρα προδότες. Και σίγουρα όλα θα παραμένουν τα ίδια.πηγη μας: protothema

20170409

Ένας λόγος για τον οποίο οι γυναίκες γκρινιάζουν περισσότερο από τους άνδρες

Είναι γενικά αποδεκτό ότι οι γυναίκες είναι πιο… επιρρεπείς στην γκρίνια από τους άνδρες.
Μάλιστα, οι επιστήμονες επιβεβαιώνουν οι γυναίκες γκρινιάζουν περισσότερο από τους άνδρες ιδιαίτερα το πρωί και μάλιστα υπάρχει συγκεκριμένος λόγος που το κάνουν.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης, όσες γυναίκες δεν είχαν κοιμηθεί αρκετά ήταν πιο επιθετικές και είχαν περισσότερα νεύρα σε σύγκριση με τους άνδρες που είχαν κοιμηθεί ακριβώς τις ίδιες ώρες.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι γυναίκες είναι πιο ευαίσθητες στην έλλειψη ύπνου, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Αυτό συμβαίνει επειδή οι γυναίκες χρειάζονται περισσότερο ύπνο για να λειτουργήσει ομαλά το ορμονικό τους σύστημα. Παράλληλα, οι αναλύσεις έδειξαν ότι οι γυναίκες που δεν κοιμούνται αρκετές ώρες για αρκετό καιρό έχουν περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν καρδιοπάθεια, κατάθλιψη και άλλα ψυχικά νοσήματα, σε σύγκριση με τους άνδρες.
πηγηhttp://medicalnews.gr/gynaikes-gkriniazoun-perissotero/

20170214

Άντρας παλιάς κοπής: Είδος προς εξαφάνιση;

Γράφει ο Γιώργος Καραγεωργός Που πήγαν οι άνδρες; Εκείνοι οι γνήσιοι, οι ΠΑΤΑΩ ΚΑΙ ΤΡΕΜΕΙ Η ΓΗ. Που να είναι άραγε; Μήπως τους πάτησε το τρένο, μήπως συνέβη κανένα φαινόμενο όμοιο με εκείνο των δεινόσαυρων, που εν μια νυκτή εξαφανιστήκαν από τον πλανήτη; Αχ! που είναι τα αρσενικά, τύπου Νίκος Κούρκουλος; Ένα ερώτημα, που τίθενται συχνά σε κάτι γυναικομαζώματα, παράπονα και έντονοι προβληματισμοί, προς ανάλυση. Και η κατάληξη είναι πάντα η ίδια, το συμπέρασμα βολικό και απολυτό. Δεν υπάρχουν άνδρες σήμερα ! Τέλος! Άκου κοριτσάκι μου. Δεν θέλω να σε τρομάξω, όμως, Υπάρχουν! Δεν θέλω να σου ανατρέψω τις βολικές σου θεωρίες, όμως, το τρένο που πιθανολογείς ή που ελπίζεις να τους έχει πατήσει, στην πραγματικότητα, είναι γεμάτο άνδρες. Δεν άνοιξε η γη και τους κατάπιε. Ίσως, να έχουν κρυφτεί. Ίσως, να μένουν συνειδητά κλεισμένοι στα σπίτια τους. Ίσως, να έχουν απομονωθεί στο εγώ τους. Ίσως, να αισθάνονται παραγκωνισμένοι. Ίσως, να νιώθουν ότι δεν έχουν λόγο ύπαρξης στο πλάι σου. Ίσως, να μην τους σηκώνει η εποχή και η νέα τάξη πραγμάτων. Ίσως, εσύ να τους έχεις βάλει στο περιθώριο. Τα ενδεχόμενα αυτά σου έχουν περάσει ποτέ από το τετράγωνο και σύγχρονο μυαλουδάκι σου; Άκου κουκλίτσα μου. Υπάρχουν! Αλλά, δεν είμαι σίγουρος αν τους αντέχεις, αν τους θες. Βλέπεις, το “sex and the city” σου έχει δείξει κάτι άλλο, τα Lifestyle περιοδικά, σου έχουν περάσει ένα άλλο μοντέλο, στην σύγχρονη ζωούλα σου δεν έχει χώρο ο εν θέματι τύπος άνδρα. Δεν τον δέχονται τον ευνουχισμό σου, δεν το σηκώνει η φύση τους ! Γι’ αυτό , έχουν πιάσει την άκρη τους. γι’ αυτό , έχουν σηκώσει τα μαύρα πανιά τους και ταξιδεύουν μόνοι τους πια, σε θάλασσες που δεν της γνωρίζεις, που δεν υπάρχουν στους χάρτες σου, σε θάλασσες άγριες που δεν τολμάς να ταξιδέψεις. Μην αμφιβάλεις… Είναι κάπου εκεί έξω. Θα τους δεις καθισμένους σε κάποιο παγκάκι, με ένα αναμμένο τσιγάρο στο στόμα μέσα στο κρύο Θα τους δεις με μια θλίψη στο βλέμμα τους, να κοιτάζουν ευθεία στο πουθενά τους. Θα τους δεις, ολομόναχους να περπατάνε σε ένα πεζοδρόμιο, μέσα στην βροχή μουσκεμένους και κόντρα στον άνεμο, με το σακάκι τους να ανεμίζει, σαν να αναμετριούνται με τα στοιχεία της φύσης. Θα τους δεις πάνω στην μηχανή τους σε μια μεγάλη λεωφόρο που δεν έχουν ιδέα που οδηγεί, με την πίσω θέση τους πάντοτε άδεια. Θα τους δεις κάποιο βράδυ σε ένα μπαρ να στέκονται όρθιοι και να μιλάνε δυνατά με το ουίσκι τους. Θα τους δεις να τραγουδάνε με τα ματιά κλεισμένα και τα χέρια ανοικτά, με πεταγμένες τις φλέβες στον λαιμό τους σαν να σε προκαλούν να τις κόψεις, κάτι βάρια λαϊκά όλο παράπονο και ΑΧ. Θα τους δεις καμουφλαρισμένους, πίσω από εκείνη την αλητόφατσα, με γκρίζους κρόταφους, γεμάτους ρυτίδες έκφρασης από τις αμέτρητες φορές που δαγκωθήκαν, που πολέμησαν για να μην αφήσουν να φανερωθεί το παιδί που έχουν κάλα κρυμμένο μέσα τους. Θα τους δεις να σου γνέφουν ένα τεράστιο ΟΧΙ, στην πιθανή πρόταση σου να γίνουν ένα ακόμη κομμάτι της πλουσίας ανδροσυλλογής σου, γιατί δεν γουστάρουν να είναι κομμάτια σου, θέλουν να είναι τα πάντα σου ή τίποτα, γιατί τα παντελονιά τους δεν τα δανείζουν, ούτε τα πουλάνε, μόνο τα χαρίζουν. Θα τους δεις να σφίγγουν δυνατά την γροθιά τους. και μην τολμήσεις ποτέ να τους την ανοίξεις. Δεν θα σε αφήσουν. Εκεί μέσα κρατάνε γέρα όλες τις άξιες τους, όλα τα λάθη τους , όλα τα πάθη τους όλες τις πληγές τους, όλο τους το είναι, σαν μυστικό αφανέρωτο, σαν κάτι πολύτιμο, ολότελα δικό τους. Μονό αν το αξίζεις θα σου δείξουν την παλάμη τους. Αν το αξίζεις, αν σταθείς τυχερή, ίσως σε αφήσουν, ίσως σου κάνουν την τιμή, να τους δεις να βουρκώνουν. Μην πέσεις στην γνωστή παγίδα, μην ξεγελαστείς από την εικόνα, μαθέ σήμερα, πως και τα αρσενικά κλαίνε… Πάψε λοιπόν να βγάζεις βολικά συμπεράσματα και στην επομένη γυναικοκουβέντα σου ψάξε να βρεις γιατί είσαι μονή σου. Στην επομένη κουβέντα που θα έχεις με τον εαυτό σου, αναρωτήσου αν ΤΟΝ αντέχεις περισσότερο από ένα βράδυ. Αν πραγματικά τον θες, αν στα αλήθεια τον ψάχνεις, είναι κάπου εκεί έξω. Δείξε του τον σεβασμό που του πρέπει, φέρσου του όπως του αξίζει, μην τον αμφισβητήσεις, μην τον θεωρήσεις ποτέ σου δεδομένο, μην του μιλήσεις για υλικά, για άξιες πες του και να είσαι σίγουρη ότι θα σε εκπλήξει ευχάριστα… Με τιμή! Αφήστε το σχόλιό σας Ακολουθήστε μας στο facebook: Δείτε επίσης τα εξής: 6 “μαγικά” τρικ που μπορεί να κάνει ο καθένας Οι Γερμανοί εκμεταλλεύονται και τις γυναίκες τους! Είπε στην γυναίκα του ότι πρέπει να διώξουν το πιτ-μπουλ από το σπίτι. Δείτε όμως τι έκανε ο σκύλος για αυτό… Τα πιο πρόσφατα 10 αξιοθέατα που βρίσκονται κάτω από τη γη 40 εικονογραφίσεις ενός υπερμεγέθους μοντέλου μιας άλλης εποχής Γνωρίζετε ότι το Facebook σας παρακολουθεί ακόμη κι όταν δεν είστε μέσα Γαλάζιος Δούναβης: Tο ωραιότερο βαλς που γράφτηκε ποτέ Το βαρύτερο φορτίο για ένα παιδί είναι η ζωή που δεν έζησαν οι γονείς του Τα κτήρια από τους Ολυμπιακούς του Ρίο μετά από μόλις 6 μήνες Τι λες τώρα; Αξίζει να δείτε 25 λόγοι για να αρέσουμε περισσότερο στους άντρες
Γράφει ο Γιώργος Καραγεωργός Που πήγαν οι άνδρες; Εκείνοι οι γνήσιοι, οι ΠΑΤΑΩ ΚΑΙ ΤΡΕΜΕΙ Η ΓΗ. Που να είναι άραγε; Μήπως τους πάτησε το τρένο, μήπως συνέβη κανένα φαινόμενο όμοιο με εκείνο των δεινόσαυρων, που εν μια νυκτή εξαφανιστήκαν από τον πλανήτη; Αχ! που είναι τα αρσενικά, τύπου Νίκος Κούρκουλος; Ένα ερώτημα, που τίθενται συχνά σε κάτι γυναικομαζώματα, παράπονα και έντονοι προβληματισμοί, προς ανάλυση. Και η κατάληξη είναι πάντα η ίδια, το συμπέρασμα βολικό και απολυτό. Δεν υπάρχουν άνδρες σήμερα ! Τέλος! Άκου κοριτσάκι μου. Δεν θέλω να σε τρομάξω, όμως, Υπάρχουν! Δεν θέλω να σου ανατρέψω τις βολικές σου θεωρίες, όμως, το τρένο που πιθανολογείς ή που ελπίζεις να τους έχει πατήσει, στην πραγματικότητα, είναι γεμάτο άνδρες. Δεν άνοιξε η γη και τους κατάπιε. Ίσως, να έχουν κρυφτεί. Ίσως, να μένουν συνειδητά κλεισμένοι στα σπίτια τους. Ίσως, να έχουν απομονωθεί στο εγώ τους. Ίσως, να αισθάνονται παραγκωνισμένοι. Ίσως, να νιώθουν ότι δεν έχουν λόγο ύπαρξης στο πλάι σου. Ίσως, να μην τους σηκώνει η εποχή και η νέα τάξη πραγμάτων. Ίσως, εσύ να τους έχεις βάλει στο περιθώριο. Τα ενδεχόμενα αυτά σου έχουν περάσει ποτέ από το τετράγωνο και σύγχρονο μυαλουδάκι σου; Άκου κουκλίτσα μου. Υπάρχουν! Αλλά, δεν είμαι σίγουρος αν τους αντέχεις, αν τους θες. Βλέπεις, το “sex and the city” σου έχει δείξει κάτι άλλο, τα Lifestyle περιοδικά, σου έχουν περάσει ένα άλλο μοντέλο, στην σύγχρονη ζωούλα σου δεν έχει χώρο ο εν θέματι τύπος άνδρα. Δεν τον δέχονται τον ευνουχισμό σου, δεν το σηκώνει η φύση τους ! Γι’ αυτό , έχουν πιάσει την άκρη τους. γι’ αυτό , έχουν σηκώσει τα μαύρα πανιά τους και ταξιδεύουν μόνοι τους πια, σε θάλασσες που δεν της γνωρίζεις, που δεν υπάρχουν στους χάρτες σου, σε θάλασσες άγριες που δεν τολμάς να ταξιδέψεις. Μην αμφιβάλεις… Είναι κάπου εκεί έξω. Θα τους δεις καθισμένους σε κάποιο παγκάκι, με ένα αναμμένο τσιγάρο στο στόμα μέσα στο κρύο Θα τους δεις με μια θλίψη στο βλέμμα τους, να κοιτάζουν ευθεία στο πουθενά τους. Θα τους δεις, ολομόναχους να περπατάνε σε ένα πεζοδρόμιο, μέσα στην βροχή μουσκεμένους και κόντρα στον άνεμο, με το σακάκι τους να ανεμίζει, σαν να αναμετριούνται με τα στοιχεία της φύσης. Θα τους δεις πάνω στην μηχανή τους σε μια μεγάλη λεωφόρο που δεν έχουν ιδέα που οδηγεί, με την πίσω θέση τους πάντοτε άδεια. Θα τους δεις κάποιο βράδυ σε ένα μπαρ να στέκονται όρθιοι και να μιλάνε δυνατά με το ουίσκι τους. Θα τους δεις να τραγουδάνε με τα ματιά κλεισμένα και τα χέρια ανοικτά, με πεταγμένες τις φλέβες στον λαιμό τους σαν να σε προκαλούν να τις κόψεις, κάτι βάρια λαϊκά όλο παράπονο και ΑΧ. Θα τους δεις καμουφλαρισμένους, πίσω από εκείνη την αλητόφατσα, με γκρίζους κρόταφους, γεμάτους ρυτίδες έκφρασης από τις αμέτρητες φορές που δαγκωθήκαν, που πολέμησαν για να μην αφήσουν να φανερωθεί το παιδί που έχουν κάλα κρυμμένο μέσα τους. Θα τους δεις να σου γνέφουν ένα τεράστιο ΟΧΙ, στην πιθανή πρόταση σου να γίνουν ένα ακόμη κομμάτι της πλουσίας ανδροσυλλογής σου, γιατί δεν γουστάρουν να είναι κομμάτια σου, θέλουν να είναι τα πάντα σου ή τίποτα, γιατί τα παντελονιά τους δεν τα δανείζουν, ούτε τα πουλάνε, μόνο τα χαρίζουν. Θα τους δεις να σφίγγουν δυνατά την γροθιά τους. και μην τολμήσεις ποτέ να τους την ανοίξεις. Δεν θα σε αφήσουν. Εκεί μέσα κρατάνε γέρα όλες τις άξιες τους, όλα τα λάθη τους , όλα τα πάθη τους όλες τις πληγές τους, όλο τους το είναι, σαν μυστικό αφανέρωτο, σαν κάτι πολύτιμο, ολότελα δικό τους. Μονό αν το αξίζεις θα σου δείξουν την παλάμη τους. Αν το αξίζεις, αν σταθείς τυχερή, ίσως σε αφήσουν, ίσως σου κάνουν την τιμή, να τους δεις να βουρκώνουν. Μην πέσεις στην γνωστή παγίδα, μην ξεγελαστείς από την εικόνα, μαθέ σήμερα, πως και τα αρσενικά κλαίνε… Πάψε λοιπόν να βγάζεις βολικά συμπεράσματα και στην επομένη γυναικοκουβέντα σου ψάξε να βρεις γιατί είσαι μονή σου. Στην επομένη κουβέντα που θα έχεις με τον εαυτό σου, αναρωτήσου αν ΤΟΝ αντέχεις περισσότερο από ένα βράδυ. Αν πραγματικά τον θες, αν στα αλήθεια τον ψάχνεις, είναι κάπου εκεί έξω. Δείξε του τον σεβασμό που του πρέπει, φέρσου του όπως του αξίζει, μην τον αμφισβητήσεις, μην τον θεωρήσεις ποτέ σου δεδομένο, μην του μιλήσεις για υλικά, για άξιες πες του και να είσαι σίγουρη ότι θα σε εκπλήξει ευχάριστα… Με τιμή!
Γράφει ο Γιώργος Καραγεωργός 
Που πήγαν οι άνδρες; Εκείνοι οι γνήσιοι, οι ΠΑΤΑΩ ΚΑΙ ΤΡΕΜΕΙ Η ΓΗ. 
Που να είναι άραγε; Μήπως τους πάτησε το τρένο, μήπως συνέβη κανένα φαινόμενο όμοιο με εκείνο των δεινόσαυρων, που εν μια νυκτή εξαφανιστήκαν από τον πλανήτη; Αχ! που είναι τα αρσενικά, τύπου Νίκος Κούρκουλος; Ένα ερώτημα, που τίθενται συχνά σε κάτι γυναικομαζώματα, παράπονα και έντονοι προβληματισμοί, προς ανάλυση. Και η κατάληξη είναι πάντα η ίδια, το συμπέρασμα βολικό και απολυτό. Δεν υπάρχουν άνδρες σήμερα ! Τέλος! Άκου κοριτσάκι μου. Δεν θέλω να σε τρομάξω, όμως, Υπάρχουν! Δεν θέλω να σου ανατρέψω τις βολικές σου θεωρίες, όμως, το τρένο που πιθανολογείς ή που ελπίζεις να τους έχει πατήσει, στην πραγματικότητα, είναι γεμάτο άνδρες. Δεν άνοιξε η γη και τους κατάπιε. Ίσως, να έχουν κρυφτεί. Ίσως, να μένουν συνειδητά κλεισμένοι στα σπίτια τους. Ίσως, να έχουν απομονωθεί στο εγώ τους. Ίσως, να αισθάνονται παραγκωνισμένοι. Ίσως, να νιώθουν ότι δεν έχουν λόγο ύπαρξης στο πλάι σου. Ίσως, να μην τους σηκώνει η εποχή και η νέα τάξη πραγμάτων. Ίσως, εσύ να τους έχεις βάλει στο περιθώριο. Τα ενδεχόμενα αυτά σου έχουν περάσει ποτέ από το τετράγωνο και σύγχρονο μυαλουδάκι σου; Άκου κουκλίτσα μου. Υπάρχουν! Αλλά, δεν είμαι σίγουρος αν τους αντέχεις, αν τους θες. Βλέπεις, το “sex and the city” σου έχει δείξει κάτι άλλο, τα Lifestyle περιοδικά, σου έχουν περάσει ένα άλλο μοντέλο, στην σύγχρονη ζωούλα σου δεν έχει χώρο ο εν θέματι τύπος άνδρα. Δεν τον δέχονται τον ευνουχισμό σου, δεν το σηκώνει η φύση τους ! Γι’ αυτό , έχουν πιάσει την άκρη τους. γι’ αυτό , έχουν σηκώσει τα μαύρα πανιά τους και ταξιδεύουν μόνοι τους πια, σε θάλασσες που δεν της γνωρίζεις, που δεν υπάρχουν στους χάρτες σου, σε θάλασσες άγριες που δεν τολμάς να ταξιδέψεις. Μην αμφιβάλεις… Είναι κάπου εκεί έξω. Θα τους δεις καθισμένους σε κάποιο παγκάκι, με ένα αναμμένο τσιγάρο στο στόμα μέσα στο κρύο Θα τους δεις με μια θλίψη στο βλέμμα τους, να κοιτάζουν ευθεία στο πουθενά τους. Θα τους δεις, ολομόναχους να περπατάνε σε ένα πεζοδρόμιο, μέσα στην βροχή μουσκεμένους και κόντρα στον άνεμο, με το σακάκι τους να ανεμίζει, σαν να αναμετριούνται με τα στοιχεία της φύσης. Θα τους δεις πάνω στην μηχανή τους σε μια μεγάλη λεωφόρο που δεν έχουν ιδέα που οδηγεί, με την πίσω θέση τους πάντοτε άδεια. Θα τους δεις κάποιο βράδυ σε ένα μπαρ να στέκονται όρθιοι και να μιλάνε δυνατά με το ουίσκι τους. Θα τους δεις να τραγουδάνε με τα ματιά κλεισμένα και τα χέρια ανοικτά, με πεταγμένες τις φλέβες στον λαιμό τους σαν να σε προκαλούν να τις κόψεις, κάτι βάρια λαϊκά όλο παράπονο και ΑΧ. Θα τους δεις καμουφλαρισμένους, πίσω από εκείνη την αλητόφατσα, με γκρίζους κρόταφους, γεμάτους ρυτίδες έκφρασης από τις αμέτρητες φορές που δαγκωθήκαν, που πολέμησαν για να μην αφήσουν να φανερωθεί το παιδί που έχουν κάλα κρυμμένο μέσα τους. Θα τους δεις να σου γνέφουν ένα τεράστιο ΟΧΙ, στην πιθανή πρόταση σου να γίνουν ένα ακόμη κομμάτι της πλουσίας ανδροσυλλογής σου, γιατί δεν γουστάρουν να είναι κομμάτια σου, θέλουν να είναι τα πάντα σου ή τίποτα, γιατί τα παντελονιά τους δεν τα δανείζουν, ούτε τα πουλάνε, μόνο τα χαρίζουν. Θα τους δεις να σφίγγουν δυνατά την γροθιά τους. και μην τολμήσεις ποτέ να τους την ανοίξεις. Δεν θα σε αφήσουν. Εκεί μέσα κρατάνε γέρα όλες τις άξιες τους, όλα τα λάθη τους , όλα τα πάθη τους όλες τις πληγές τους, όλο τους το είναι, σαν μυστικό αφανέρωτο, σαν κάτι πολύτιμο, ολότελα δικό τους. Μονό αν το αξίζεις θα σου δείξουν την παλάμη τους. Αν το αξίζεις, αν σταθείς τυχερή, ίσως σε αφήσουν, ίσως σου κάνουν την τιμή, να τους δεις να βουρκώνουν. Μην πέσεις στην γνωστή παγίδα, μην ξεγελαστείς από την εικόνα, μαθέ σήμερα, πως και τα αρσενικά κλαίνε… Πάψε λοιπόν να βγάζεις βολικά συμπεράσματα και στην επομένη γυναικοκουβέντα σου ψάξε να βρεις γιατί είσαι μονή σου. Στην επομένη κουβέντα που θα έχεις με τον εαυτό σου, αναρωτήσου αν ΤΟΝ αντέχεις περισσότερο από ένα βράδυ. Αν πραγματικά τον θες, αν στα αλήθεια τον ψάχνεις, είναι κάπου εκεί έξω. Δείξε του τον σεβασμό που του πρέπει, φέρσου του όπως του αξίζει, μην τον αμφισβητήσεις, μην τον θεωρήσεις ποτέ σου δεδομένο, μην του μιλήσεις για υλικά, για άξιες πες του και να είσαι σίγουρη ότι θα σε εκπλήξει ευχάριστα… Με τιμή!

Γράφει ο Γιώργος Καραγεωργός Που πήγαν οι άνδρες; Εκείνοι οι γνήσιοι, οι ΠΑΤΑΩ ΚΑΙ ΤΡΕΜΕΙ Η ΓΗ. Που να είναι άραγε; Μήπως τους πάτησε το τρένο, μήπως συνέβη κανένα φαινόμενο όμοιο με εκείνο των δεινόσαυρων, που εν μια νυκτή εξαφανιστήκαν από τον πλανήτη; Αχ! που είναι τα αρσενικά, τύπου Νίκος Κούρκουλος; Ένα ερώτημα, που τίθενται συχνά σε κάτι γυναικομαζώματα, παράπονα και έντονοι προβληματισμοί, προς ανάλυση. Και η κατάληξη είναι πάντα η ίδια, το συμπέρασμα βολικό και απολυτό. Δεν υπάρχουν άνδρες σήμερα ! Τέλος! Άκου κοριτσάκι μου. Δεν θέλω να σε τρομάξω, όμως, Υπάρχουν! Δεν θέλω να σου ανατρέψω τις βολικές σου θεωρίες, όμως, το τρένο που πιθανολογείς ή που ελπίζεις να τους έχει πατήσει, στην πραγματικότητα, είναι γεμάτο άνδρες. Δεν άνοιξε η γη και τους κατάπιε. Ίσως, να έχουν κρυφτεί. Ίσως, να μένουν συνειδητά κλεισμένοι στα σπίτια τους. Ίσως, να έχουν απομονωθεί στο εγώ τους. Ίσως, να αισθάνονται παραγκωνισμένοι. Ίσως, να νιώθουν ότι δεν έχουν λόγο ύπαρξης στο πλάι σου. Ίσως, να μην τους σηκώνει η εποχή και η νέα τάξη πραγμάτων. Ίσως, εσύ να τους έχεις βάλει στο περιθώριο. Τα ενδεχόμενα αυτά σου έχουν περάσει ποτέ από το τετράγωνο και σύγχρονο μυαλουδάκι σου; Άκου κουκλίτσα μου. Υπάρχουν! Αλλά, δεν είμαι σίγουρος αν τους αντέχεις, αν τους θες. Βλέπεις, το “sex and the city” σου έχει δείξει κάτι άλλο, τα Lifestyle περιοδικά, σου έχουν περάσει ένα άλλο μοντέλο, στην σύγχρονη ζωούλα σου δεν έχει χώρο ο εν θέματι τύπος άνδρα. Δεν τον δέχονται τον ευνουχισμό σου, δεν το σηκώνει η φύση τους ! Γι’ αυτό , έχουν πιάσει την άκρη τους. γι’ αυτό , έχουν σηκώσει τα μαύρα πανιά τους και ταξιδεύουν μόνοι τους πια, σε θάλασσες που δεν της γνωρίζεις, που δεν υπάρχουν στους χάρτες σου, σε θάλασσες άγριες που δεν τολμάς να ταξιδέψεις. Μην αμφιβάλεις… Είναι κάπου εκεί έξω. Θα τους δεις καθισμένους σε κάποιο παγκάκι, με ένα αναμμένο τσιγάρο στο στόμα μέσα στο κρύο Θα τους δεις με μια θλίψη στο βλέμμα τους, να κοιτάζουν ευθεία στο πουθενά τους. Θα τους δεις, ολομόναχους να περπατάνε σε ένα πεζοδρόμιο, μέσα στην βροχή μουσκεμένους και κόντρα στον άνεμο, με το σακάκι τους να ανεμίζει, σαν να αναμετριούνται με τα στοιχεία της φύσης. Θα τους δεις πάνω στην μηχανή τους σε μια μεγάλη λεωφόρο που δεν έχουν ιδέα που οδηγεί, με την πίσω θέση τους πάντοτε άδεια. Θα τους δεις κάποιο βράδυ σε ένα μπαρ να στέκονται όρθιοι και να μιλάνε δυνατά με το ουίσκι τους. Θα τους δεις να τραγουδάνε με τα ματιά κλεισμένα και τα χέρια ανοικτά, με πεταγμένες τις φλέβες στον λαιμό τους σαν να σε προκαλούν να τις κόψεις, κάτι βάρια λαϊκά όλο παράπονο και ΑΧ. Θα τους δεις καμουφλαρισμένους, πίσω από εκείνη την αλητόφατσα, με γκρίζους κρόταφους, γεμάτους ρυτίδες έκφρασης από τις αμέτρητες φορές που δαγκωθήκαν, που πολέμησαν για να μην αφήσουν να φανερωθεί το παιδί που έχουν κάλα κρυμμένο μέσα τους. Θα τους δεις να σου γνέφουν ένα τεράστιο ΟΧΙ, στην πιθανή πρόταση σου να γίνουν ένα ακόμη κομμάτι της πλουσίας ανδροσυλλογής σου, γιατί δεν γουστάρουν να είναι κομμάτια σου, θέλουν να είναι τα πάντα σου ή τίποτα, γιατί τα παντελονιά τους δεν τα δανείζουν, ούτε τα πουλάνε, μόνο τα χαρίζουν. Θα τους δεις να σφίγγουν δυνατά την γροθιά τους. και μην τολμήσεις ποτέ να τους την ανοίξεις. Δεν θα σε αφήσουν. Εκεί μέσα κρατάνε γέρα όλες τις άξιες τους, όλα τα λάθη τους , όλα τα πάθη τους όλες τις πληγές τους, όλο τους το είναι, σαν μυστικό αφανέρωτο, σαν κάτι πολύτιμο, ολότελα δικό τους. Μονό αν το αξίζεις θα σου δείξουν την παλάμη τους. Αν το αξίζεις, αν σταθείς τυχερή, ίσως σε αφήσουν, ίσως σου κάνουν την τιμή, να τους δεις να βουρκώνουν. Μην πέσεις στην γνωστή παγίδα, μην ξεγελαστείς από την εικόνα, μαθέ σήμερα, πως και τα αρσενικά κλαίνε… Πάψε λοιπόν να βγάζεις βολικά συμπεράσματα και στην επομένη γυναικοκουβέντα σου ψάξε να βρεις γιατί είσαι μονή σου. Στην επομένη κουβέντα που θα έχεις με τον εαυτό σου, αναρωτήσου αν ΤΟΝ αντέχεις περισσότερο από ένα βράδυ. Αν πραγματικά τον θες, αν στα αλήθεια τον ψάχνεις, είναι κάπου εκεί έξω. Δείξε του τον σεβασμό που του πρέπει, φέρσου του όπως του αξίζει, μην τον αμφισβητήσεις, μην τον θεωρήσεις ποτέ σου δεδομένο, μην του μιλήσεις για υλικά, για άξιες πες του και να είσαι σίγουρη ότι θα σε εκπλήξει ευχάριστα… Με τιμή! Αφήστε το σχόλιό σας Ακολουθήστε μας στο facebook: Δείτε επίσης τα εξής: 6 “μαγικά” τρικ που μπορεί να κάνει ο καθένας Οι Γερμανοί εκμεταλλεύονται και τις γυναίκες τους! Είπε στην γυναίκα του ότι πρέπει να διώξουν το πιτ-μπουλ από το σπίτι. Δείτε όμως τι έκανε ο σκύλος για αυτό… Τα πιο πρόσφατα 10 αξιοθέατα που βρίσκονται κάτω από τη γη 40 εικονογραφίσεις ενός υπερμεγέθους μοντέλου μιας άλλης εποχής Γνωρίζετε ότι το Facebook σας παρακολουθεί ακόμη κι όταν δεν είστε μέσα Γαλάζιος Δούναβης: Tο ωραιότερο βαλς που γράφτηκε ποτέ Το βαρύτερο φορτίο για ένα παιδί είναι η ζωή που δεν έζησαν οι γονείς του Τα κτήρια από τους Ολυμπιακούς του Ρίο μετά από μόλις 6 μήνες Τι λες τώρα; Αξίζει να δείτε 25 λόγοι για να αρέσουμε περισσότερο στους άντρες

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.tilestwra.com/ton-antra-palias-kopis-na-ton-anazitas-mono-boris-na-ton-antexis/  

20161127

Παιδί και τιμωρία: Συμβουλές για τα ατίθασα παιδιά


Πριν θέσετε του κανόνες πειθαρχίας στο παιδί σας και τα όρια σας, θα πρέπει να λάβετε υπ’ όψιν σας και την ηλικία του. Προφανώς δεν φερόμαστε το ίδιο σε ένα μωρό με ένα νήπιο και κάθε παιδί δε θέλει την ίδια τιμωρία.Εσείς, από όταν είναι πολύ μωρά, θα πρέπει να μιλάτε με σταθερή φωνή. Στην ηλικία του ενός χρόνου, αν δείτε ότι τείνουν να κάνουν αταξίες, κρατήστε μια σοβαρή έκφραση και μην αντιδράτε υπερβολικά και με φωνές, γιατί το μόνο που θα καταφέρετε είναι να τα τρομάξετε.
Διαβάστε περισσότερα στο πηγή μου : Mothersblog.gr


Οδηγός σωστής χρήσης Η/Υ



Η χρήση ενός πληκτρολογίου ή ποντικιού μπορεί να συνδεθεί με σοβαρούς τραυματισμούς ή διαταραχές. Όταν χρησιμοποιείτε έναν υπολογιστή, όπως συμβαίνει και με πολλές άλλες δραστηριότητες, ίσως να αισθανθείτε περιστασιακά άβολα στις παλάμες, τους βραχίονες, τους ώμους ή άλλα μέρη του σώματος σας. Εάν, ωστόσο, αισθανθείτε συμπτώματα όπως επίμονη ή επανακάμπτουσα δυσφορία, πόνο, σουβλιές, ενοχλήσεις, φαγούρα, μούδιασμα, αίσθηση καύσου ή ακαμψία, ΜΗΝ ΑΓΝΟΗΣΕΤΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ. ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΑΜΕΣΩΣ ΕΝΑΝ ΙΑΤΡΟ, ακόμα και αν τα συμπτώματα εμφανίζο- νται όταν δεν εργάζεστε στον υπολογιστή σας. Αυτού του είδους τα συμπτώματα μπορούν να συσχετιστούν με επίπονους και μερικές φορές με μόνιμες επιπτώσεις, τραυματισμούς ή ανωμα- λίες των νεύρων, των μυών, των τενόντων ή άλλων μερών του σώματος. Αυτές οι μυοσκελετικές ανωμαλίες (MSD)* περιλαμ-βάνουν το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα, την τενοντίτιδα, την τενοντοελυτρίτιδα και άλλες ασθένειες.